Chapter 19
รถยนต์คันสีดำแล่นช้า ๆ เข้ามาจอดสนิทตรงลานกว้างหน้าบ้านตระกูลเศวตาภิวัฒน์ แสงไฟหน้ารถดับลงพร้อมกับการเคลื่อนตัวของคนขับรถที่รอเปิดประตูให้ บรรยากาศรอบบ้านสงบเกินกว่าจะเรียกว่าปลอดภัย ไฟหน้าบ้านเริ่มเปิดไล่ตามเงาของรัตติกาลที่เริ่มคลี่คลุมฟ้า คามินก้าวลงจากรถก่อน มือข้างหนึ่งแตะประตูเพื่อรออลันที่ยังนั่งนิ่งอยู่บนเบาะข้าง ๆ สีหน้าของเขายังเต็มไปด้วยคำถาม เมื่อทั้งสองก้าวเข้าสู่โถงบ้านใหญ่ ความเงียบเข้าครอบคลุมจนแม้แต่เสียงลมหายใจก็แทบได้ยินชัด อลันหยุดเท้าหันไปมองคนข้างตัวทันที น้ำเสียงเต็มไปด้วยคำถามที่กดไว้ไม่อยู่
“พี่มิน…ตกลงเกิดอะไรขึ้นกันแน่?” คามินหยุดเพียงก้าวเดียว เขาไม่หันไม่ตอบในทันที ความเงียบทอดยาวจนน่าประหลาดใจ ก่อนที่เขาจะเอ่ยเสียงเรียบต่ำ
“…ไม่มีอะไร” คำตอบนั้นสั้นเกินไปและเงียบเกินไป มันไม่เพียงพอจะกลบความผิดปกติในดวงตาคู่นั้นได้เลย อลันขมวดคิ้วน้อย ๆ
“ไม่มีอะ
