Talia POV
Pagkahatid niya sa akin sa bahay, huminto ang sasakyan sa tapat ng gate. Walang musika. Walang tanong. Sandaling katahimikan lang na parang may gustong sabihin pero piniling lunukin.
“Talia,” tawag niya bago ako bumaba.
“Good night. Always take care. Alagaan mo ang baby natin. Kung may problema, nandito lang ako.”
Mahinahon ang boses niya, parang pangako, pero may distansya. Parang responsibilidad, hindi lambing.
Tumango lang ako.
Wala akong lakas para magsalita. Wala rin akong gustong ipaliwanag.
Binuksan ko ang pinto at pumasok na ng bahay, hindi na lumingon.
Pero ramdam ko pa rin ang tingin niya hanggang sa magsara ang pinto sa likod ko.
Pagpasok ko sa kwarto, doon lang bumigat ang dibdib ko.
Hindi siya nagsabi ng ingat ka.
Hindi rin mahal kita.
Baby lang namin ang
