Chapter 22

1275 Words

Dama ko ang tuwa at saya, habang nakahawak ako sa medalyang natanggap ko. Maging ang espada at kasuotan ng nakakataas na kawal. Hinaplos ko ito at napangiti. Napalingon ako sa may pinto nang bumukas ito. Nandito ako sa isa sa silid ng palasyo. Ang sabi ni General Rui, ay ito na ang magiging silid ko simula ngayon. Nakita ko si Rico na pumasok at agad napangiti nang makita ako. Lumapit siya sa agad umakbay. "Ayos! Nagawa mong manalo! Binabati kita," masayang sabi ni Rico. "Haha! Salamat," masayang sabi ko rin sa kanya. Tiningnan niya pa ang mga natanggap ko kanina, maging ang medalya ay namamangha niya itong tiningnan. "Grabe! Ang ganda nito, bagay na bagay saiyo! Lalo na itong espada! Nakakabilib ka talaga!" papuri niya sa akin, habang sinisipat ito at bahagyang winasiwas. Napapailing

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD