Elize’s: POV
Hinihingal akong paakyat kami sa maliit na daan papuntang bundok. Napahawak ako sa bewang ko at tumigil muna. Kumapit ako sa maliit na kahoy dito sa gilid.
“Huh… pahinga muna tayo saglit. Pagod na ako,” reklamo ko kay Carlo na tagaktak na rin ang pawis sa noo jiya. Napatitig ako sa kanya. Bakit ba kahit naiinis ako sa kanya?, Ang sarap pa rin niyang yakapin nang mahigpit—’yong gusto kong maramdaman ng puso ko ang amoy niya.
“Hmmm, anong klaseng titig ’yan? Galit o pagnanasa?” ngising wika niya. Tinaasan ko siya ng kilay at saka inilihis ang tingin ko, napatingin ako sa baba. Namangha ako nang makita namin ang mga villa doon sa kabilang bundok.
“Ganda pala ng view dito, no? Pero bakit hindi pa natin sila maabutan? Wala akong marinig na ingay ng kasamahan natin. Sobrang layo
