Chapter 25

2921 Words
Chapter 25 Connections AIRON. Napapaisip lang ako, sa lahat mg school na malapit dito sa lugar namin, bakit nila pinili sa Sakura High School? Nakakabagot naman dito. Hindi ko kasi feel mga tao dito. Kahit classmates ko, ayoko sa kanila. Maaga kaming pinalabas ng substitute teacher namin dahil wala yung teacher namin sa math subject kanina. Mas gugustuhin ko pa ang math kesa sa english 'no. Dinudugo utak ko sa english e. Kanina pa ako nandito sa rooftop, sa mas mataas na parte na bubong. Nakahiga at nakamasid sa mga ulap na malayang gumagalaw sa kalangitan. Tahimik ko silang pinagmamasdan, hanggang sa may marinig akong ingay. Ibig kong sabihin, sigawan. Parang nag-aaway. "Aray! Bakit ba bigla bigla ka na lang nanghihila?" Hinayaan ko lang yung sigaw at pinakinggan lang. "Can't you see? They're flirting with you, and you still keep on talking to them?!" Putspa! English na naman! Sumasakit utak ko sa kanila. Nakakaintindi ako ng english, naiinis lang akong nakakarinig. Nasa Pilipinas ka uy! Sa boses ng sumisigaw na yun, bigla akong napaisip. Yung paraan ng pananalita niyang pasigaw. Pakiramdam ko kilala ko ang taong 'to. "Oh I get it. Dapat kasi sinabi mo agad. Haha. Don't worry, sasabihin ko kina Holly, Kelly at Cathleen na makipagkilala sayo. Nagseselos ka ata e." "Ginag*ago mo ba ako?! Ha?" Dahil sa malutong na pagmumurang yun, ay napaupo na ako mula sa pagkakahiga para makita kung sino ba 'tong taong nasa kabilang ibayo ng mundo dahil wagas kung makasigaw. Nung makita ko kung sino ang taong yun, napangisi ako. Hindi ko alam kung matutuwa ba ako na makita ang taong 'to. Napatingin din ako sa taong kausap niya. Hmm, bagong mukha? Sino kaya 'to? Bagong kaibigan niya? "Hindi ah. Diba kaya ka nagagalit kasi nagseselos ka? E sasabihin ko na nga next time kina---" "Shut the fvck up! Wag ka na lang magsalita kung wala kang matinong sasabihin." Natatawa ako sa kanilang dalawa dahil sa pag-aaway nila. Hindi na ako nakatiis kaya sumabat na ako. "Aba, aba! May bagong mukha." Napalinga linga yung isa. Hinahanap ata ako. Haha. "Sa taas." Tumingala ito. Pero bigla niyang binawi ang tingin niya dahil nasilaw ata siya. Napangisi ulit ako. Hindi ko pa nalalapitan, natutuwa na ako sa kanya. "Hindi ko akalaing may nag-iisa ka palang kaibigan Shin." "Stop talking, I'm not asking for your opinion. And for your your fvcking information, we're not friends." Iritang sabi niya. As usual, lagi naman e. Dahil sa paraan ng pagsagot niya, kaya ako natawa. Napagdesisyunan ko na ding tumalon pababa sa kung nasaan sila. Syempre, dahil may pagka-acrobatic ako. Joke. Dahil nga may kinalaman sa hangin ang hawak kong elemento, ay malaya akong nakakagalaw dito. Naturuan naman na ako ni Mr. Richards nung mga panahong nagkakasama at pumupunta kami sa Shrine. Umikot ako sa hangin, tinetesting kung anong gagawin nitong bagong salta. Pagkababa ko sa sahig, narinig ko siyang nagalit at sigawan daw ba ako? "Hoy ano ba? Muntik mo na akong tamaan sa mukha ah! Matuto ka ngang gumalang sa nakakatanda sayo! Masyado kang pa-impress dyan na bata ka. Bakit ba kasi nagagawi ang mga elementary dito. Diba dapat dun ka elementary department, hindi dito ka naglalaro?" Sino nagsabing sigawan niya ako? Hindi niya ba alam na senior niya ako? Sana tinuluyan ko na lang siyang sipain. Nung makita ko siya, at magtama ang mga mata namin, bigla akong may napansing kakaiba sa kanya. Bakit ang payat niya? Haha. Joke. Hindi yun. Para kasing nakita ko na siya. Nakikilala ko ang presensya niya. Pero bakit parang nagkaroon ako ng amnesia at hindi ko maalala kung saan at kelan ko siya nakilala. Ay may naramdaman akong matinding koneksyon na nag uugnay sa amin. HARVEY. Nakarating kami ni Ren sa rooftop sa usapang oras. Dahil dito daw namin pag-uusapan ang patuloy naming paghahanap kay Era. At as usual. We just arrived, I mean me and Ren, and they started nagging with each other again. Si Airon-senpai at si Ren. Sino pa nga ba? I shooked my head on that scene. When can this two become calm upon seeing each other. Napatingin ako sa kinaroroonan ni Shin-senpai kung nasaan ko siya nakita. I saw a figure of an unfamiliar