Aptalın Önde Gideniymişim..
“Sayenizde aptal gibi hissediyorum, ne hissetmesi ya?.. Aptalın en önde gideniyim ben…” Bir çıkış arar gibi kendisini hedef alışını, yüreğinde beslediği o geçici kızgınlığı ile hiç durmadan bağırarak sarf ettiği bu sözleri duymak sanki ölümdü. Uzun süredir zaten paramparça hissettiğim ruhumu, kişiliğimi delik deşik ettiğini fark etmeden söyledikleriyle görünmeyen ama fena halde kanatan kurşunlar sıkıyordu sanki canıma. Yanına yaklaştığımda onu tutabilmek için ellerimi uzattım. Tiksintiyle benden kaçarcasına geri gittiğini görünce durmak zorunda kaldım. Belliydi işte… Ona destek olmak istememe dahi izin vermeyecekti. Artık çıldırmanın eşiğindeydi ve ben, bundan ölesiye korkmaya başladım. Dikkatle onu izliyordum ve gözlerimin önünde attığı deli kahkahalar ile can yakan hıçkırıklar arasın
- Writer
