Boran Atabey;
Azad, ofisimin kapısını telaşla vurup içeri girdiğinde masanın başında, başımı ellerimin arasına almış, kederden önümü göremez bir haldeydim. Azad kapıyı kapatıp hızla masanın önüne adımladı, yüzü ciddiydi.
Azad;
"Boran biliyorum, yengenin durumu iyi değil, hastaneden yeni çıktınız, kafan darmadağan. Ama acil görüşmemiz şarttı, yoksa geç kalacaktık," dedi, nefes nefese.
"Yarım saat idare ederiz Azad. Gülcan’ı merkezdeki eve çıkardım, şu an kuzeni yanında, güvende. Ne oldu, asıl sen onu söyle? Bizim mesele ne durumda?" dedim, gözlerimi ona dikerek.
Azad derin bir nefes alıp masanın üzerindeki haritaya ve dosyalara doğru eğildi. Yüzünde, nihayet bu karanlığın içinden çıkabileceğimizi fısıldayan bir rahatlama vardı.
"Dediğin gibi yaptım Boran. Selim ve Dila ile araya iki g
