Chapter 24

2096 Words
Chapter 24 The Boys FELIZ. Kakatapos lang ng klase namin ng pang-umaga at kanina pa kumakalam ang sikmura ko sa gutom. Ba't kaya ganun 'no? Lahat nung nilecture sa amin nung teacher namin kanina, lahat yun alam ko. I mean, napag-aralan na namin sa Cali. At kahit na napag-aralan ko na, attentive pa din akong nakikinig. Kasi nga na-amazed ako. Lahat ng sinasabi ng teacher alam ko. Ang galing 'no? Natigil ako sa pag-iisip habang nag-aayos ng gamit nung makita kong bigla si O-chan sa ibabaw ng table ko. Hala? Paano 'to nakapasok dito sa campus? Pwede na bang magdala ng pet dito sa school? Ang alam ko iniwan ko siya sa bahay. "O-chan? Ba't ka sumunod dito? Bawal ka ata dito sa school." Sabi ko sa kanya at sumagot lang siya ng 'Nyaa~'. Napakamot ako sa ulo ko. "Hi? You're Philip, right? I'm Holly by the way." Nagulat na lang ako nung may sumulpot na isang babaeng mukhang barbie sa harap ko at nagpapakilala, nakalahad na kasi yung kamay niya sa harap ko kaya inabot ko naman para makipag-shake hands. "Hi Holly." Ngumiti siya sa 'kin. Ang ganda niya naman. Bakit lahat ata ng tao dito sa school, magaganda at gwapo ang nag-aaral. Maliban sa 'kin. Pati kasi teacher e, maganda din. "Hi there Philip. I'm Kelly, Holly's friend." Nakipag-shake hands din siya sa 'kin. Maganda din 'to. "I'm Cathleen. And this two are my friends." Shake hands again. Ang galing, may mga friends agad ako. Hehe. "Nyaa~" Narinig ko si O-chan kaya ko siya nilingon. Hanggang sa bigla niya akong nilundag at umikot na naman sa batok ko kaya naikuskos sa batok ko yung balahibo niya na ikinatawa ko ng mahina. "Why are you giggling? Is there something funny?" Natigil ako sa pagtawa nung sitahin ako ni Holly. "You know, you're cute when you giggle." Sekondarya naman ni Kelly. "Ha? Ah hehe. Si O-chan kasi." Biglang kumunot yung noo nilang tatlo. "O-chan? Who's that? That's some kind of weird name." Cathleen said. "She's here, can't you see O-cha----" Nagulat na lang ako nung biglang may humila sa 'kin palayo sa tatlong classmates ko. Hindi ko namalayang nakarating kami sa rooftop ng school dahil binitawan niya ako ng marahas na parang ibinabato. To be fair, masakit yung hawak niya sa braso ko. "Aray! Bakit ba bigla bigla ka na lang nanghihila?" Habang hinihimas ko yung braso ko. He's pinching the bridge of his nose habang yung kaliwang kamay niya ay nakalagay sa bewang niya. SHIN. Ugh! Paano ko ba sasabihin na hindi niya pwedeng sabihin ang tungkol sa guardian spirit na yan. Dahil wala pa naman siyang alam tungkol sa mga guardian thing na yan. He can't tell anyone that he can see an animal who looks like a cat with a weird mark on it's forehead and have a three tails. Who's going to believe with that? At hindi natin alam kung yung mga kausap niya ba ay yung mga ally ni Demonica. Dahil kapag nalaman niyang isa kaming guardian--which I don't know if guardian nga ba itong kutong lupa na 'to--baka maunahan pa kaming hanapin kung sino ba yung Era na yun. "Can't you see? They're flirting with you, and you still keep on talking to them?!" Dahil wala akong maisip na idadahilan, yun na lang ang nasabi ko. Nakita kong kumunot yung noo niya saka siya biglang ngumiti at tumango tango. "Oh I get it. Dapat kasi sinabi mo agad. Haha. Don't worry, sasabihin ko kina Holly, Kelly at Cathleen na makipagkilala sayo. Nagseselos ka ata e." Then he laughed which really irritates the hell out of me. Tumaas ang presyon ko dahil sa sinabi niyang yun. Where the fvck did that shitty thought came from? "Ginagago mo ba ako?! Ha?" FELIZ. Hala?! Nagagalit na naman siya. Tsaka bakit siya nagmumura? Masama kaya yun. Oo na, pasensya na din po kasi nagmumura ako minsan. It's just an expression though. So please don't be mad at me. "Hindi ah. Diba kaya ka nagagalit kasi nagseselos ka? E sasabihin ko na nga next time kina---" "Shut the fvck up! Wag ka na lang magsalita kung wala kang matinong sasabihin." Saka siya umirap sa 'kin. Ang taray taray niya talaga. "Aba, aba! May bagong mukha." Natigil ako sa pag-iisip