ตามรักมาเติมใจ

ครูน้ำอิง นักศึกษาจบใหม่คณะครุศาสตร์สาขาวิชาการศึกษาปฐมวัย ยิ้มหน้าบานเมื่อแฟนหนุ่มอย่าง ณฉัตร รุ่นพี่วิศวะที่เรียนจบก่อนเธอไปแล้วถึงสามปี เดินถือช่อดอกไม้ช่อใหญ่มาร่วมแสดงความยินดีกับเธอในวันรับปริญญาของเธอในวันนี้ “พี่ฉัตร ขอบคุณมากนะคะ” น้ำอิงรีบสาวเท้าเดินตรงเข้าไปหาแฟนหนุ่มพร้อมกับรับช่อดอกไม้จากเขาก่อนจะยิ้มกว้างออกมาด้วยความดีใจ ท่ามกลางสายตาของความอิจฉาริษยาจากเหล่าเพื่อนร่วมคณะของเธอ ที่ทุกคนต่างก็อิจฉาที่เธอมีคนรัก และมีแฟนหน้าตาดี หล่อเหลา แถมรวยมากอย่าง ณฉัตร อีกด้วย “ยินดีด้วยนะครับ แล้วคืนนี้พี่หวังว่าอิงจะไม่ลืมนัดของเรานะครับ” “ค่ะ อิงไม่ลืมแน่นอนค่ะ” @คลับx เสียงดนตรีที่ดังอึกทึกครึกโครม พร้อมกับเหล่านักท่องราตรีทั้งชาย และหญิงที่ต่างพากันเต้น และดื่มกินกันอย่างสนุกสนานสร้างความตื่นตาตื่นใจให้กับน้ำอิงเป็นอย่างมาก เพราะนี่คือครั้งแรกในวัย 24 ย่าง 25 ปีของเธอที่เธอเพิ่งจะมีโอกาสได้เหยียบย่ำเข้ามาในสถานบันเทิงแบบนี้ “ในที่สุดมึงก็ล่อแฟนมึงออกมาจากถ้ำจนได้สินะไอ้ฉัตร มึงนี่เจ๋งจริงว่ะ อดทนรอแฟนมึงมาได้ตั้งสามปี” คำชมปนเหน็บเนมของเพื่อนในกลุ่มของณฉัตรทำให้เขาแสยะยิ้มออกมาอย่างภูมิใจ ที่แผนการล่อเหยื่อออกจากถ้ำของเขาในวันนี้สำเร็จ ก่อนจะปรายตามามองเหยื่อสาวของเขาที่กำลังย่างกรายเดินเข้ามาในผับแห่งนี้อีกครั้ง “น้ำอิงดื่มนี่หน่อยสิครับ” “ขอบคุณค่ะ แต่อิงขอเป็นน้ำเปล่าได้มั้ยคะ แก้วนี้อิงดื่มไม่เป็น และไม่เคยดื่มเลยค่ะ” น้ำอิงมองน้ำสีฟ้าอ่อนพาสเทลในแก้วทรงสวยด้วยความขยาด เพราะตั้งแต่เกิดมาเธอยังไม่เคยลองชิมหรือแตะต้องเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอร์แบบนี้มาก่อนเลยสักครั้ง “ลองหน่อยเถอะ..แก้วเดียวคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง อย่าทำให้พี่เสียน้ำใจเลยนะ” ณฉัตรพูดออกมาด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด พร้อมกับแสดงสีหน้าไม่พอใจใส่แฟนสาวของตนที่เธอดูจะหวาดกลัวไปเสียทุกอย่าง และยังทำตัวเป็นเด็กไร้เดียงสาแม้ว่าเธอจะเรียนจบปริญญา และอายุก็ปาไปเกือบจะ 25 ปีแล้วนั่นเอง “ค่ะ” น้ำอิงจำใจรับแก้วเครื่องดื่มจากมือของแฟนหนุ่มที่ส่งสายตากดดัน พร้อมกับคำสั่งประกาศิตของเขาที่บอกกับเธอ “ดื่มมันให้หมดแก้ว!!!” น้ำอิงมองสบตากับสายตาดุของณฉัตรที่ตอนนี้เธอรู้ดีว่าเขาคงกำลังหงุดหงิด และไม่พอใจเธอเป็นอย่างมาก ก่อนที่เธอจะยอมทำตามคำสั่งของเขาแต่โดยดี ด้วยการยกแก้วน้ำคอกเทลสีสวยกระดกเข้าปากรวดเดียวจนหมดแก้ว ก่อนที่เธอจะสำลักมาออกมาจนหน้าดำหน้าแดง ท่ามกลางเสียงหัวเราะเยาะของเหล่าเพื่อนสนิทของณฉัตรแฟนหนุ่มของเธอ แคร่ก..แคร่ก..แคร่ก ฮ่า ฮ่า ฮ่า “อ่อนชิxหาย มึงไปหาผู้หญิงไก่อ่อนแบบนี้มาจากไหนวะไอ้ฉัตร ฮ่า ฮ่า ฮ่า” “ขนาดเหล้ายังแดx ไม่เป็นแล้วแบบนี้ เรื่องอย่างว่าจะทำเป็นมั้ยวะ..ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่า นี่อย่าบอกนะโว้ย..ว่าที่มึงคบยัยนี่มาสามปี มึงทำได้แค่จับมือ..ฮ่า ฮ่า ฮ่า” เสียงหัวเราะเยาะ และคำเยาะเย้ยถากถางของกลุ่มเพื่อนสนิทของแฟนหนุ่ม ยิ่งสร้างความอับอายให้กับน้ำอิงเป็นอย่างมาก จนเธอรู้สึกหน้าชา ที่สร้างความอับอายขายหน้าให้กับแฟนหนุ่มของตนอีกด้วย “อิงขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ” “เดี๋ยวพี่พาไป” ณฉัตรอาสา ก่อนจะรีบลุกขึ้นพร้อมกับคว้าแขนของน้ำอิงให้ลุกเดินตามเขาไปยังด้านหลังของผับหรูเพื่อจะไประงับอารมณ์โกรธ และความหงุดหงิดของตัวเองที่มันกำลังพลุกพร่านขึ้นมาในตอนนี้ด้วยเช่นกัน “น้ำอิงขอโทษที่ทำให้พี่ฉัตรต้องขายหน้า” “หึ..ไม่เป็นไรหรอก เพราะสามปีที่ผ่านมาที่พี่คบกับอิง พี่ชินกับคำพูดจาดูถูกของเพื่อนพี่ไปแล้วล่ะ” “แล้วทำไมพี่ฉัตรถึงยังยอมทนคบกับอิงคะ” “เพราะพี่รักอิงไงครับ” คำพูดหวานหูถูกหยอดออกมาจากริมฝีปากหยัก พร้อมกับรอยยิ้มหวานที่ประดับอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาของเขา น้ำอิงรู้สึกซาบซึ้งใจเป็นอย่างมากกับความใจดี และความจริงใจของณฉัตร และคิดไปว่าทุกอย่างที่เขาทำไปทั้งหมด เป็นเพราะความรักของเขาที่มีต่อเธอ แม้ว่าเขาจะต้องอับอายขายหน้าที่มีแฟนไร้เดียงสา และซื่อบื้ออย่างเธอก็ตามที โดยที่เธอไม่เคยรู้ และไม่เคยเอะใจมาก่อนเลยด้วยซ้ำว่าทุกอย่างที่เขาทำไปนั้น เป็นเพราะเขากำลังหวังผลประโชยชน์จากตัวเธอเท่านั้น เพราะหลังจากวินาทีนั้นเป็นต้นไปทุกสิ่งทุกอย่าง และความจริงมันก็ได้ปรากฎขึ้น “พี่ฉัตรคะ พี่ฉัตรขา!!!” “จะตามมาทำไม” เสียงของณฉัตรที่เอ่ยถามหญิงสาวคนหนึ่งออกไปด้วยท่าทางหงุดหงิด “เค้กก็จะตามมาดูว่าเมื่อไหร่พี่จะบอกเลิกอีผู้หญิงซื่อบื้อคนนั้นไปซะทียังไงล่ะคะ พี่รู้มั้ยว่าเค้กเบื่อที่จะหลบ ๆ ซ่อน ๆ อีกแล้วนะคะ เค้กอยากเปิดตัวกับทุกคนว่าเค้กเป็นเมียของพี่ฉัตร และเราก็คบหากันมานานมากจะแย่อยู่แล้วนะคะ” “เธอคิดว่าฉันอยากเป็นแฟนกับยัยงี่เง่านั่นมากนักหรือไง ถ้าไม่ใช่เพราะที่ดิน และทรัพย์สินของพ่อมันที่ยังคงเป็นของพวกนังเมียหลวงกับลูก ๆ ของมันอยู่ และถ้าไม่ใช่เพราะทรัพย์สินบ้าบอนั่น คนอย่างฉันก็ไม่มีทางเอานังงี่เง่านั่นมาเป็นแฟนเด็ดขาด แต่ไหน ๆ ฉันก็ลงทุนคบกับมันมาตั้งสามปี เพราะฉะนั้นคืนนี้นอกจากทรัพย์สินของพ่อมันแล้ว ฉันก็จะขอเอาความบริสุทธิ์ของมันมาเป็นของแถมด้วยซะเลยก็แล้วกัน” “นี่หมายความว่าพี่ฉัตรคิดจะนอกใจเค้ก ไปเอากับนังน้ำอิงมันเหรอคะ ไหนพี่บอกว่าพี่จะแค่หลอกให้มันหลงรัก และจะหลอกให้มันยอมเซ็นต์มอบที่ดินที่พ่อมันยกให้กับมันมาเป็นของพี่กับแม่ของพี่แค่นั้นยังไงล่ะคะ” “เธออย่ามางี่เง่าอีกคนนะเค้ก ฉันก็แค่อยากได้ความบริสุทธิ์ของมัน อยากหลอกเปิดซิงมัน อยากฟันมันแล้วก็ทิ้งเพื่อความสะใจ ไม่ได้คิดจะจริงจังกับนังนั่นมันสักหน่อย เพราะยังไงตำเหน่งเมียของฉันมันก็ต้องเป็นของเธออยู่แล้ว เธอจะสนใจอะไรกับเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้ทำไมวะ” “ก็เค้กหวงพี่ฉัตรนี่คะ เค้กไม่อยากให้พี่ฉัตรไปมีอะไรกับมัน” “ก็แค่ฟันแล้วทิ้ง เธอก็อย่าคิดมากไปเลยน่า ไป ๆ กลับไปที่โต๊ะของเธอได้แล้ว เดี๋ยวยัยงี่เง่านั่นมันออกมาได้ยินเข้า แล้วจะเสียแผนของเราหมด” น้ำอิงถึงกับหน้าชาไปทันทีที่ได้เห็น และได้ยินคำพูดทั้งหมดจากปากของผู้ชายที่เธอทั้งรัก ทั้งหลง ทั้งบูชา และคิดว่าชาตินี้คนดี ๆ อย่างเขาจะไม่มีวันทำร้ายเธอได้ น้ำอิงอาศัยจังหวะที่มีกลุ่มผู้หญิงกลุ่มหนึ่งเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยการรีบแทรกตัวเข้าไปตีเนียน และเดินออกมากับผู้หญิงกลุ่มนั้น โดยที่ณฉัตรเองก็ไม่ทันได้สังเกตุ ก่อนที่เธอจะรีบวิ่งหนีกลับออกมาจากผับ พร้อมกับรีบวิ่งขึ้นไปบนรถแท็กซี่ที่กำลังขับมาจอดส่งลูกค้าที่หน้าผับอย่างพอดิบพอดี @บ้านน้ำอิง “ฮือ..ฮือ รอนคะ..