ตามรักมาเติมใจ

บทที่ 5 คิดถึงคุณลุง

“มะม๊าครับ..พี่เหนือคิดถึงลุงเหมแล้วครับ ช่วงนี้ลุงเหมงานยุ่งเหรอครับ หรือว่าลุงเหมไปแอบติดสาวที่ไหนทำไมถึงไม่แวะมาหาพี่เหนือเลยล่ะครับ พี่เหนือคิดถึ้ง..คิดถึงลุงเหมสุด ๆ ไปเลยครับ”

เหนือฟ้าเอ่ยถามถึงเหมราชผู้เป็นลุงของตน ที่ช่วงนี้เขายุ่งกับการขยายเครือข่ายการส่งออกไม้ยางแปรรูป จนแทบไม่ได้มีเวลามาเล่นกับหลานชายสุดที่รักที่ติดเขาแจราวกับว่าเขาคือ พ่อแท้ ๆ ของตัวเองเลยก็ว่าได้

เพราะด้วยความที่เหมราช ไม่มีครอบครัว และไม่มีภรรยา เลยทำให้เขามักจะมาขลุกตัวอยู่กับเหนือฟ้าหลานชายสุดที่รักของเขาเป็นประจำทุกวันหยุด จนทำให้ทั้งลุง และหลานสองคนนี้สนิทกันเอามาก ๆ จนแทบจะเรียกได้ว่า เหมราชคือพ่อคนที่สองของเหนือฟ้าเลยนั่นเอง

“ช่วงนี้คุณลุงเขางานยุ่งครับพี่เหนือ ถ้าลูกคิดถึงคุณลุงลูกก็โทรไปหาคุณลุงสิครับ”

“พี่เหนือโทรไปหาแล้วครับ แต่โทรไม่ติด”

“อ้อ..แม่ขอโทษทีครับลูก แม่ลืมไปว่าคุณลุงเขาไปดูงานที่ต่างประเทศ แต่อีกแค่วันสองวันนี้ คุณลุงก็น่าจะกลับมาแล้วนะครับ”

“โฮ..รอบนี้ลุงเหมไปต่างประเทศนานหลายวันจัง พี่เหนือไม่มีเพื่อนเล่นเลยนะครับเนี่ย ป๊าก็เอาแต่คุมคนงานให้เก็บองุ่นอยู่ในไร่..เฮ้อ!!!..พี่เหนือเซ็งมาก”

“ถ้าเบื่อมาก หนูก็ไปช่วยป๊าเก็บองุ่นในไร่สิครับพี่เหนือ พอเรามีงานทำ..เดี๋ยวมันก็จะทำให้หายเบื่อเองนั่นแหละครับ”

“เฮ้อ..ก็ได้ ๆ ครับ พี่เหนือไปช่วยงานป๊าในไร่ก็ได้ครับ” เด็กชายเหนือฟ้าบ่นอุบออกมา ก่อนจะรีบเดินออกไปจับจักรยานคันโปรดที่ผู้เป็นพ่อซื้อมาให้ปั่นเข้าไปเที่ยวเล่นภายในไร่แสนรัก เพื่อหาอะไรทำแก้เบื่อ และเพื่อให้ลดความคิดถึงเหมราชผู้เป็นลุงของตนลงไปได้บ้าง

เหนือฟ้ายืนมองพ่อเลี้ยงธามผู้เป็นพ่อของตนที่กำลังวุ่นอยู่กับการคุมคนงานให้ช่วยกันเก็บองุ่นที่กำลังสุก และพร้อมที่จะนำส่งไปขายในตลาดทั้งภายในจังหวัด และต่างจังหวัด รวมถึงคัดสรรองุ่นที่เกรดได้มาตรฐานเพื่อจะส่งออกไปขายยังต่างประเทศด้วยความชื่นชมที่เห็นว่าพ่อของตนนั้นทั้งหล่อ ทั้งขยัน แถมยังรักตน และแม่ของตนมาก ๆ อีกด้วย

ก่อนที่เด็กชายตัวน้อยจะหวนคิดไปถึงหยาดน้ำตาเล็ก ๆ ที่ไหลลงมาอาบแก้มของเด็กหญิงแพรไหมเพื่อนใหม่ของตนที่ครั้งหนึ่งเธอเคยร้องไห้ออกมา เมื่อเธอถูกเพื่อน ๆ รุมเร้า และถามถึงคนเป็นพ่อ

‘หนูแพรไม่มีพ่อ..พ่อของหนูแพรไปมีครอบครัวใหม่แล้ว พ่อไม่รักหนูแพรกับแม่แล้ว พ่อเคยบอกว่าหนูแพรไม่น่าเกิดมาเลยซ้ำ เพราะหนูแพรคือภาระที่ทำให้พ่อกับแม่ต้องลำบาก’

คำพูดของเด็กหญิงตัวน้อย พร้อมกับหยาดน้ำตาที่ไหลพรากลงมาอาบแก้ม สะกิดหัวใจดวงน้อย ๆ ของเด็กชายเหนือฟ้าเป็นอย่างมาก จนเด็กชายเหนือฟ้าต้องบอกกับตัวเองว่าตนนี่แหละที่จะปกป้อง และจะดูแลเด็กหญิงแพรไหมที่ขาดความรักจากพ่อ ไม่ให้ใครมารังแกเธอ หรือแกล้งเพื่อนใหม่คนนี้ของตนได้อีกนั่นเอง

“มายืนทำอะไรอยู่ตรงนี้ครับพี่เหนือ” พ่อเลี้ยงธามรีบเดินจ้ำเข้ามาหาบุตรชายคนโตของตนทันทีที่เขาเห็นว่าตอนนี้เหนือฟ้ากำลังยืนมองเขา พร้อมกับดวงตาที่กำลังแดงกร่ำ เหมือนคนกำลังจะร้องไห้

“เปล่าครับป๊า พี่เหนือแค่อยากจะมาช่วยงานป๊าครับ”

“แล้วทำไมเราถึงได้ตาแดง เหมือนคนกำลังจะร้องไห้แบบนั้นล่ะ”

“พี่เหนือเห็นป๊า..แล้วพี่เหนือก็เลยรู้สึกสงสารหนูแพรครับ”

“เห็นป๊า..แล้วเราจะสงสารหนูแพรเขาทำไมล่ะครับ”

“หนูแพรบอกกับเพื่อนในห้องว่าพ่อของหนูแพรไปมีครอบครัวใหม่ หนูแพรเลยไม่มีพ่อครับป๊า แถมพ่อของหนูแพรยังบอกอีกด้วยว่าหนูแพรไม่น่าเกิดมาเลยด้วยนะครับป๊า”

“โธ่ลูก..ที่แท้ก็เป็นแบบนี้เอง..ครอบครัวของคนเรามันไม่เหมือนกันหรอกนะครับพี่เหนือ ถึงหนูแพรไหมเธอจะไม่มีคุณพ่ออยู่ด้วย แต่เธอก็ยังมีคุณแม่ มีคุณน้า และมีคุณยายที่รักเธออยู่เคียงข้างนะครับ..และถ้าพี่เหนือสงสารหนูแพรไหมพี่เหนือก็ต้องเป็นเพื่อนที่ดี ไม่แกล้งหนูแพร และมีอะไรก็ต้องแบ่งปันให้หนูแพรนะครับ”

พ่อเลี้ยงธามรู้สึกหดหู่ใจเป็นอย่างมาก เมื่อยินในสิ่งที่บุตรชายของตนเล่าให้ฟัง และรู้สึกสงสารเด็กหญิงแพรไหมอย่างจับใจเลยก็ว่าได้ โดยที่เขาไม่รู้เลยว่าเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ วัยเพียงแค่ห้าขวบเท่านั้นจะต้องเคยผ่านเรื่องราวร้าย ๆ อะไรมาบ้าง

