After naming makalabas sa hospital ay naisipan ni Dianne na sa sanctuary na lang siya mag pagaling. Alam na nina tita at tito na roon siya nagsi-stay pansamantala. ‘Di na rin sila nagtanong pa na siyang pinagpapasalamat ko.
"1-week pa lang. Siguradong okay ka na ba talaga?” tanong ko sa kaniya ng makitang bihis na bihis siya.
"Okay na iyong sugat ko. Kailangan kong pumasok dahil tambak na trabaho ko." Pag-i-insist niya.
"Tambak? Eh habang nandito ka nagtatrabaho ka nga. ‘Wag ka nga." Sabay ismid ko.
Agad kong pinatay ang kalan matapos maluto iyong niluluto ko.
"Kumain ka muna bago umalis." Dugtong ko dahil halatang ‘di na magpapapigil ang isa.
"Huwag ka ng mainis diyan. Sunduin mo na lang ako mamayang hapon. Babawi ako sa iyo."
Napataas tuloy kilay ko sa sinabi
