จิตติภัทรขับรถพาเมียของเพื่อนไปยังจุดหมายปลายทางที่ตราด ระยะทางไม่ใช่จะใกล้ใช้เวลาเดินทางก็หลายชั่วโมงอยู่เหมือนกัน แต่เขาก็พาเธอมายังรีสอร์ทที่เขาเป็นเจ้าของอย่างปลอดภัยและพาเธอไปส่งยังบ้านหลังที่เพื่อนของเขาเป็นเจ้าของ ใช่..ลี่ชินเป็นเจ้าของร่วมและไม่อนุญาตให้เปิดรับแขกไม่ว่าจะเป็นใครหน้าไหนทั้งสิ้นเฉพาะแค่บ้านหลังนี้เท่านั้น
โรสเดินทอดน่องเอื่อยๆ ไปนั่งลงบนพื้นทรายหน้าบ้านพักของตัวเอง มองออกไปยังทะเลสุดสายตาเหม่อลอยคิดถึงอีกคนที่เอาแต่โทรมาไม่หยุดจนมือถือของเธอแบตเตอรี่จะหมดอยู่แล้ว พอออกมาพ้นหน้าเขาแล้วไกลกันแค่นี้แต่หัวใจของเธอกลับเรียกร้องหาแต่เขาไม่หยุดหย่อนเอาเสียเลย น้ำตาที่ไหลลงมาอาบแก้มแบบไม่ขาดสายยิ่งทำให้เธอน่าสงสาร ไหล่บางไหวสั่นจนจิตติภัทรทำได้แค่เบือนหน้าหนีไปอีกทางเพราะเขาไม่อยากจะเห็นคนที่ตัวเองแอบรักเสียใจมากมายขนาดนี้ เขาอยากจะเดินเข้าไปกอดแต่ทำไม่ได้ตรงนั้นไม่
