3RD: PERSON POV
“Ginawa ko na ang gusto mo… nasaan ang anak ko?” nanginginig ngunit puno ng galit na sigaw ni Elize. Namumula ang kanyang mga mata, tila anumang sandali ay puputok sa galit at takot. “Ilabas mo siya! Wala siyang kasalanan!”
Mabagal na pumalakpak si Shaira, may hawak na sigarilyo sa pagitan ng mapuputing daliri. Ang usok ay dahan-dahang umaakyat sa hangin habang sinusukat niya si Elize mula ulo hanggang paa.
“Wohhh… ang tapang mo pala,” mapanuyang wika niya. “Akala mo ba ganoon lang kadali ang lahat?”
Lumakad siya palapit, ang bawat hakbang ay may halong pananakot.
“Paano ako makakasigurado na susunod ka hanggang dulo kung ibibigay ko agad ang anak mo?” ngumisi siya. “Ang bilis mong ibinigay ang kahinaan mo, Elize. Ang sarap mong laruin.”
“Matapang ka lang dahil sa mga
