Araw-araw ay nakakatanggap si Lalkha ng mga rosas. Iba-iba ang kulay. Humahalimuyak sa bango. Inilibot niya ang mga mata sa lahat ng sulok ng bahay. May nakapatong na mga bulaklak sa center table, sa side table, sa dining, sa kitchen island, at maging sa doormat!
Natutop niya ang noo. Hays, Athelstan, what am I gonna do with you? she sighed.
Dalawang linggo na ang lumipas buhat noong huling nagkita sila ni Athelstan. Sabi niya ay hindi niya kailangan ng asawa. Totoo iyon!
Totoo nga ba? tanong sa kanya ng isang parte ng utak.
Bakit name-miss niya ngayon ang binata? Bakit hinahanap-hanap niya ito?
“Mommy, flowersh! I like flowershhh! Where are the bowterflays?” Pabibong lumapit sa kanya si Ezekiel at naglambitin sa laylayan ng suot niyang yellow sunny dress.
Lumuhod siya sa harapan nit
