Chapter 7
ห้องประชุมบนชั้นสูงสุดของตึกเศวตากรุ๊ป เงียบงันจนน่าหวั่น แม้ภายในจะเต็มไปด้วยผู้ทรงอิทธิพลกว่าสิบห้าชีวิต ทั้งนักธุรกิจอาวุโส หุ้นส่วนหลัก และบอร์ดผู้บริหาร เก้าอี้ประธานด้านหน้าสุดยังคงว่างเปล่า ตำแหน่งที่เคยเป็นของคามิน แต่ในวันนี้กลับเป็นชายชราผู้หนึ่งที่คุ้นเคยเดินตรงเข้ามาแทนที่
ดอนคอร์เลโอเน่ปรากฏตัวขึ้นพร้อมไม้เท้าสีทองประจำ เสียงส้นไม้เท้ากระทบพื้นกระเบื้องดังก้องอย่างมีจังหวะ ท่ามกลางสายตานับสิบที่เฝ้ามองเขาด้วยความเกรงขาม ใบหน้าอันคมกร้าวของเขายังคงเป็นที่จดจำในวงการธุรกิจ แม้เวลาจะผ่านไปเกือบครึ่งศตวรรษ เขาทิ้งน้ำหนักตัวลงบนเก้าอี้ประธานตัวเดิม สายตานิ่งขรึมจ้องไปยังจอที่กำลังฉายกราฟตัวเลข เสียงโปรเจกเตอร์หมุนเบา ๆ ผสานกับเสียงกระซิบกระซาบและการพลิกเอกสารจากผู้ร่วมประชุม
“กราฟส่วนการตลาดของ Q2 ลดลงราว 2.1% ในสัดส่วนโลจิสติกส์ครับ” เสียงของนทีหนึ่งในผู้ช่วยที่ดูแลกา
