บทที่๑๔
ราเซียเฝ้ามองประตูกระโจม รอคอยการกลับมาของผู้เป็นเจ้าของ ใจหนึ่งเพื่อดูอาการของเขา อีกใจก็อยากถามถึงเรื่องราวของนะดาที่ซาราบอกว่าผูกคอตายเพื่อหนีความผิด หลังถูกจับได้ว่าทำร้ายนางด้วยการบีบคอหวังให้ตาย สาเหตุมาจากความหึงหวง ราเซียไม่คิดว่าความริษยาของนะดาจะมีมากและหันไปทำร้ายซาราเข้าอีกคน ทั้งที่ก่อนหน้านี้นะดาเคยกลั่นแกล้งตนเองมาแล้ว แต่แค่ทำให้ตกน้ำไม่ได้หวังให้ถึงตายเช่นทำกับซาราแต่อย่างใด ดูๆ ไปคนที่เป็นต้นเหตุก็คือไฟซาลนั่นเอง ถ้าเขาไม่มักมากมีผู้หญิงหลายคน คงไม่มีการสูญเสียที่มีสาเหตุมาจากการหึงหวงเช่นนี้เกิดขึ้น
“ป่านนี้แล้วยังไม่กลับมาอีก” ราเซียอ้าปากหาว พร้อมบ่นพึมพำ ดึงขามาชิดอกแล้วนั่งกอดเข่าเอาไว้ ดวงตาเปิดปรือเฝ้ามองที่ประตูอย่างรอคอย พอนานเข้าคอหล่อนก็เริ่มเอนไปมา จนต้องลดลงมาวางที่เข่า จากนั้นเปลือกตาที่รู้สึกหนักขึ้นทุกขณะก็ปิดลง
ไฟซาลกลับเข้ามาเห็นภาพนั่งกอดเข่า
