Hastaneye kadar geldiğimize göre, nikah için gerekli olan tahliller için kan verebilirdik. Arzu, doktorun yanından çıktıktan sonra birlikte tahlil odasına geçtik. Kan verdikten sonra artık hastanedeki işimiz bitmişti.
Arabaya binip eve dönmek üzere yola çıkarken aklıma bir fikir geldi. Direksiyonu eve değil, çarşıya doğru kırdım. Arzu hemen şaşkınlıkla bana dönüp,
“Nereye gidiyoruz Umut?” diye sordu.
Gülümseyerek göz ucuyla ona baktım.
“Alışveriş yapacağız. Akşam ağalarla toplantı var, sen de hanım ağam olarak gelen eşlerini ağırlayacaksın.”
Arzu, itiraz eder gibi başını iki yana salladı.
“Umut, ben yapamam. Bu kadar da değil…”
Kahkaha atarak direksiyona döndüm.
“Yaparsın karıcığım, yaparsın.” dedim, gözlerim yoldan ayrılmadan.
Çarşıya vardığımızda, hastanedeki fısıltıların burada
