Coleen's POV
I took a deep sigh after I stepped out Naveen's room. Nandito kami ngayon sa bahay niya, kasama ko ang asawa't anak ko. Dinala ko rin si Gelo baka sakaling mabawasan ang lungkot ni Naveen. Wala ang mga magulang namin dahil sa biglaang business trip nila. Minabuti ko narin hindi ipaalam sa kanila ang nangyari dahil 'yun ang hiling ng kapatid ko.
"How's Naveen?" Gerald asked me. I just shook my head and moved closer to him. Inakbayan niya lang ako at tinapik ng mahina ang balikat ko.
"Hindi mo siya masisisi. She needs time to be alone for a while. Anak ang nawala sa kanya at hindi madaling mapahiya sa harapan ng maraming tao. The least thing we can do right now is to make her realize that we're still here for her." He said. Mahina ang loob ko kumpara kay Naveen kaya hindi ko
