Tünel...
Herife attığım bakıştan, hakkımda hiç kimseye tek kelime söylemesini istemediğimi anladı elbette. Aşağı yukarı hızlı hızlı hareket eden adem elmasına takılan gözlerim, yeniden gözlerini bulduğunda başıyla onayladı beni. Onun yanında daha fazla kalamazdım. Yanından geçerken bir anlığına koluna asıldım ve parmaklarımla olanca gücümle kaslı kolunu sıktım. Arabama doğru ilerlerken kulaklarımda sürekli aynı kelime yankılanıyordu: Ketenpele… Bir saatlik yoğun trafikte, izlenilmediğimden emin olduktan sonra direksiyonu bağlı olduğum şubeye kırdım. Merkeze girdiğim anda, beni uzun zamandır görmeyen dostlar, meslektaşlar büyük bir şaşkınlıkla önüme gelip durdular. “Olum delirdin mi, ne bokuma geldin buraya?” Aynı anda bana hızlıca sarılan Sait’in sevgi gösterisi karşısında sakin kalmaya çal
- Writer