กันขอล่ะ คุณอย่าเอารถคันนี้ไปเลยนะคะ คุณจะทิ้งกันกับลูกไปมีเมียใหม่คุณก็ไปได้เลย แต่รถคันนี้กันขอเถอะนะคะ ถ้ากันไม่มีรถคันนี้ กันกับลูกต้องลำบากแน่ ๆ รอนก็รู้นี่คะ ว่าบ้านของกันอยู่ในซอยลึก มันไกล และแถวนี้ก็อยู่นอกเมืองด้วย มันไม่มีรถเมล์ขับผ่าน แม้กระทั่งรถแท็กซี่ก็แทบจะไม่ใครอยากรับ หรือมาส่งพวกเราเลย” “แต่รถคันนี้มันเป็นของผม เงินที่ใช้ดาวส์รถคันนี้มันก็เป็นเงินของผม” “แต่เงินที่ใช้ผ่อนรถมันเป็นเงินค่าขนมของกันนะคะ และอีกอย่าง..คุณเองก็ไม่เคยช่วยหรือส่งเสียอะไรยัยแพรไหมลูกของเราเลย กันเองที่เป็นคนหารายได้จากการส่งขายขนมมาใช้จ่าย ทั้งผ่อนรถ ทั้งจ่ายค่าเทอมลูก “แล้วใครใช้ให้คุณคลอดยัยเด็กนี่ออกมาล่ะ ผมบอกคุณแล้วนี่ว่าให้เอามันออก คลอดมาก็มีแต่ภาระไม่รู้ว่าจะคลอดมันมาทำไม” “ฮือ..ฮือ..ฮือ แพรไหมเกลียดคุณพ่อ เกลียดคุณพ่อที่สุดเลยค่ะ..ฮือ..ฮือ” “ยัยแพรไหมมาหายายนี่มาลูกมา อย่าไปฟังที่ผู้ชายคนนี้เขาพูดเลยนะลูก เราเข้าไปในบ้านกันดีกว่านะคะ” คุณพิศมัยรีบเข้ามาโอบกอดหนูน้อยแพรไหมวัย 5 ขวบหลานสาวของตนเอาไว้ในอ้อมกอดก่อนจะรีบพาเธอเดินเข้าไปในบ้าน เพื่อไม่ให้หนูน้อยได้เห็นหรือได้ยินคำพูดหยาบคายของคนเป็นพ่อแท้ ๆ ของเธออีก “คุณมันเลว ๆ เลวเกินกว่าที่กันจะหาคำไหนมาเปรียบเทียบกับคุณได้จริง ๆ ค่ะรอน” “ถ้าคุณคิดว่าผมเลว แล้วคุณจะมาเอาผมเป็นผัวคุณทำไม ปล่อยผมไปสิ และคืนรถของผมมาด้วย เพราะผมกับเมียใหม่ของผมก็จำเป็นต้องใช้รถคันนี้เหมือนกัน” “คืนรถคันนั้นให้พี่รอนเขาไปซะเถอะคะพี่กัน เพราะต่อไป เราคงไม่จำเป็นต้องใช้มันอีกแล้วล่ะคะ” “ยัยอิง..เราหมายความว่ายังไง!!!” “เราจะไม่อยู่ที่นี่กันอีกแล้วค่ะพี่กัน พวกเราจะไปให้ไกลจากคนเลว ๆ พวกนี้ แล้วเราจะไปเริ่มต้นชีวิตกันใหม่ ในที่ ๆ ไม่มีคนเลว ๆ พวกนี้อยู่ในชีวิตของพวกเราอีกต่อไป” พิงกันหันไปมองสบตากับน้ำอิงน้องสาวของตนเอง ก่อนที่เธอจะยอมคืนกุญแจรถยนต์คันหรูให้กับอดีตสามีของเธอ ก่อนที่น้ำอิงจะรีบวิ่งเข้าไปสวมกอดกับพี่สาวเพียงคนเดียวของเธอพร้อมกับร้องไห้ออกมาอย่างหนักด้วยความรู้สึกสงสาร และเสียใจกับทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอได้เจอะเจอมาในวันนี้ ____________________________________ ไรท์เปิดเรื่องใหม่ของพี่เหม และคุณครูน้ำอิงมาให้อ่านแล้ว ฝากทุกคนกดติดตาม และส่งเม้นท์มาพูดคุย และให้กำลังใจไรท์กันด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ🙏🏻❤️🫶🏻