๑๘
ขึ้นชื่อว่างานศพ ไม่ว่าจะเป็นญาติพี่น้องหรือแค่คนรู้จัก ก็ให้ความรู้สึกโศกสลดได้เหมือนกันแม้จะไม่เท่ากันก็ตามที ศพนายแพทย์ประสิทธิ์และภรรยา มีญาติๆ ฝ่ายนายแพทย์ประสิทธิ์รับเป็นเจ้าภาพและนำกลับไปบำเพ็ญกุศลที่วัดบ้านเกิดซึ่งอยู่ต่างอำเภอเพื่อสะดวกสำหรับเจ้าภาพเอง ด้วยที่นั่นมีเครือญาติและเพื่อนพ้องอาศัยอยู่มาก
คนที่มารดน้ำศพต่างหดหู่กับสภาพของสองสามีภรรยาที่ถูกไฟไหม้ดำเป็นตอตะโกจนต้องห่อด้วยผ้าขาวเอาไว้ทั้งร่าง และยิ่งหดหู่ใจมากขึ้นเมื่อไม่เห็นบุตรชายคนเดียวของทั้งคู่ เพราะนายแพทย์ประสิทธิ์นั้นย้ายไปเรียนที่กรุงเทพฯ ตั้งแต่เด็ก แวะเวียนกลับมาบ้านเกิดพร้อมพ่อแม่บ้างในช่วงวันหยุดยาว
เมื่อมีครอบครัวและบิดามารดาเสียชีวิตไปหมด การเดินทางกลับมาเยี่ยมเยือนญาติพี่น้องจึงค่อยๆห่างหายไป จะแวะมาเยี่ยมเยียนซื้อข้าวของมาฝากก็เมื่อมีเหตุให้เดินทางผ่านมาเท่านั้น เรื่องที่จะตั้งใจมาหามาพักแรมด้วยนั้น