person. Kung mag-uusap kami about finding Era, then why is he with someone, I mean with a normal person, a humdrum that doesn't know anything. Nag-umpisa na akong naglakad palapit, and when I reached them, mas nakita ko ng malapitan ang kasama ni Shin-senpai. "Hi there? Are you a friend of Shin-senpai?" I asked politely dahil mukhang magkabatch sila ni Shin-senpai kaya mas matanda sila sa akin. Nagtama ang mga tingin namin. Natigilan ako nung may mapansing kakaiba sa mata at tingin niya. There's something weird with his stare. Lalo na kung mas papalalimin mo pa ang pagtitig sa mga mata niya. I felt the connection between us. Where did I meet this guy again? I have a strong feeling that I already know him. But when? LUIGI. Napabuntong hininga ako nung mapatingin ako sa wrist watch ko. Bakit kaya ang tagal kami i-dismiss? E wala naman kaming teacher e. Bawal lang daw lumabas kasi nasa class hours pa daw kami. Napatingin na lang ako sa may bintana sa labas, at nakita ko ang buong field ng school sa baba. It's already 12 nn pero bakit wala pa ding announcement na sinasabi? Lahat ng classmates ko, maiingay at magugulo. At karamihan ata sa kanila, matagal ng magkakakilala kaya close na silang lahat. Naramdaman ko ang pagkalam ng sikmura ko, hudyat na gutom na ako. Hanggang nagbell na nga. Tumayo na ako pero biglang may classmate akong tumayo sa harap at nag-announce ng mga importanteng bagay ukol sa mangyayari sa subject teacher namin dito sa subject na 'to. *** Naglalakad na ako papunta sa rooftop ngayon. Dun kasi yung napag usapan naming lugar na kakainan ng lunch at pag uusapan na din yung about sa paghahanap kay Era. Habang papalapit ako sa pinto ay may naririnig na akong ingay kaya mas dinalian ko ang pag akyat. Bumungad sa 'kin ang limang lalaking magkakaharap na nakaupo sa sahig. At kasalukuyan silang kumakain. Isinara ko na ang pinto at naglakad na papunta sa kanila. Habang papalapit naman ako tinutukso na naman ako ni Airon-senpai at Ren-senpai na pinagkaguluhan daw ako ng girls, kahit hindi naman. Napapakamot na lang ako sa ulo sa kaisipan nilang iyon. Habang papalapit ako ay may napansin akong bagong mukhang kasama nila. Pero kahit curious ako ay hindi ako nagtanong. Nahihiya kasi ako sa kanya kasi nakatitig siya sa akin. Nakakailang tuloy. Kaya hindi din ako makatingin sa kanya e. Pero alam niyo, unang kita ko pa lang sa kanya parang kilala ko na siya e. Did I meet him somewhere else? May pakiramdam kasi akong I already met him, and there's this weird feeling of seeing him, again? Kung again nga ba? Pero, kung nakita at nameet ko na siya, sino siya? VICTORIA. Buti na lang pasukan na. Hindi na talaga ako makapaghintay na sitahin si Feliz. Naku! May kasalanan pa yun sa kin. Lagot siya sa classroom mamaya. At nung nalaman kong hindi kami classmates, lalo akong nabadtrip. Tsk. Kelangan ko pang maghintay hanggang lunchbreak. At saan ko naman kaya hahagilapin ang babaeng yun ngayon? Tsk talaga. Nasa loob na kami ng room at kakapasok lang namin nitong lalaking mukhang hindi ko maintindihan ang itsura sa laki at kapal ng salamin. Ganun na ba kalabo ang mata niya? Tsss. And we're both transferees. At since I'm not in the mood entertaining questions from other person, dumiretso na lang ako sa bakanteng upuan na nakita ko sa likod kahit hindi pa ako pinapaupo pero atleast napakilala na ako. *** Morning session were done. And I'm fixing my things ready to get out of the room, when someone just approached me. "Hi? You're Victoria right? Uhm, wanna join us for lunch?" The girl asked me smiling. As if papayag ako. I just smiled at her. "Sorry. Not interested." I answered, then my smile turned backwards. Saka tuluyang umalis. Hindi ko alam kung bakit sa rooftop ang punta ko, but I have this feeling that Feliz is out there. When I reached the door, I opened it roughly causing a loud sound coming from it. Pagbukas pa lang ng pintuan ay nakita kong may anim na lalaking magkakaharap na naka-upo sa sahig na pabilog, holding there own lunch boxes. I mean five boys and a pretending boy. It's like they're having a good time spending together huh? I called her by his guy name with my mad and loud