-----
***Stacey’s POV***
-
Naglalakad ako pabalik-balik sa loob ng aking kwarto, habang paulit-ulit na bumabalik sa isipan ko ang mga sinabi ni Daddy kanina. Hindi ako mapakali. Para bang may bumabagabag sa akin na hindi ko maipaliwanag. Bakit ko ba nasabi 'yon? Bakit ko ba nasambit na si Alexander ay boyfriend ko? Pwede ko namang sabihin ang totoo, hindi ba? Na iniligtas lang niya ako. Na wala siyang ibang ginawa kundi dalhin ako sa ligtas na lugar noong panahong iyon.
Hindi ko maintindihan kung ano ang pumasok sa isip ko sa mga oras na ‘yon. Parang kusa lang lumabas sa bibig ko ang kasinungalingan. Walang preno. Walang pag-aalinlangan. At ngayon, heto ako—nag-aalala, hindi alam kung paano aayusin ang gusot na ako mismo ang lumikha.
Napabuntong-hininga ako habang hawak ang sentido. P
