Asmin’in Anlatımıyla
Gül o kadar içtenlikle söylemişti ki, “Olmaz.” diyemedim.
Kendisinin hiç bebeği olmamıştı. Şimdi benim karnımdaki bebeği bu kadar delice sevmesini, içten içe anlıyordum.
Derin bir nefes alıp başımı salladım.
“Tamam, gidelim.” dedim.
Gül’ün gözleri parladı, bir çocuk gibi sevinçle Hazar abiye dönüp, “Beni sen götür.” dedi.
O an anladım… Gül kadar Hazar abi de bebeği merak ediyordu.
Ateş, kahvaltı masasının başında otururken gülümseyip,
“O zaman kahvaltıyı hızlıca yapalım, sonra da küçük Miranlı’yı görmeye gidelim.” dedi.
Gözlerimi kısıp ona döndüm.
“İlk Miranlı değil bu. Bu heyecanı daha önce de yaşadın.” dedim.
Ateş’in yüzü bir anda düştü. Gözlerindeki parıltı sönmüştü. Canı yanmıştı, ama umurumda değildi. Çünkü benim de yanmıştı...
Zelal Hanım sessizliği b