voice, causing them all to look at my direction. Lumapit ako ng may mabibigat na yabag ang paa. "Hoy! May kasalanan ka pa sa 'kin! How dare you na hindi ako pansinin nung tinatawag kita last friday! Sabi mo naglilinis ka ng bahay nitong si Shin, pero ang totoo, gumagala ka pala. At nagawa mo pa akong hindi pansinin ah!" Napairap ako. "Naglinis naman talaga ako. And besides, hindi ako lumalabas ng walang kasama. You know that." Nagulat ako nung sabihin niya yun. My eyebrows furrowed in confusion. "E sino yung nakita ko?" Naguguluhang tanong ko. "Maybe a dopple ganger." Napalingon naman ako sa biglang singit. "Who the hell are these guys?" I irritatedly asked saka ko sila tiningnan na lahat. Nagulat ako nung makita ko silang lahat. Kahit si Shin na pinsan ko ay nagulat din ako. Parang may kakaiba akong aurang naramdaman sa kanilang lahat na malakas nilang nilalabas. Bakit pati si Feliz, I can sense it. What kind of familiar energy is that? I think I used to feel it before. REN. Alam niyo yung feeling na, habang naglalakad ka sa campus, sa hallway, at maging sa classroom, pinagtitinginan ka ng mga tao? Shit lang?! At dahil transferee nga ako, pinagkamalan akong tomboy dahil daw nakapanlalaking uniform ako. Darn it! Ang sarap nilang pagsisipain. Lagi na lang akong pinagkakamalang babae, ang saklap lang ng buhay. "Just don't mind them Ren, titigil din yang mga yan." Kasama ko si Harvey ngayon. Naglalakad kami sa hallway ng building and I'm frowning like I want to eat them all because of how they look to me. "Damn this long hair. Ugh! Kung pwede ko lang sanang ipagupit at maging permanent nang maikli, but s**t! It keep on growing like a damn girls' hair!" Naiinis na sabi ko. E kasi nakakainis talaga. Lahat na ng gender sinabi sa kin. Maliban sa pagiging lalaki. All I want is to be normal, a normal guy. Pero bakit nila ipinagkakait yun? Oh scratch it. My life is not a damn drama. So why bother give attention to those nonsense things they say. Papunta na kami sa rooftop, dahil sabi nila d'on daw ang meeting place namin on where we can freely talk about on how we can find Era. Hindi pa man din kami nakakarating sa may mismong pintuan ay rinig na namin ang boses ni Airon-senpai na may kaaway. Sino naman kayang kausap niya. And when we open the door, we saw two other guys there, aside from Senpai. The other guy is Shin-senpai and the other is, I don't know who. "Who's the other guy?" I asked Harvey not looking at him. "I don't know. Ngayon ko lang din siya nakita." Narinig kong sagot niya. At syempre dahil likas akong mapang asar, at likas na pikon si Airon-senpai, ay inasar ko siya kaya sila napatingin sa amin at nagsimula na naman kaming mag-asaran hanggang sa kumakain na nga ay naglalaitan pa din. Hobby na ata namin kapag magkasama kami e. Haha. Kung ako mukhang babae, siya mukhang maligno which is dwende. Sa gitna ng pagkain ay biglang kumalampag ang pintuan, dahilan para matigilan kami at mapalingon sa pinto. A girl with a mad expression was at the entrance and shouted the name 'Philip' then walk with her feet stamping on the floor. Napatitig ako sa kanya until she reached where we are. And now, she's beside the new guy with us. By just looking at them, I have a sudden feeling of gladness inside me. I don't know why I feel so happy. Lalo na nung makita ko yung new girl. At isang koneksyon naman na nag-uugnay sa amin nung new dude. Did I met this two before? Feeling ko, oo? RYO. As I entered my first day of school here at sakura high, it felt really weird. Parang may nararamdaman akong madaming kakaibang bagay sa lugar na 'to. Madaming enerhiyang nagpaparamdam. I'm just wondering if my fellow guardian can feel what I feel. Mag-isa akong naglalakad papunta sa main buildings ng campus dahil malayo layo ang gate sa mga buildings. May nagbabike. May kaparehas kong naglalakad din. "Girl, balita ko, may eight transferees sa school. Kyaaa! At yung seven daw is boys. I saw my moms record about them. They're all looking so hot and kyaaa~ gorgeous with all there angelic faces." I heard a girl screaming at the top of her lungs, like she saw a hollywood star. I just shook my head upon hearing