I'd Still Say Yes!

Chapter 3

“Who’s calling at this time?” mula sa binabasang pocketbook ay inis na kinuha niya ang cellphone niya.  Alas diyes na kasi iyon ng gabi.

“Hello. Sino ito?” tinatamad na bungad niya sa nasa kabilang linya.

“Hi.  This is Iñigo.” Bigla siyang napaupo ng diretso ng magpakilala ito.

“How did you get my number?” that’s stupidity.  Naalala nga pala niya na ibinigay niya iyon kay Gil.

“Actually, sa cp ko isinave ni Gil ang number mo.  Ngayon ko lang nakita.  Nakaistorbo ba ako?” tanong nito sa kanya.  Saglit niyang sinulyapan ang binabasa.  Nasa c****x na sana siya ng kuwento ng tumawag ito. 

“Hindi naman.” Sabay iling.  As if naman nakikita siya ng kausap.  “Bakit ka nga pala napatawag?”

“Wala naman.  Just want to say hi. What time ang pasok mo bukas sa school?” may naririnig siyang mga salita sa paligid nito. Tingin niya ay nanonood ito ng tv.

“Nine to twelve lang ako sa school.  Dalawang subjects lang kami.  Anong pinapanood mo?” tanong niya dito.

“Ah, SmallVille.  Favorite ko to eh.” At narinig pa niyang ngumunguya ito.

“SmallVille?!” Tili niya.  Napatalon siya pababa ng kama at nagmamadaling bumaba ng hagdan.  Nakalimutan kasi niya.  Eh inaabangan niya iyon since paborito niya si Tom Welling.

“Tapos na!” nagpapadyak siya ng makita na niya ang preview for next episode. Nagpapapadyak siya at pasalampak na naupo sa sofa.

“Oo.  Kanina pa naman to.  Inaabangan mo rin pala?” tanong nito sa kanya. 

“Naman! Eh kasi bumili ako ng bagong pocketbook kaya nalimutan ko.  Banas talaga!” narinig niyang humahalakhak ito.  “Naiinis ako, wag kang tumawa diyan.” Saway nya sa binata.

“Sorry, sorry.  Naiimagine ko kasi ang itsura mo eh.” Naririnig pa rin niyang nagpipigil ito na tumawa ulit.  “You’re fond of reading?” tanong nito kapag kuwan.

“Yup.  Pero puro pocketbooks.  Mostly romance.  Hopeless romantic ako eh.” Pinatay na lang niya ang tv kasi wala na rin naman siyang susubaybayan.  Umakyat na siya ulit ng kwarto niya. “Ikaw, till what time ka sa school?”

“Actually, may practice lang kami bukas.  Wala talaga akong klase.” Sabi nito sa kanya.

Narinig niyang pababa ang tita niya.  “Iñigo, nagising yata ang tita ko.  Tska na lang ulit tayo mag-usap ha.  Papagalitan ako nun eh kapag gising pa ako.”

“Okay.  So goodnight.  Have a sweet dream.”

“Ikaw din.  Salamat sa tawag.”

“See you tomorrow.”

“Anong?” magtatanong pa sana siya kung ano ang ibig nitong sabihin ngunit wala na ito sa kabilang linya.  Nagkibit balikat siya at pinatay na ang ilaw.  Kinikilig pa rin kasi siya.

~~//~~

Palabas na sila ng gate ng school ng may makita silang magarang sasakyan na naka parada sa harap ng school.  Lahat ay napapatingin doon at ang mga babae na nakakasalubong nila ay kinikilig.

“Anong meron kaya dun?” takang tanong ni Jen.  Napakibit balikat lang siya at nagpaunang maglakad. Tuluyan na silang nakalabas ng school nang may tumawag sa kanya.

Paglingon niya ay nakangiting si Iñigo na papalapit sa kanila ang nakita niya at may dala na pumpon ng red roses.  Biglang sumikdo ang dibdib niya.

“Anong ginagawa mo dito?  Kotse mo yan?” sabay sulyap niya sa kotseng nakaparada. Two door lang iyon.  Di siya pamilyar sa klase ng kotse na iyon.