nung may marinig na boses. Hinanap ko ito pero hindi ko makita. "Sa taas." Tumingala ako. At dun ko nakita ang isang lalaking nakaupo sa may mas mataas na parte nitong rooftop. Tumayo siya habang nakatingin pa din sa 'kin. Hindi ko pa masyadong makita ang mukha niya dahil masyadong maliwanag ang sinag ng araw. "Hindi ko akalaing may nag-iisa ka palang kaibigan Shin." "Stop talking, I'm not asking for your opinion. And just to inform you, we're not friends." Iritang sabi niya. Narinig kong napatawa ng mahina yung lalaki. Hanggang sa bigla itong tumalon pababa sa pwesto namin. Nagulat ako nung bigla siyang umikot na parang nag-tumbling sa ere at muntik pa akong tamaan ng paa niya sa mukha, kaya kahit hindi ako natamaan ay napaatras pa din ako. "Hoy ano ba? Muntik mo na akong tamaan sa mukha ah! Matuto ka ngang gumalang sa nakakatanda sayo! Masyado kang pa-impress dyan na bata ka. Bakit ba kasi nagagawi ang mga elementary dito? Diba dapat dun ka sa elementary department, hindi yung dito ka naglalaro?" Pagalit na sabi ko para masindak yung bata. Pero syempre galit galitan lang. Hehe. Don't mention kung bakit ko siya tinawag na 'Elementary', it's obvious because he's short. Uhm, I think, he's just at the length of my ear. Under my ear I should say. At kung ikukumpara kay Shin, bandang kili kili siya. Haha. "Baka magsisi ka sa sinabi mo kapag nalaman mo kung sino ang kinakausap mo ngayon." Napalingon ako kay Shin dahil sa sinabi niya. "Anong sabi mo? Elementary ako? Hoy! Wag mo akong masigaw sigawan ha?! Sinasabi ko sayo. Mas matanda ako kumpara sayo!" Inis na sabi niya. Pero nakakunot lang ang noo ko at hindi kumibo dahil nga hindi ako naniniwala. "He's older than you. He's our senior." Tumaas ang kilay nito at makikita mo pa din ang pagkainis sa mukha. "A twelve grader, a senior and a graduating student Airon Twain! Can't you see? Dalawang taon ang tanda ko sayo. Kaya magbigay galang ka!" "E? Di nga? Bakit ang liit mo? Mukha kang elementary." Sasabog na siya sa sobrang inis at parang gusto niya na akong sunggaban. Malay ko bang twelve grader siya? Hindi naman kasi halata e. "Kalma Airon-senpai. Remember, you're at school and there's no fighting inside the campus." Napatingin naman kaming tatlo sa nagsalita. Ang ganda niya naman! *0* Pero bakit parehas kami ng suot na uniform? Don't tell me, parehas din kami ng sitwasyon na kelangan magpanggap? Tsismisin ko kaya siya mamaya? Haha. "Tanggapin mo na kasing mukha ka lang elementary, senpai." Saka ito tumawa ng pang-asar. "Wag ngang ako ang pinagtutuunan mo ng pansin. Palibhasa, bakla ka. Tss." "What did you say?!" Saka sila nagtagisan ng tingin. Medyo sumasakit na ang ulo ko sa kanila. "Hi there. Are you a friend of Shin-senpai?" Lumapit naman ang isang lalaking sa unang tingin pa lang, alam mong matino at mabait na. Parehas ako ng naramdaman sa kanya at dun sa dalawang kakakilala ko lang din. Pero si Senior Airon lang ang kilala ko ang pangalan. This guy infront of me is a good-looking guy with a mysterious aura surrounding him. I don't know what or why. But I really sense some weird connection binding me with him, Senior Airon and that girl with a shoulder length blonde hair, I also felt that weird connection. Weird, but I think that it is very important. "Just don't mind those two. Lagi silang ganyan. Hindi ko na lang iisiping kaibigan ka ni Shin-senpai, dahil panigurado magpoprotesta yan. I guess you are someone he know." Tumango naman ako. Ang galing. Alam niyo, ang professional niya magsalita, and I really like that. Mahinahon kasi siya magsalita e. "I'm Harvey Stewart. A ninth grader from section 1. And if your wondering who's that blonde guy there, he is Ren. And he's a guy. I hope you'll accept that fact, because our adviser and other teachers won't believe him." Haa? Hindi ko siya nagets. "Lalaki yung kausap ni Senior? Di nga?" Tanong kong gulat na gulat. Ngumiti siya sa 'kin. "He is Renjie Tennyson. A ninth grader section 1, like me. And we're classmates. At the same time, both a transferee." "Transferee din ako! Ang galing! Pare-parehas tayong transferee. Hehe. Nice meeting you Harvey." Nakipagkamay siya sa 'kin, and when I already had a hand contact to him, I felt something reacted inside me. It's weird. Again. Para kasing may part sa 'kin na biglang nabuhay. Kung kanina tingin palang, may naramdaman akong weird, mas lumakas ang pakiramdam na yun nung magdikit ang balat namin. Biglang bumukas yung pinto at dun ko naman nakita ang isang cute na lalaking niluwa ng pinto. A yellowish brown colored hair boy. An angelic face, na kahit na bad trip ka, hindi mo magagawang magalit sa kanya dahil ang gaan sa pakiramdam kung nakikita mo siya. Ang cute niya! Nahihiya siyang isinara ang pinto at lumapit sa amin. Nakaupo na kasi kami. Napatingin ako kay Shin, at walanjo. Kumakain na siya. Hindi man lang sila naghintay. At ang kaninang nag-aaway na sina Ren at Senior Airon ay kumakain na din. Nakapabilog at nakasalampak ang pag-upo sa sahig habang kumakain sila. Hindi man lang sila nagsabi. "Sorry po mga senpai, na-late po ako." Paumanhin nito saka nakiupo sa grupo namin. "Naku, iba talaga kapag pinagkakaguluhan ng girls." Pang-aasar ni Ren sa kanya. "Senpai, hindi po." "Wusus. Iba talaga kapag may cute na mukha. Kita mo kahit parepareho tayong transferee, mas madami ka palang admirers e." Biro pa ni Senior Airon sa kanya. "Late lang po kami pinalabas nung teacher." Depensa ulit ni sino nga siya? "Luigi Lawliet. A seventh grader of section two." Nilingon ko si Shin. Nagulat ako kasi paano niyang narinig ang iniisip ko? At ang mas lalo kong ikinagulat ay ang mahinahon niyang pagsalita upang ipakilala sa 'kin ang bagong dating. Sa gitna ng pagkain namin, biglang kumalampag yung pintuan. Knowing na bumukas ito. "Philip!?" Nako. Ano na naman kayang problema nitong isang 'to? Ngayon at volume down si Shin, siya naman ang papalit? Please lang. Maawa kayo sa tenga ko. Dahil sa malakas na boses na yun, maging ang mga nag aasaran kanina ay nahinto at napatingin sa may pinto. Mabigat ang yabag ng paa ni Vic na palapit sa amin. Just wondering, how'd she know na nandito ako? "Hoy! May kasalanan ka pa sa 'kin! How dare you na hindi ako pansinin nung tinatawag kita last friday! Sabi mo naglilinis ka ng bahay nitong si Shin, pero ang totoo, gumagala ka pala. At nagawa mo pa akong hindi pansinin ah!" Napakunot noo ako sa sinabi niya. "Naglinis naman talaga ako. And besides, hindi ako lumalabas ng walang kasama. You know that." "E sino yung nakita ko?" "Maybe a dopple ganger." Senior Airon seriously said. "Who the hell are these guys?" Iritang tanong ni Vic nung makita ang mga lalaking kasama naming kumakain. "Schoolmates natin and a sort of new group of friends. Hehe. Teka, bakit hindi tayo nagkita sa room kanina? Absent ka ba?" "Ha? Hindi ah. Hindi tayo classmates. Ang daya nga e." Saka ito ngumuso. "Mind if we can know the both of you?" Ren said casually. Haha. Kanina pa pala nila ako kasama but still they don't know my name. "May kasalanan ka pa sa 'kin." Said Senior Airon, glaring at me. "I'm sorry for my attitude just now, senpai. I'm Philip Shivell." "And I'm Victoria Flinn." "So, you two are Shin's friend?" Ren asked again. "I'm his cousin and I'm Philip's girlfriend." Nabilaukan si Ren sa narinig. Nasamid si Senpai, nahinto naman sa ginagawa si Luigi at si Harvey. Si Shin? Walang pake, ofcourse. Siya pa? Lumalamon lang. May kagulat gulat ba sa sinabi ni Vic? Bigla na namang bumukas ang pinto at dun na-divert ang atensyon namin. Nagulat ako sa taong iniluwa ng pinto. So, we finally meet again. "Late ka na! Tapos na kami kumain!" Biro ni Senpai sa kanya. "Classmate! Nandito ka? Barkada mo din sila? Akalain mo nga naman. Haha." Vic asked while he's walking towards us. Still the same guy I saw before. Sa may eskinita. Wearing an eyeglass almost parting his whole face. A bluish white color of his hair. Nagulat ito nung makita ako. Nagulat siya. Mukha ba akong multo? "He's Ryo Kikumaru. 10th grader of section 2."
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD