Ateş dudaklarıma yapıştığında elim ayağıma dolandı resmen ama onu durdurmak zorundaydım, hiç istemesem de Ateş’i omuzlarından itip,
“Ateş dur, olmaz.”
“Neden olmaz çiçeğim? Çok özledim.”
“Özlemiş olabilirsin ama ben sana hâlâ küsüm, o yüzden benden yakınlık bekleme kadın olarak yani kendini affettirene kadar en azından.”
“Döneceğim dedin ama çiçeğim...”
“Döneceğim ama benim şartlarımla tabii, kabul edersen.”
“Her şeyi kabul ederim ama senden nasıl uzak dururum bilmiyorum çiçeğim.”
“Ayrıca bana çiçeğim deme Ateş, sen o çiçeği kuruttun, kaktüse çevirdin.”
“Yapma böyle, söz veriyorum her şeyi tamir edeceğim. Hadi inip ailene benimle geleceğini söyleyelim.”
“Tamam ama sakin olacaksın Ateş.”
“Tamam güzelim, tamam çiçeğim.”
Ateş ile birlikte arabadan inip konağa doğru yürüdük. Korumal
