เริ่ม…

1302 Words
สองคนทานอาหารจนเสร็จ ไม่นานนักแทนก็เอาดอกไม้มาส่งโรสลุกไปเปิดประตูให้แทนเข้ามา แล้วเธอเดินไปหยิบเงินให้ค่าดอกไม้ แต่เสียงอาลี่ดังมาก่อน “ผมจ่ายเงินให้แล้วครับ แทนเลิกงานได้แล้วล่ะ ไปพักผ่อนเถอะ วันนี้ขอบคุณมากครับ” “มีอะไรเรียกผมได้นะครับนายน้อย” อาลี่พยักหน้าตอบ ส่วนโรสได้แต่ขอบคุณเขาที่เป็นธุระให้กับเธอ ก่อนจะสาวเท้าน้อยๆ เดินไปหาคนที่ยืนล้างจานอยู่ คุณชายน้อยอย่างเขาสมควรแล้วหรอที่จะต้องมายืนล้างจานให้คนแบบเธอ อาลี่หันไปมองคนตัวเล็กที่ยืนมองเขาอยู่ ก่อนจะยิ้มให้กัน “เดี๋ยวเราทำเอง อาลี่ไปพักเถอะ” “ไม่เอา โรสไปจัดดอกไม้เถอะ เดี๋ยวทำเองจะเสร็จแล้วล่ะ” โรสพยักหน้าก่อนจะพาตัวเองไปที่โต๊ะกลางห้องแกะห่อดอกไม้ออกมา ป้าขายดอกไม้แถมมาให้เธอมากมายเลยทั้งดอกหญ้าทั้งดอกกุหลาบ โรสเด็ดใบกุหลาบบางส่วนทิ้งไปและก็ตัดให้สั้นพอดีกับแจกันของเธอ อาลี่เดินหยิบแจกันมาวางให้คนตัวเล็กที่นั่งทำไปยิ้มไปกับกุหลาบสีสวย ต่อไปเขาจะไม่ให้เธอทำอะไรเองอีกแล้ว “ต่อไปผมจะให้แม่บ้านมาทำให้นะครับ ไม่ต้องทำอะไรเองแล้ว เอาเวลาไปพักผ่อนหรือไม่ถ้าว่างก็ไปออกงานกับผมในฐานะเลขาดีกว่า เดี๋ยวผมจ้างพิเศษ” “เป็นคนรวยนี่ดีจังเลยนะคะ อย่างนี้โรสก็สบายเลยสินะ แต่ว่ามันมากไปแล้วค่ะคุณลี่ชิน” “ไม่มากตรงไหนเลยนี่ครับ ว่าแล้วก็อาทิตย์หน้ามีงานนะครับเดี๋ยวผมพาไปตัดชุดออกงานนะ” “อาลี่พี่ว่าอาลี่จ่ายให้พี่มากเกินไปแล้วนะ พี่เกรงใจ” “เลิกพูดเถอะครับ ต่อให้พี่โรสไม่ทำอะไร ผมก็เลี้ยงได้อยู่ดีครับ” สองคนจึงเลิกคุยเรื่องนี้และช่วยกันจัดดอกไม้จนเสร็จ ก่อนจะหันไปมองนาฬิกาอีกที เวลาตอนนี้มันก็ปาไปจะสี่ทุ่มแล้ว อาลี่ลุกไปหายามาให้คนตัวเล็กกินก่อนจะเอ่ยปากถาม “อยู่คนเดียวแปปนึงได้มั้ยครับ เดี๋ยวผมมานะ” “นอนคนเดียวได้ไม่เป็นไรหรอกลี่” อาลี่จุ๊บปากคนตัวเล็กตรงหน้าที่เอาแต่ปฏิเสธเขาไม่หยุดหย่อน เขาตักตวงความสุขตรงหน้าอย่างพอใจก่อนจะปล่อยให้คนตัวเล็กเป็นอิสระ นั่นไงปล่อยปุ๊บก็หน้างอปั๊บเลย “เดี๋ยวมาอย่าดื้อนะครับ” โรสพยักหน้าก่อนจะยื่นคีย์การ์ดให้ใบหนึ่ง อาลี่รับมาถือไว้ในมือก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินอ้อมหลังของโรสเพื่อออกไปจากห้อง แต่ไม่วายที่จะโน้มตัวลงมาจุ๊บแก้มคนตัวเล็กที่ยังนั่งหน้างออยู่ไม่หาย ก่อนจะรีบเผ่นออกไปจากห้องทันที “อาลี่ ไอ้คนขี้โกงเอ้ย” โรสบ่นตามหลังไปไม่จริงจังอะไรนักก่อนจะยิ้มน้อยๆ ในหน้า เขาทำให้เธอใจเต้นไม่หยุดเลยจริงๆ การเทคแคร์ที่เขาทำให้กับเธอก็แสดงถึงความจริงใจ คุณชายอย่างเขาไม่ควรทำอะไรแบบนี้เองเลยด้วยซ้ำ อาลี่กลับไปห้องของตัวเอง เขามาเอาโน้ตบุ๊คเพราะต้องทำงานและการบ้านอีกเพียบ รวมถึงเสื้อผ้าเขาก็ด้วย ไม่นานอาลี่ก็มาถึง แล้วโรสก็เคลียร์ทุกอย่างเสร็จ เท้าเธอดีขึ้นมากแล้วเดินไม่เจ็บเธอพาตัวเองไปอาบน้ำก่อนจะนุ่งกระโจมอกเดินอยู่ในห้องของตัวเอง อาลี่เปิดประตูห้องนอนเข้ามาโดยที่ไม่เคาะก่อน