CARLO’S: POV
“Carlo, anak, tama na ‘yang kakainom,” saway ni Mommy habang nilalapitan kami ni Daddy.
“Pabayaan mo muna siya. Para gumaan ang dibdib niya at makatulog,” sabat ni Daddy.
Umupo si Mommy sa harap ko at inilapag ang dala niyang boiled peanuts.
“Anak, alam kong mahal mo si Elize. Pero hindi natin alam ang takbo ng kapalaran ninyo. Kung ano man ang dahilan kung bakit niya sinabi ‘yon, ihanda mo sana ang sarili mo,” marahan niyang sabi. “Alalahanin mo, nandito pa kami. Kailangan ka namin, anak.”
Tumingin ako kay Mommy haggard ang mukha, ko namumula ang mga mata. Ramdam ko ang bigat sa dibdib ko, durog ang puso ko.
“Mom,” paos kong sabi, “malaki ba ang kasalanan ko sa Diyos? Bakit niya ako ginanito? Kulang pa ba ang pagse-serbisyo ko, ang pagtulong ko sa mga tao? Masama ba a