“To pick you up.  I told you last night right?” ngumiti ito at inabot ang mga rosas sa kanya bago kinuha ang mga gamit niya kaya di na siya nakahuma. “Roses for last night kasi inasar pa kita. Come on.”

“Ha? Teka lang... I want you to meet my friends,” isa isa niyang ipinakilala ang mga ito.  Napatunganga naman ang mga kaibigan niya. Speechless pa rin ang mga ito.

“Di ba ikaw ung captain ng Ateneo Blue Eagles?” Di na napigilan ni Mhalen na magtanong.

Nakangiting tumango ito.  Napatingin ang mga kaibigan sa kanya.

“Ikaw, may sekreto ka! Bakit di mo sinabi agad sa amin na kakilala mo siya!” akusa ni Quel sa kanya.

Nag-aalangan na ngumiti siya sa mga kaibigan.  “Mahabang kuwento.  Bukas na lang.  Aalis na kami.”

“Nice to meet you girls,” sabay kindat sa mga ito bago iginiya si Lalaine sa sasakyan.  Naiwan ang mga kaibigan niya na na-star struck yata sa kagwapuhanng binata. Nahihiya namang siyang sumakay ng kotse nito.

Nakangiting nilingon siya ng binata bago pinaandar ang kotse.

“Ginulat mo naman ako,” di niya maalis ang mata sa gwapong mukha nito.

“Di ba I told you last night that I will see you today?” and he grinned at her.

“Hindi mo naman niliwanag na susunduin mo pala ako,"  sumulyap sila sa binata. Sa Pasig ako nakatira,” imporma niya dito. Tumango ang binata sa kanya.  Pinagmasdan niya ito.  Walang ka-effort effort sa pag-mamaneho. 

“I’m taking Civil Engineering.  Graduating this year. How about you?” nilingon siya nito. Bigla siyang napatingin sa kalsada.  Namumula ang mukha dahil muntik na siyang mahuli ng binata na tinititigan niya ito.

"Business Education. Third year,” ng kumunot ang noo nito ay nagpaliwanag siya.  “Kung mag-tuturo ako, I will teach steno, typing, basic computer lessons, or pwede din ako sa office.”

“This teaching, do you really want it?” ngumiti ito sa kanya.

“I think I want it.  Di ko naman ito kukunin kung wala lang di ba?,” palihim niya itong sinulyapan at pinag-aralan ang kabuuan nito.

“You have all the time to stare at me so there’s no need to be shy,” nakangiti itong lumingon sa kanya. “And I like the way you blush.  I hardly seen girls blushing,” ewan ba niya kung pinupuri siya nito o iniinis.

“Saan ba tayo pupunta? Di ba dapat diretso ang papunta sa Pasig?  Bakit ka lumiko?”pag-iiba niya ng usapan.

“Punta tayo sa bahay.  Boring kasi.  Wala akong kasama ngayon doon,” nanunukso ang ngiti ngayon ng binata.

Bigla naman siyang nangatog sa narinig.  Ngunit ayaw niyang pangunahan siya ng takot. 

“Pakibaba na lang ako.  Kaya kong umuwing mag-isa,” pinigil niya ang pangangatog ng tinig. Nanlalamig na siya.

“Hey, relax.  I’m not gonna eat you or what.  Mabait naman ako.  Gusto ko lang talagang may makasama ngayon.” He tried to touch her hand pero umiwas siya.

Hindi pa rin nito inihinto ang sasakyan.  Mabilis ang pagmamaneho nito lalo’t walang traffic sa Edsa.  Maya maya pa ay lumiko ito sa isang exclusive subdivision.  Nalulula siya sa mga naglalakihang bahay.  Bigla niyang nakalimutan ang kaba at yung pag-ayaw niya na sumama sa bahay nito.

“We’re here,” at nagulat siya ng biglang bumakas ang gate kahit wala namang nagbukas na tao doon.  Hindi niya maipaliwanag ang naramdaman ng makita ang malaking bahay. Nauna itong lumabas ng kotse at pinagbuksan pa siya ng pinto. 

“Come.  Kanina pa ako nagugutom,” inabot nito ang kamay niya.  Nakita ni Iñigo ang pag-aalinlangan sa mukha niya. “I won’t bite you for sure,” and he smiled at her.  Ayaw man niyang aminin, pero lahat yata ng sasabihin ng lalaking ito ay paniniwalaan niya.  Tuluyan na rin siyang lumabas ng kotse nito.

Pareho silang napatingin ng magbukas ang main door ng bahay.  Lumabas doon ang isang sopistikadang babae na kahit nababanaag na ang katandaan ay makikita pa rin ang kagandahan.

“Lola! What are you doing here?” hindi pa rin binibitawan ng binata ang kamay niya.  Nagmano ito at humalik sa pisngi ng abuela.

“Visiting my only grandchild what else?” tinanggap nito ang pagbati mula sa apo.  Napansin siya ng matandang babae.

“And who is this young lady with you?” matamang pinakatitigan siya ng matanda mula ulo hanggang paa. “Your girlfriend?”

“A friend Lola.  I want you to meet Lalaine.  Lalaine, this is my favorite and the best lola in the entire universe, Lola Gerry,” pagpapakilala nito sa kanya.

“Good afternoon po,” inibot niya ang kamay ng matanda at nagmano. Nagulat siya ng bigla siyang yakapin ng matanda at hinalikan sa noo.

“Oh Darling, nice meeting you,” tumingin ito sa apo.  “I thought girlfriend mo na siya dahil dinala mo siya dito sa bahay na di mo naman ginagawa. Napakabagal mo naman hijo,” biro nito sa apo.  Di tuloy niya alam kung matatawa o ano.

“Hija,” baling nito sa kanya. “Tayo na sa loob at ng makakain na kayo. Magkuwentuhan na rin tayo,” ikinawit pa nito ang braso sa kanya.  Nagtatakang napasulyap siya sa binata na nagkibit balikat lang bago sumunod sa kanila.

~~//~~

Simula ng araw na iyon, naging normal na tanawin na ang pagsundo ni Iñigo sa dalaga.  Hindi pa sila lumalabas ng talagang date.  Lagi lang silang nandoon sa bahay nila.  Di alam ni Iñigo kung bakit ganoon na lang ang saya ng Lola Gerry niya kapag kasama niya si Lalaine. 

“Nasaan si Lola?” takang tanong ni Lalaine ng hindi sila sinalubong ng matanda. 

“Sabi niya kanina, pupunta daw siya sa mga amiga niya,” iginiya niya ang dalaga papasok sa entertainment room.  She likes to play computer games kasi.

“What do you want to eat? Magpapahanda ako sa mga katulong,” tanong niya dito. Umiling ang dalaga.

“Busog pa ako eh.  Kahit juice na lang.  Ikaw na lang ang kumain,” naupo na ito sa sahig at tinanggal ang sapatos.

“Busog pa rin ako,” lumapit siya sa personal ref na naroon at tinignan kung may maiinom.  Canned beer at orange juice ang inilabas niya.  Binuksan muna niya ang juice bago iniabot sa dalaga na umusal ng pasasalamat.

“Marami ka bang assignment?” kapagdaka’y tanong nito sa kanya.

Umiling siya.  “I finished it before I fetch you at school,” tumabi siya sa pagkakaupo nito.  Nagtanggal na din siya ng sapatos.  He’s not wearing uniform kasi di naman uso un sa school nila. Tinanggal lang niya ang t-shirt dahil naka sando naman siya sa loob.

“Which one?” tanong niya sa dalaga habang binubuksan ang tv. “Don’t tell me, Mario 3 na naman,” natatawang sambit niya.

“Bakit, ayaw mo na ba ng Mario? Maganda naman un ah,” nanulis ang nguso nito. 

“Eh di ka naman nananalo sa akin eh.  Minsan nga kailangan pang ako ang mag-alis sa iyo sa level na un,” kahit pa nagsasawa na siya doon ay iyon pa rin ang isinalang niyang laro.  Iniabot niya sa dalaga ang isang controller.

Biglang nag-bago ang mood nito ng makita ang isinalang niyang laro.  Laging si Mario ang pinipili nito at siya naman si Luigi.

Iba-iba ang expression ni Lalaine kapag naglalaro at natutuwa siyang panoorin ang dalaga.  Nakanguso ito habang seryosong nakatingin sa tv ng biglang halikan niya ang pisngi nito.

Gulat na napatingin sa kanya ang dalaga. “Bakit…bakit mo ako hinalikan?” gulat na tanong nito.  Dead na si Mario pero wala na doon ang atensyon ng dalaga.

“Because I want to,” inilapit ulit niya ang mukha sa dalaga.  Napapikit ito ng tuluyang maglapat ang mga labi nila.  He initiated the kiss.  Halatang hindi pa ito marunong kaya sinigurado niyang masisiyahan ito sa ituturo niya.

“Open your mouth,” utos niya na agad naman nitong ginawa. Ilang pagtutudyo pa niya ay naramdaman na niyang ginagaya na nito ang ginagawa niya.  Hinapit niya ang baywang nito at unti unting inihiga sa sahig.

Saglit itong napahinto sa paghalik ng maramdaman na gumagapang ang kamay niya papunta sa dibdib nito.  Umiling ang dalaga. Nagtatanong na tinitigan niya ito.

“I’m not happy with the size of those…”pag-aalangan nito.  Hinawakan na ng dalaga ang kamay niya upang pigilan.

“I don’t care about the size of it,” at pumaloob na sa blusa nito ang kanyang mga kamay.  Naramdaman niya ang pagiging sensitibo ng dunggot nito.  Hinalikan ulit niya ang dalaga upang hindi na makapag-isip pa na tumutol.  Hindi na niya kaya pang pigilan ang nararamdaman ng oras na iyon.

Unti-unti na niyang tinatanggal ang kasuotan ni Lalaine.  Hindi naman ito tumututol. Nang tuluyan na niya itong mahubaran, tinitigan niya ang kabuuan nito.  Nakapikit ang dalaga at pilit na tinatakpan ang maseselang bahagi ng katawan.  She doesn’t have sexy body pero ewan niya kung bakit sobrang lakas ng karisma nito sa kanya. Siya naman ay nag-hubad na rin ng damit.  He kisses her when he joined her again.  Malakas naman ang aircon pero feeling niya ay mainit pa rin.  Pinaghiwalay niya ang hita nito.  He touched her there.

“Iñigo..”nanginginig ang boses nito.  Hinalikan niya ang leeg ng dalaga.  “We need to stop.  Hindi naman kita boyfriend pero pinapabayaan kitang gawin ito.” Biglang bumalong ang luha ni Lalaine.

Tinitigan niya ang mga mata ng dalaga. “I thought girlfriend na kita?  Lagi tayong magkasama. My family knows you,” naipakilala na rin kasi niya si Lalaine sa mga magulang at kung paano tinanggap ni Donya Gertrude ang dalaga, ganoon din ang mga magulang niya. That was strange.  Hindi niya alam kung matutuwa o kakabahan sa ginagawi ng pamilya.

Pinunasan niya ang luha nito.  “You really want me to stop?”nag-aalala na siya dito.

Tumingin ito sa kanya. “Girlfriend na ba talaga ang tingin mo sa akin?” tumango siya bilang kasagutan. Umiling ito at ngumiti sa kanya kahit patuloy pa rin ang daloy ng luha.  “I love you Iñigo and I’m happy to be your girlfriend,” ito na mismo ang humalik sa kanya.  Isang hudyat na pwede na nilang ituloy ang ginagawa.

