CHAPTER 20
THIRD PERSON POV
Umakyat na lamang si Ezekiel sa kanyang kwarto matapos ang lahat ng kaguluhan sa kusina at living room. Tahimik na ulit ang buong mansion. Patay na ang mga ilaw sa hallway, tanging ilaw mula sa buwan ang pumapasok sa malalaking bintana ng kanyang kwarto.
Humiga siya sa kama, nakahandusay, nakatingin sa kisame.
“Lord,” bulong niya, sabay takip ng mata ng braso. “Ano bang nangyayari sa buhay ko…”
Piliting pumikit si Ezekiel, piliting pakalmahin ang isip. Paulit-ulit niyang sinasabi sa sarili na matulog na, pero sa tuwing ipipikit niya ang mata niya, isang mukha lang ang lumilitaw.
Si Crystal.
Ang tawa nito.
Ang ungol kanina.
Ang pamumula ng pisngi nito.
At ang pasa sa noo na siya mismo ang may gawa.
“s**t,” mahina niyang mura.
Hindi niya namalayan, unt