“ครับป๊า..พี่เหนือจะปกป้องหนูแพรด้วยครับ จะไม่ให้ใครมาแกล้ง หรือล้อว่าหนูแพรเป็นเด็กไม่มีพ่ออีกแล้วครับ”

“ดีมากครับลูก เป็นเพื่อนกันมีอะไรก็ต้องช่วยเหลือกันนะครับ”

“ครับป๊า”

“งั้น..ไปกันเถอะ ไปช่วยป๊าคุมคนงานในไร่เก็บองุ่นได้แล้วครับ”

“พรุ่งนี้พี่เหนือขอเอาองุ่นกับสตอเบอรี่ไปฝากหนูแพรด้วยได้มั้ยครับป๊า”

“ได้สิครับ..เดี๋ยวป๊าให้พี่แอ๋มจัดใส่กล่องเอาไว้ให้นะครับ พี่เหนือจะได้เอาผลไม้ไปกินกับเพื่อน ๆ ตอนเที่ยงที่โรงเรียนด้วยไงครับ”

“ป๊าใจดี และน่ารักที่สุดเลย พี่เหนือรักป๊าครับ”

“ป๊าก็รักพี่เหนือ รักมะม๊า และน้องตัวเล็กในท้องของมะม๊าด้วยครับ” พ่อเลี้ยงธามก้มลงไปหอมแก้มบุตรชายตัวน้อย ก่อนที่สองพ่อลูกจะพากันจูงมือเข้าไปภายในแปลงองุ่น เพื่อคุมคนงานให้ช่วยเก็บองุ่นด้วยกันทันที

@เหมราช

เหมราชที่เพิ่งเดินทางกลับมาจากต่างประเทศเขารีบเร่งเคลียร์งานที่ค้างอยู่ทั้งหมดให้เสร็จเรียบร้อย เพื่อที่จะได้เดินทางไปให้คนที่เขารัก และคิดถึงมากที่สุดกว่าใครนั่นก็คือ เด็กชายเหนือฟ้าหลานชายสุดที่รักของเขานั่นเอง หลังจากที่ทั้งสองไม่ได้เจอกันเป็นเวลานานเกือบหนึ่งเดือนเพราะเขาต้องเดินทางไปทำงานที่ต่างประเทศ

หลังจากที่เคลียร์งานทั้งหมดเสร็จเรียบร้อยเหมราชก็ตัดสินใจกดโทรศัพท์ไปหาน้ำหวาน น้องสาวของตนเพราะด้วยความคิดถึง และอยากจะสอบถามข่าวคราวความเป็นอยู่ของเธอ และบุตรชายว่าตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง เพราะตอนนี้น้ำหวานน้องสาวของเขากำลังต้ังท้องลูกคนที่สองอยู่นั่นเอง

ครืด ครืด ครืด

น้ำหวาน : สวัสดีค่ะพี่เหม..ว่างโทรมาหาน้องแล้ว แสดงว่าตอนนี้พี่เหมกลับมาจากต่างประเทศแล้วใช่มั้ยคะ

เหมราช : อื้ม..พี่เพิ่งกลับมาถึงเมื่อเช้านี่เอง นี่ก็เพิ่งเคลียร์งานที่ค้างอยู่เสร็จเรียบร้อย พี่เลยรีบโทรมาหาเธอเพื่อสอบถามอาการว่าตอนนี้เป็นยังไงบ้าง ยังมีอาการแพ้ท้องอยู่อีกบ้างหรือเปล่า

น้ำหวาน : หวานใกล้จะคลอดเดือนหน้านี้แล้วล่ะค่ะพี่เหม ตอนนี้ไม่แพ้แล้วค่ะ แต่ช่วงนี้เดินเหินไม่ค่อยสะดวก เพราะท้องแก่มากจนใกล้จะคลอดแล้ว หวานเลยไม่ได้แวะไปช่วยเคลียร์งานเอกสารที่บริษัทช่วยพี่เหมเลยค่ะ

เหมราช : ไม่เป็นไรหรอกพี่ยังไหว แล้วนี่วันนี้เจ้าตัวแสบหลานชายสุดที่รักของพี่ไปโรงเรียนใช่มั้ย

น้ำหวาน : ใช่ค่ะ ช่วงนี้เหนือฟ้าแกบ่นคิดถึงพี่เหมทุกวันเลยนะคะ แกบอกว่ารอบนี้พี่เหมไปต่างประเทศนานกว่าทุกครั้งที่เคยไป จนแกคิดถึงลุงเหมของแกมาก ๆ แล้วล่ะค่ะ

เหมราช : งั้นเอาเป็นว่าวันนี้เดี๋ยวพี่ไปรับเจ้าหลานชายตัวแสบของพี่เองนะ พอดีว่าพี่ซื้อของมาฝากเจ้าตัวแสบเพียบเลย เดี๋ยวจะแวะไปรับที่โรงเรียน แล้วพี่จะพาแกไปส่งที่บ้านเองก็แล้วกันนะ

น้ำหวาน : ดีเลยค่ะ พอดีว่าวันนี้หวานกับพี่ธามก็มีธุระด่วนที่ต้องไปทำเหมือนกัน งั้นหวานฝากพี่เหมไปรับเหนือฟ้าที่โรงเรียนให้หวานด้วยนะคะ

เหมราช : โอเค ได้เลยครับ เราเองก็ขึ้นรถลงรถระวัง ๆ ล่ะ พี่เป็นห่วง

น้ำหวาน : ขอบคุณค่ะ แต่พี่เหมไม่ต้องเป็นห่วงหรอกค่ะ พี่ธามเขาดูแลหวานดีตลอดจนทุกวันนี้เขาแทบจะไม่ให้หวานทำอะไรเลยด้วยซ้ำ นอกจากกินกับนอนจนน้องเบื่อจะแย่

เหมราช : ดีแล้ว..ลองถ้าไอ้พ่อเลี้ยงธามมันไม่รัก ไม่ดูแลเราให้ดีสิ พี่นี่แหละจะไปรับเรากับลูก เอาทุกคนคืนมาจากมันให้หมดเลย

น้ำหวาน : คิกคิก..ค่ะหวานรู้แล้วล่ะค่ะ ว่าพี่ชายของหวานหวงน้องสาวมากขนาดไหน นี่ขนาดน้องจะมีหลานคนที่สองให้แล้วนะคะเนี่ย พี่ชายก็ยังจะหวงน้องไม่เลิก เอาเป็นว่าเจอกันที่ไร่แสนรักเย็นนี้นะคะพี่ชาย เดี๋ยวหวานจะให้แอ๋มเตรียมอาหารอร่อย ๆ เอาไว้รอค่ะ

เหมราช : โอเคครับ แล้วเจอกันเย็นนี้ครับ

เหมราชวางสายจากน้ำหวานน้องสาวสุดที่รักของตน พร้อมกับยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดี และรู้สึกยินดีที่น้องสาวของเขามีครอบครัวที่น่ารัก อบอุ่น และมีความสุขมาก จนบางครั้งคนเป็นพี่ชายอย่างเขา ก็ยังรู้สึกอิจฉาในความโชคดีของน้องสาวเสียมิได้ ที่เธอได้เจอกับความรักที่ดี ซื่อสัตย์ และจริงใจ ซึ่งต่างจากเขาที่ไร้ซึ่งเนื้อคู่ และไม่มีวี่แววเลยว่าเขาจะได้เจอคนที่ถูกใจเหมือนเช่นกันกับคนอื่น ๆ จนตอนนี้เขาเริ่มจะรู้สึกท้อใจ และชินกับความโสดไปแล้วก็ว่าได้