it. "Really girl? So what section and year are they in? Can't wait to meet them." Then they both scream. Tsss. Girls are always girls. "And you know the only girl transferee? Damn, she's so pretty. And I think, she belongs to section two of grade ten. I want to be friends with her." Nagtaka naman ako sa narinig. Girl transferee? I thought we're just six? Come to think over about what they said just now, we are all eight transferees. Hmm, lady Gem didn't tell us about that. She only said that we're just six kasi isa siya sa partner nitong school. I shrugged my shoulders on that thought. Pumasok na ako sa building at dumiretso sa faculty. I knocked before entering. "Excuse me sir, do you know where is Mr. Herrera?" I asked the teacher near me then he pointed the guy on the other side, and by basing on his appearance, he's at his 40's. Lumapit ako, at do'n ko lang napansing may babae pala siyang kausap. "Good morning sir." I greeted so he turned his gaze to me then he smiled. "I believed that you are Mr. Kikumaru?" Tumango ako. "Since you're both here, we can already go to the class. The class is almost started." Then he stand up and get all his things on his table and start walking towards the door. Nakasunod lang kami sa kanya at tahimik na naglalakad. Hindi nagtagal ay nakarating na kami sa room then he let us stay outside for a while so that he can introduce us to class before seeing us. Pumasok na si Mr. Herrera kaya naiwan kami nung babaeng kasama namin kanina pa. Maybe she's the only girl transferee those girls are talking. Napalingon ako sa kanya ng panandalian at parang may bigla akong naramdamang galak sa dibdib na hindi ko maintindihan. Para bang galak sa isang taong nawalay ng mahabang panahon. Natigil ako sa pag iisip nung bigla kaming tawagin ni Mr. Herrera. At napag-alaman kong Victoria Flinn ang pangalan nang nag iisang girl transferee. *** Half of the day had past and the morning classes are also ended. The bell rang just now and I'm fixing my things and putting it inside my bag. Habang nag-aayos ng gamit, I can't help myself but to look at that girl named Victoria. May kakaiba kasi akong nararamdaman sa kanya. Naalala ko bigla yung babae sa may eskinitang humila sa 'kin. Ganto yung naramdaman ko nung makita ko yung babae, pero hindi naman ganun kalakas ang nararamdaman kong connection dito kay Ms. Flinn. I can see that she's not in the mood kasi kunot noo ito kanina pa, magsimula nung unang klase hanggang ngayon. Lumabas na siya sa classroom at dire-diretsong naglakad na hindi na pinansin yung mga babaeng lumapit sa kanya. At dahil unti unti na ding nababawasan ang tao sa classroom, binilisan ko na din ang pag-aayos saka dumiretso sa rooftop kung saan kaming mga guardians ay magmi-meet to talk if they already found Era. *** At the stairs, walking up to get into the rooftop, I heard a commotion and noise of laughing people at that place. Maybe nagsimula na silang kumain, dahil iyi-insist yun ni Airon-senpai. A slight smile formed to my lips when I think on how he insist to eat first and the one who eats the most. I turned the doorknob then I open up the door. Lahat sila ay napatingin sa 'kin. Napatingin din ako sa kanilang lahat. They're all here. Then I saw my classmate, Victoria which causing me to be curious. I close the door then walk towards them. As I walked towards them, Airon-senpai already began to teased me and I smiled on the back of my mind. Nagtaka naman ako sa biglang pagbati sa akin ni Victoria. So she do remember me. Then my eyes turned a look on the other unfamiliar figure. At hindi ko na naitago ang pagkagulat. Why is that person with them? Hindi ako pwedeng magkamali, dahil nung makita ko siya, I felt that same energy I felt from the girl before. She's a girl, but why does she looks like a guy right now? Why is she pretending? Hindi ako pwedeng magkamali, she's that same girl I saw. That same girl with those facial features. The only thing change was the length of her hair and the clothes she's wearing. But why did I felt this energy again? Now I'm wondering, is she the fourth guardian?
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD