Araba son hızla asfaltta ilerlerken, arabanın içinde ölüm sessizliği vardı. Karan arabayı sürerken ara sıra yan koltuğa kısa bir bakış atıyor, sonra sıkıntıyla tekrar yola bakıyordu. Ömür kollarını göğsünde bağlamış, kafasını cama çevirmiş gözlerini ondan esirgiyordu.
Esra’nın ültimatomundan sonra en azından gitme fikrini aklından çıkarmıştı Ömür. Tam olarak konuyu bilmese de umurunda değildi Karan’ın. Ömür Esra’ya kırgın bir bakışa atmış ama onunla arabaya binmişti sonuçta.
Gelin ve Damat’ın gerginliğinin dışında muhteşem geçmişti düğünleri.
Karan direksiyonu biraz daha sıktı.
“Ömür” dedi kısık bir sesle Karan cevap vermesini uman bir sesle.
Ömür Karana baktı. Sessiz kaldı.
“Ömür “Bir kez daha seslendi Karan kadına.
“Ne var?”
Karan arabayı sağa çekip sertçe frene bastı. Emniyet
