İnci ve Yağmur sakin olmamı söylese de ben sakin olamıyordum. İçimde sürekli bir şeyler kırılıyordu. Arzu nasıl olur da halamın evinde olurdu? Öfkeyle yatağımdan doğruldum.
“Sakın peşimden gelmeyin kızlar!” deyip odamdan çıktım. Kızlar peşimden seslense de umursamadım. Merdivenleri hızla inerken Umut ve Mert yanıma koşup:
“Asmin, dinlenmen gerekiyor. Nereye gidiyorsun?” deyip beni tutmak isteseler de,
“Sakın engel olmayın!” diyerek merdivenlerden aşağı indim.
Tüm ailem avludaydı. “Kimse karışmasın!” deyip iki konağın arasındaki küçük kapıdan Dilan halamın konağına geçtim. Etrafta göz gezdirdiğimde görünürde kimse yoktu. Hala peşimden gelmişti.
“Asmin, sakin ol lütfen. Önce beni bir dinle, ondan sonra ne yapacağına karar ver,” dedi.
“Nerede hala? Arzu nerede?” O kadar ısrarla sormuştu
