Umut’un Anlatımıyla
Büyük şark odasında derin bir sessizlik hâkimdi. Gecenin o kendine özgü ağırlığı duvarlara sinmiş, yakılan közlerin çıtırtısı dışında çıt çıkmıyordu. Dedem Bahoz Ağa’nın sağında ben oturuyordum, solunda ise babam. Hemen yanımızda Welat Ağa, Murat Ağa, Azad dayım ve Ateş Miranlı sıralanmıştı. Diğer tarafta Vakkas Ağa, Boran Ağa ve Agir Ağa yerlerini almıştı.
Odanın ortasında duran büyük sedirlerin üzerine serilen halılar, yılların ağırlığını taşır gibiydi. Herkesin bakışları dedeme çevrilmişti. Söz sırası ondaydı; çünkü bu sofrada onun her kelimesi hüküm demekti.
Dedem ağır başıyla etrafa bakıp söze başladı:
“Öncelikle hoş geldiniz ağalar.”
Bir süre sessizlik oldu. Ardından hep bir ağızdan gelen tok ses yankılandı odada:
“Hoş bulduk Bahoz Ağa.”
Dedem elindeki tesp