จึงเห็นภาพคนตัวเล็กที่ยังไม่สวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อย ผ้าเช็ดตัวที่หมิ่นเหม่จะหลุดไม่หลุดนั้นยั่วยวนใจเขาเหลือเกิน เขาจะอดทนได้ถึงเมื่อไหร่กันนะ “ลี่ออกไปก่อน เราจะแต่งตัว” “ก็แต่งตัวไปสิ ลี่ไม่ได้ไปกวนโรสสักหน่อย” “ไม่ได้สิลี่ชินออกไปก่อน ไม่งั้นไปนอนโซฟานอกห้อง” “ไปก็ได้ๆ เรื่องอะไรจะนอนนอกห้อง” โรสหยิบชุดนอนออกมา เธอเลือกชุดนอนที่มีซับในช่วงหน้าอกออกมาตัวนึง ชุดนอนของเธอก็มีแต่แบบเซ็กซี่ทำไงได้ เพราะไม่คิดว่าจะมีผู้ชายที่ไหนมานอนกับเธอนี่นา เธอหยิบเสื้อคลุมเข้าเซ็ตมาสวมทับแต่มันก็ยังดูยั่วยวนมากอยู่ดี เธอเดินออกมาหาอาลี่ที่นั่งเล่นมือถือรออยู่ที่โซฟา กลิ่นครีมทาผิวที่หอมอ่อนทำให้โสตประสาทของชายหนุ่มตื่นตัว เขาอยากตะครุบคนตัวเล็กมาฟัดให้หายอยากแล้วตอนนี้ “โอ๊ยยยยปวดหลัง” อาลี่เริ่มแผนการเจ้าเล่ห์ในทันที โรสรีบพาตัวเองไปนั่งข้างเขาก่อนจะจับไปที่ตัวชายหนุ่มที่นั่งนิ่วหน้าน้อยๆ “ลี่เป็นอะไรอ่ะ เจ็บตรงไหน” “ปวดหลังครับสงสัยจะเป็นเพราะแบกโรสมาแน่เลย” ตุ๊บบบ เสียงโรสทุบเข้าให้เสียงดังหนึ่งทีก่อนจะขยับตัวออกมาแต่ไวไม่เท่าคนตัวโตหรอก อาลี่คว้าเอวของโรสได้ก่อนจะยกตัวเธอขึ้นมานั่งตัก ชายหนุ่มไม่พูดอะไรก่อนจะจูบคนตัวเล็กตรงหน้า มือน้อยๆ ฟาดเขาลงไม่ยั้งแรง จนเขาต้องล็อคตัวไว้ให้เธอขยับไม่ได้อีก อาลี่หยุดจุ๊บคนตัวเล็กในตัก ก่อนขยับใบหน้ามาฝังลงไปบนบ่าเนียน ชายหนุ่มขบเม้มลงบนบ่าเนียนละมุนนั้นหนักเบาสลับกัน โรสทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากปล่อยให้อาลี่ตักตวงความสุขนั้นจนพอใจ เขาถึงยอมปล่อยเธอไป แต่ฤทธิ์ของยาทำให้โรสหลับไปทั้งที่ยังนั่งอยู่บนตักของอาลี่ เสื้อผ้าที่แทบจะหลุดออกไปร่างบางๆ นี้ ทำให้ลี่ชินแทบจะสติหลุดทำอะไรตามใจตัวเอง เขาอุ้มโรสเข้าไปในห้องนอน ก่อนจะวางเธอลงบนเตียงด้านใน เขาห่มผ้าให้เธอ ก่อนจะก้มลงไปหอมแก้มนั้นเบาๆ เขาไม่อยากให้เธอตื่นขึ้นมา ควรให้เธอนอนพักให้เต็มที่ เขาเปิดไฟหัวเตียงไว้ แล้วปิดไฟในห้องนอนก่อนจะออกไปนั่งทำงานที่ห้องโถง งานที่บริษัทและการบ้านวันนี้เยอะมาก ไม่รู้จะเสร็จตอนไหน เขาลุกไปหาอะไรเย็นๆ ในตู้เย็นมาดื่มดับกระหาย มีไวน์ขาว ไวน์แดง แล้วก็เบียร์ เขาได้แต่ส่ายหัวเบาๆ "สายแอลเหมือนกันนี่นาคุณโรส" อาลี่บ่นให้กับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเหมือนกับว่าโรสยืนฟังอยู่ด้วย อาลี่นั่งจิบไวน์พร้อมกับทำงานไปเรื่อยๆ จนเวลานี้ตีสองแล้ว งานเขาจบลงพอดี เขาลุกขึ้นยืนบิดขี้เกียจก่อนจะพาตัวเองเข้าห้องนอนไปอาบน้ำ เขาเดินไปนั่งลงบนเตียงนอนอย่างแผ่วเบา ขยับผ้าห่มให้กับคนตัวเล็กที่หลับสนิทไม่รับรู้อะไรสักอย่าง "เดี๋ยวผมมานอนกอดนะครับ" อาลี่พาร่างสูงเดินเข้าห้องน้ำไป เขาโยนเสื้อผ้าที่ใส่แล้วลงในตระกร้าผ้ารวมกับของโรส เขาจะเริ่มทำทุกอย่างเหมือนแฟนกัน คนคุยอะไรกันเขาไม่เป็นหรอกเสียเวลา "ผมจะเป็นสามีคุณต่างหากล่ะโรส"
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD