Chapter 22 Closer, Yet Still Apart

1130 Words

Talia POV Pagdating namin ni Daddy sa bahay, hindi ko inasahang may naghihintay sa labas. Si Vincent. Nanigas ang katawan ko. Kita ko kung paano nagdilim ang mukha ni Daddy—kung paano niya pinigilan ang sarili na lapitan at suntukin ang lalaking minsang sinaktan ang anak niya. Hinawakan ko agad ang braso niya. “Daddy,” mahina kong sabi. “Ako na.” Huminga siya nang malalim, halatang nagpipigil. Tumango siya, pero hindi umalis sa pwesto—nandoon lang siya, handang pumasok kapag may nangyari. Lumapit ako kay Vincent. “Anong kailangan mo?” malamig kong tanong. Walang kahit anong emosyon. Pagod na akong masaktan. “Mahal kita, Talia,” agad niyang sabi, halos nanginginig ang boses. “Patawarin mo na ako sa lahat ng nagawa ko. Alam kong concern ka pa rin sa akin… lalo na sa nangyari sa’yo at

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD