Chapter Fifty Four
SANYA
"SIGE, mamaya na lang. Napuruhan yata kasi siya," saad ni mama kaya nakahinga ako nang maluwag.
Napansin ko ang hawak ni mama. Mga gamot iyon.
Hays, kung alam niyo lang ma… hindi na niya kailangan ang mga iyan dahil ang sabi ng lalaking iyon ay… ako raw ang gamot niya. Parang tanga lang.
Nakakainis ang kaharutan niya pero nakakakilig pa rin.
"Ahh ma, pa, doon po muna ako sa kusina. Iluluto ko lang po iyong almusal," paalam ko.
Gosh, feel na feel kong bahay ko na ito ah.
"Sige lang, nak,"
"Sumama na po kaya kayo doon sa kusina at doon na tayo magkape,"
"Nagkape na kami sa bahay, hija," sagot ni papa.
Kaya naman iniwan ko na lang muna sila sa sala saka mabilis na niluto ang pancit canton.
Pagkatapos ay naghain na rin ako ng kanin at nilagay sa plato ang