He lowered his head to her bosom.  Maliit nga iyon pero kontento siya sa naroong dunggot. She arched her body when he took her one n****e in his mouth.  Nagsisimula na rin itong umungol.  Ayaw niya ng maingay sa kama, alam iyon ng mga babae niya.  But with her, masaya siya dahil ibig sabihin ay gusto nito ang ginagawa niya. Maya maya pa ay bumaba siya sa pusod nito at tinutudyo tudyo ng halik hanggang makarating siya sa ugpungan ng hita nito.  He showered kisses there and her moan becomes louder.  Napakapit ito sa ulo niya ng tuluyan niyang angkinin ang maselang bahagi na iyon ng dalaga.

Alam niyang ilang beses na itong nakarating ng rurok kaya bago pa siya tulugan nito ay ipinusisyon na niya ang sarili bago muling hinalikan ang labi ng dalaga.

“This will gonna ba a rough ride baby,” tinudyo tudyo muna niya ang b****a ng lagusan nito.  Napatingin naman si Lalaine doon at biglang nanlaki ang mata. 

“You’re….going to put that inside?  Masyadong malaki yan!” itinutulak naman siya nitong palayo ngayon ngunit hindi siya tuminag.

“Eh anong gagawin natin?  Malaking lalaki ang boyfriend mo. Captain pa ng school varsity,” di niya alam kung matatawa o maiinis sa sitwasyon.  Nakikita niyang natatakot ito.

“Hindi ko alam! Ano bang gagawin ko?!”naiinis na rin ito sa kanya.  Bigla siyang pumasok dito na ikinatili ng malakas ng dalaga.  Nagulat siya sa ginawa nito kaya tinakpan niya ng kamay ang bibig ng nobya.

“Wag kang maingay.  Mabubulabog mo ang buong bahay sa ingay mo,” saway niya dito.

Tinampal nito ang kamay niya. “E paanong hindi ako sisigaw eh ang sakit! Bigla kang..ohh…” gumalaw siya ng bahagya sa ibabaw nito.

“Biglain ko o hindi, masakit pa rin siya because I’m so huge.  Hindi pa nga nakakapasok lahat eh,” reklamo niya.

May biglang kumatok sa pintuan.  “Iñigo, Lalaine, ano bang nangyayari diyan?” boses ni Aling Martha.  Ang kanilang mayordoma.

“Nothing Manang.  Dead na naman kasi si Mario,” nagpipigil na siya na matawa kaya napapagalaw siya ng konti.  Sinusuntok naman siya ni Lalaine dahil nasasaktan sa paggalaw niya.

Narinig nila ang mga papalayong yabag nito.

“Wag ka ng gagalaw.  Di ako nagbibiro.  Masakit talaga,” niyakap siya ng mahigpit nito upang di siya makagalaw.

“Kapag di ako gumalaw, di tayo matatapos.  Gusto mo bang maistuck ako diyan at maabutan tayo nina Mama sa ganitong posisyon?” and he smiled wickedly on her.

“Sige pero dahan dahan lang ha. Siguraduhin mo lang na magugustuhan ko ang ginagawa mo dahil ang sakit talaga!,” nangingilid pa rin ang luha.

“That I will assure you,” and he started kissing her again.  Ngayon lang siya nakatagpo ng ganitong babae.  Na nakikipag-usap siya habang kaniig ito.

Dahan dahan ang ginawa niyang paggalaw.  Maya maya pa ay sinasalubong na nito ang pag-ulos niya.

“You’re mine Lalaine,” and he moves faster.

“Iñigo!” sigaw nito.  Magkahawak kamay silang narating ang rurok ng kasiyahan. He hugged her at hinalik halikan ito. 

Nakangiting pinunasan nito ang pawis niya.  “Ang gwapo mo pa rin kahit pawisan ka.”

“This is the best way para pawisan ako.  Dapat lagi nating gagawin ito para maeexercise ako.  Nawala na ba ang sakit?” kapagkuway tanong niya.

“Masakit pa din,” pinaglandas nito ang kamay pababa sa pusod niya.  Napahugot siya ng paghinga. “But honestly,  I like it,” she seductively smiled at him.  Naramdaman ng dalaga ang muling pagkabuhay niya sa sinapupunan nito. Now she’s the one who initiated the move.