I'd Still Say Yes!

Chapter 4

"Dad, are you coming with me in London?" tanong ni Aine sa asawang busy sa pagbabasa ng mga hawak na dokumento.

As usual, ganoon pa rin ang asawa niya. Paminsan minsan, tumutulong pa rin siya sa trabaho nito pero hindi na talaga siya hinayaang mag-trabaho ulit bilang P.A. Lalaki ang P.A. ng asawa niya. Si Ichi. Richard ang tunay na pangalan nito. Ayaw patawag ng Chard. Gusto eh Ichi para daw maiba naman. He's very efficient in his job.  Five years na itong P.A. ni Jeric, right after Denise.

Bumuntung hininga si Jeric at itinigil ang ginagawa bago tumingin sa kanya. Disappointment is all over his face.

"Sorry Babe but I can't. Dami kong ka-meeting na mga importanteng tao. Si Ichi, he doesn't know how he will fit all the clients who wants to meet me," hinawakan niya ang kamay ng asawa at hinalikan. "Tatawagan ko na lang si Gwain para di naman magtampo sa akin."

"No problem Dad. It's okay. Maiintindihan naman ni Gwain kung di mo sya madadalaw. Nakapunta ka naman last time."

That last time that she was talking about was 2 weeks ago. Every two weeks kasi ang sched nila papunta ng London para dalawin si Gwain who is now living with her in-laws. Ayaw kasing lumipat ng school. Sayang daw ang nakukuha niyang scholarship.

Ang dalawang matanda, di naman pumayag na mag-boarding house si Gwain. Malaki naman daw ang bahay nila at silang dalawa lang ang nakatira.

"Itanong mo kung ano ang balak sa birthday niya para maayos na natin," paalala nito bago ibinalik ang tingin sa ginagawa.

"Matagal pa naman yun Dad. Isa pa, baka gusto nun, yung sila sila lang ng mga friends niya," tumayo siya at lumapit sa coffee maker pagkatapos ay bumalik sa pwesto ng asawa at iniabot ang ginawang kape.

"Ahhh! The best coffee ever!" nginitian niya si Lalaine at kinindatan.

Ibinaba niya ang hawak na tasa at hinaltak ang asawa kaya napaupo ito sa kandungan niya.

"Dad, gising ang kambal," habol habol ni Aine ang hininga dahil naglilikot ang kamay ni Jeric sa pagitan ng hita niya. 

Nakasuot lang siya ng mahabang roba at wala nanag iba pa. 

Napakapit siya sa balikat ng asawa. Hahalikan sana niya ito pero pilit na iniiwasan ang halik niya. Pagtingin niya, nanunukso ang mga titig nito.

"You're really bad Husband!" hinawakan niya ang harap nito at dinama ang nabubuhay na p*********i.

Napaungol si Jeric. Hinawakan nito ang mukha niya and claimed her lips hungrily. Iniayos siya nito sa pag-upo na magkaharap sila sa isa't isa at ito na mismo ang naglabas ng p*********i at pagkatapos hawiin ang roba ay itinutok iyon sa lagusan niya.

He's already inside her nang makarinig sila ng sunod sunod na katok.

"The twins!" natatarantang iaangat dapat ni Lalaine ang katawan palayo sa kanya pero niyakap nya ito lalo.

"Just stay still. Pretend that you're sleeping," inayos nito ang roba ng asawa upang matakpan maigi ang kahubaran nito.

Ganoon nga ang ginawa ni Aine at siya namang pasok ng kambal.

"Mommy! Daddy!" sigaw ng mga ito na nagtatakbuhan. 

"Shhh," inilagay ni Jeric sa labi ang hintuturo at itinuro si Lalaine na kunwari ay nahihimbing. "Mommy is sleeping babies," he pouted his lips para makahalik sa kanya ang mga bata.

"Is she sick?" nag-aalalang hinawi pa ni Erica ang buhok ng ina.

