Bozdağ Konağı’nda gece boyunca sessiz bir fırtına kopmuştu. Mirza ve Umut, Asmin’in geri dönmesini bir türlü kabul edemiyordu. Ama evin hanım onlar gibi düşünmüyordu, kızının mutluluğu için bir defaya mahsus tüm bu olanlar göz ardı edilebilirdi. Sonuçta böyle olmasını isteyen kızıydı.
Mirza bütün gece yatakta bir sağa bir sola dönerken, Evin dayanamayıp,
“Yeter artık, bir sakinleş! Bu kızımızın hayatı ve kocasına bir şans vermek istedi. Eğer sen bu şekilde tepkili olursan, kızımızı babası ve kocasının arasında bırakırsın. O zaman kızımız için kötü olur. Bırak, yaşaması gereken neyse yaşasın. İleride ‘keşke’ demesin.” dedi.
“Belki doğru söylüyorsun Evin ama ben kızımın tekrar üzülmesini istemiyorum. Ateş’e güvenmiyorum.”
“Ah Mirza... Sen de bir zamanlar en az onun kadar deliydin. Beni t
