Karan ailesinin evine geldi. Annesi ve Alaz koltukta yayılmışlar, Alaz annesinin dizinde yatıp televizyon izliyorlardı.
Hafifçe öksürerek geldiğini belli etti. Alaz duyduğu sesle başını çevirip gelene baktı. Yüzünü buruşturdu. Daha fazla rahatını bozmadan televizyon izlemeye devam etti.
“Hayrola, küçük ergen gelmemeden pek memnun olmadın herhalde “dedi koltuğun yanına yürüdü. Biraz eğilip annesinin saçlarına yumuşak bir öpücük kondurdu.
Burçin Hanım kucağında yatan oğlunun yanağını hafifçe sıktı.
“Abine huysuzluk etme bebeğim” Karan karşı koltuğa oturdu. Alaz annesinin kucağından kalkıp başını abisine de çevirdi. Gözlerindeki memnuniyetsizlik kilometrelerce öteden belli oluyordu.
“Niye ya? Bu evin küçüğü ben değil miyim? Huysuzluk etme görevi bana verildi sonuçta “Burçin Hanım ve Ka