"No. She just fell asleep," nahihirapan na si Jeric sa sitwasyon nila. Malakas ang aircon pero butil butil ang pawis niya. He's still inside her for Pete's sake!

"She must be tired," si Eric at katulad ng kakambal, may pag-aalala sa mukha nito. 

They tiptoed and kissed her cheeks.

"We'll go ahead, Dad. We will ask you something later," pagkatapos ay hinaltak ni Eric si Erica palabas ng kwarto.

"Son, please lock the door," habol ni Jeric bago pa tuluyang makabig ni Eric ang pinto. 

Tumango ang anak at may narinig siyang mahinang click bago nito tuluyang kinabig ang pinto.

Napaderetso ng upo si Aine na katulad niya ay pawisan na din. Nagkatitigan sila at sabay na napahalakhak sa kalokohan nilang dalawa.

Hinalikan ni Jeric ang asawa.

"Ang hirap pala ng ganito lang tayo in five minutes na walang galawan! It feels like a century-long!" he guided her hips to move.

She smiled "As if naman, nabuhay ka na ng ganun katagal!"

Pabilis ng pabilis ang galaw ni Aine sa ibabaw ng asawa niya. Napuno ng ungol at impit na daing ang buong kwarto. 

Sabay nilang natawag ang pangalan ng isa't isa ng makarating sila sa rurok. Niyakap ni Aine si Jeric at isiniksik ang mukha sa leeg ng asawa. 

Habol nila pareho ang hininga.

"Di ko maubos maisip na wala akong ganito for two nights," sumimangot si Jeric.

Napahalakhak si Aine sa sinabi ng asawa. She gave him a smack on his lips.

"Mabilis lang yun. For all you know, nandito na ulit ako sa tabi mo," humilig ulit siya sa leeg ng asawa.

"Sasabihan ko ang kambal na tabihan ako. At least, hindi kita masyadong mamimiss," kinurot ni Aine ang asawa.

"Tama at baka bigla mo akong ma-miss, manghaltak ka ng iba! Humanda ka Villaluz!" nakangiti naman sya ng sinabi iyon sa asawa. She knows na malabong mangyari yun. Kung baga, lipas na sa playing stage ang asawa. He's a very devoted husband and father to them.

"Basta Babe, say sorry to Gwain for me. Promise, babawi talaga ako next time. Say hi to your staff," he's referring to the staff of Twin's Frenchies.

Nagtayo sila ng another branch dito sa Milan. Meron na din sila sa Pinas na pinamamahalaan ng nakatatandang kapatid na lalaki ni Lalaine. Ang isang nasa London ay ang Ate naman niya.

At gaya ng main branch ng Twin's sa London, pumatok din ito sa Milan at sa Pinas.

"Nga pala Dad, may nakipag-meeting sa akin kanina sa store. Gusto nilang mag-franchise ng Twins" iniangat niya ang sarili upang humiwalay sa asawa at umayos ng upo. "Actually, pang ilang balik na nga nila dun."

"Seems like they are very eager," tumango si Lalaine. "Saan nila balak magtayo?" niyakap ni Jeric ang asawa. 

"Sa States daw eh. Hindi yung mismong boss ang kumausap sa akin. Secretary lang. Name the price according to her boss daw," sinamyo niya ang leeg nito.

"What's your plan? It's up to you Babe. It's your business."

"I rejected it. Ayokong may ibang mag-may ari ng Twins bukod sa pamilya. Tama na yung tatlong store," he smiled in her answer. 

"Tama lang ang decision mo. I-maintain na lang natin ang tatlong stores," pinagmasdan niya ang asawa na tumayo at ibinuhol ang tali ng roba.

"May sasabihin yata ang kambal kanina kaya pumasok. Lalabasin ko lang ha," hinalikan ng madiin ni Lalaine si Jeric sa labi bago sumenyas na lalabas muna.

Tinanguan niya ito at ng makalabas ng pinto, ibinalik niya ang atensyon sa binabasa kanina. Di niya maiwasan ang mapangiti ng maalala ang tagpong naabutan ng kambal. 

~~//~~

"How's your school son?" humalik si Gwain sa pisngi niya. 

Sinundo niya sa school ang anak na mas matangkad pa sa kanya sa edad na kinse.

"Still okay Mom. There's no problem at all," ngumiti ito sa kanya at inakbayan siyang inakay pabalik sa nakaparadang Chevrolet Corvette na kabibili lang ni Jeric para kay Gwain. Di pa naman allowed na mag-drive ang anak nila pero kahit na anong pigil niya sa asawa, binili pa rin iyon.

Yun ang gamit nilang mag-asawa kapag nasa London.

"What do you want to eat?" nilingon niya ang anak na kasalukuyang kinukuha ang tumutunog na cellphone.

"I want pizza Mom," lumiwanag ang mukha ng makita kung sino ang tumatawag. "It's Dad!" ipinakita pa sa kanya ang screen bago sinagot. He puts it on the loudspeaker.

"Hi Dad!" ang ngiti, talaga naman. Abot hanggang tainga.

"Hello son. I'm really sorry kung hindi ako nakasama ha. Talagang busy sa office ngayon." halatang halata sa boses ng ama ang lungkot.

Natawa si Gwain. "No worries Dad. Soon, the school will end. Ako naman ang manggugulo sa inyo dyan," sinulyapan niya ang ina na nag-dadrive.

"That I can't wait. Is your Mom around?" talaga naman! Hindi nakalimutan ang asawa.

"I'm here Dad, driving. We're going to grab some pizza," sagot niya bago iniliko ang kotse pakanan.

"How's our kambal Dad? Please tell them that Kuya bought something for them."

"Sure son. Anyway, they are doing great. HIndi ko na pinasama sa Mommy mo at maiiwan akong mag-isa dito," nagkatawanan sila sa sinabi ni Jeric.

"I have to go. I have a meeting in five minutes. Need to prepare. Take care anak. I love you," hindi ito nahihiyang magsabi ng ganun sa mga anak.

"Love you too Dad. Take care.  See you soon," sagot naman ni Gwain.

"I love you Babe. I miss you much!" 

Natawa si Aine dahil alam niyang double meaning yung huling sinabi ng asawa.

"Miss you and love you Dad. Mag-ingat ka ha. Tawagan mo kami kapag nasa bahay ka na. Wag mong hayaang magpuyat masyado ang kambal," bilin niya sa asawa.

"Yes Ma'm. Tinatawag na ako ni Ichi. I really need to go," at nawala na ito sa linya.

Nakangiting binalingan ni Gwain ang ina pagkatapos itago ang telepono.

"Why?" nasulyapan nya kasi ang anak.

He shrugged.

"Naisip ko lang, sobrang mahal ka talaga ni Dad."

Nakangiting lumingon sya. "I know. I'm lucky to have him."

"Me as well mom. So lucky he is my dad," may nahimigan siyang lungkot sa boses nito.

Naipark na niya ang kotse bago bumaling kay Gwain. Lumungkot talaga ang mukha.

"Hey. What's with the long face? Ang ganda ng ngiti mo kanina ha?" hinawakan niya ang kanyang binatilyo sa baba upang maitaas niya ang mukha nito.

"I met him," tinitigan ni Gwain ang ina.

Kumunot ang noo niya.

"Met who?" hindi niya alam kung sino ang tinutukoy nito.

He looked uneasy.  Tila tinatantsa kung sasabihin sa ina.

"Sino nga iyon?' ulit ni Lalaine.

Bumuntung hininga si Gwain at tumitig ulit sa kanya.

"Iñigo. I met him again. He approached me in the school," parang bomba ang inihagis ng anak sa harapan niya!

Parang di siya makahinga sa narinig. 

Napailing iling siya.

Hindi pwede iyon!

Hindi maaari!