Tahmin ettiğim ama emin olamadığım gibi bir mekana gelmiştik. Ben zenginim diye bağırıyordu mekan ve buraya ait olmadığım aşikardı. Asil’in yanında yürürken terleyen ellerimi elbiseme sildim.
“Bu kadar gerilmene gerek yok.”
Asil’e bakarken yürümeye devam ediyordum, o kadar belli oluyor muydu? Ayağım bir şeye takıldığında önüme döndüm ama çoktan tökezlemiştim bile.
“Ay!”
Beni tek eliyle yakalayıp kendine yaslayan Asil’e baktığımda gülümsüyordu. Kendimi daha ilk dakikadan gülünç duruma düşürmüştüm.
“Çekici olduğumu biliyorum ama sen yine de yürürken önüne bak.”
“Tamam.” dedim inkâr etme zahmetine girmeden çünkü gerçekten çekiciydi. Son zamanlarda bu konuda daha emindim.
“Başka bir yerde mi yesek?” diye sordum kapıdan girmek üzereyken “Ben pek böyle yerlerde rahat edemem.”
“
