“วันนี้เอางานไปให้ผมที่ห้องพยาบาล ชงกาแฟไปให้ด้วย”
“คะ ?”
ผู้จัดการไร่ควบตำแหน่งผู้ใหญ่บ้านปล่อยให้เลขาฯ ยืนงงเพียงลำพัง ส่วนตัวเองสาวเท้าออกไปจากสำนักงานแล้วเลี้ยวไปยังห้องพยาบาลทันที
บัวสิรินกำลังง่วนกับการเซ็นรับของจึงไม่เห็นร่างใหญ่ที่เดินหายเข้าไปในห้องพยาบาลแล้วล้มลงนอนบนเตียงพยาบาลที่ยังไม่ได้รื้อพลาสติกออก
“ของครบแล้ว ขอบคุณมาก ๆ นะคะ”
เธอยิ้มให้พนักงานส่งของพลางสูดลมหายใจเข้าปอดเฮือกใหญ่ เพราะหลังจากนี้ต้องทำด้วยตัวเองล้วน ๆ แต่พอเปิดประตูเข้าไปก็พบชายร่างใหญ่นอนไขว้ขากระดิกเท้าสบายใจอยู่บนเตียงพยาบาล จากนั้นก็มีฝ่ายจัดซื้อหอบงานตามเข้ามา
“ขออนุญาตค่ะคุณแป้ง คุณอิฐคะ จะให้วางเอกสารและกาแฟตรงไหนดีคะ ? ”
“บนโต๊ะคุณพยาบาลเลยครับ วันนี้เธอยังไม่ใช้งานหรอก ผมขอยืมก่อน”
“คือ…” บัวสิรินได้แต่ยืนอึกอักไม่กล้าพูดทั้ง ๆ ที่อยากจะปฎิเสธเต็มที
“ได้ค่ะคุณอิฐ วันนี้ขอรบกวนคุณพยาบาลหน่อ
