กะตัญที่ยืนฟังลูกทั้งสามคุยกันก็ทำเอาน้ำตาตกใน ตอนนี้เขาเสมองไปทางอื่นอย่างเจ็บปวด ที่พลอยทำให้ลูกทั้งสามต้องมาเจอเรื่องแบบนี้
"มารีน"
"คุณพ่อขาาาา"
"อยู่ที่นี่รอพ่อนะครับ เดี๋ยวพ่อรีบมารับ"
"คุณพ่อจะมานอนกับรีนรีนมั้ยคะ"
"พ่อมีงานต้องทำ หนูนอนกับเฮียก่อนนะครับ แล้วพ่อจะรีบมารับกลับบ้านเรา"
"พ่อไม่ต้องห่วงครับ ผมจะดูแลน้องๆเอง"มาเฟียเอ่ย
"พ่อขอโทษนะเด็กๆ ที่ทำให้ต้องมาอยู่ที่นี่" กะตัญกอดลูกทั้งสามคน ก่อนจะหอมมารีนไม่หยุดแล้วกลับออกจากบ้านหลังนี้ไป
หลังจากที่ออกมา มาเฟียหนุ่มขับรถตรงไปยังสถานที่ซึ่งเจสสิก้าพักอยู่ เมื่อมาถึง มันเป็นบ้านหลังนึงซึ่งใหญ่พอสมควร มีการป้องกันแน่นหนา
"มาเร็วจังค่ะ" เจสสิก้าเอ่ยเมื่อกะตัญเข้ามาพบเธอที่ล้านเพียงลำพัง
แกร๊ก!!! กะตัญยกปืนขึ้นจ่อไปที่เจสสิก้าด้วยแววตาที่ราบเรียบไร้ความปราณี ทำเอาเจสสิก้าชะงักไม่น้อย เพราะไม่คิดว่าเขาจะกล้าในขณะที่อยู่ลำพังใ
