The Heartless CEO

CHAPTER 6

Rinne's POV

Sumandal kaagad ako sa pader sa may kusina dahil sa matinding kaba. Nagpakawala ako ng malaking hininga at pinapakalma ang tumatambol kong puso. Ano ba ang nangyayari sa akin? ang galing talaga mag-surprise ni tadhana ano?

Hindi ko inaakala na sila pala iyon. Si Sir Jeyo at Si Mr. Ingrid. Naalala ko parin yung ma-among mukha na nakabangga ko noon sa company ni Sir Heiden. It was Sir Jeyo Lauret.

"Oy Rinne andito ka pala. Anong nangyari sayo? bakit parang ang putla mo?" nabaling ang atensiyon ko kay Ma'am Jullie na ngayo'y nakatayo na sa tapat ko.

Bakas naman sa kanyang aura ang pagtataka at pag-aalala.

Umayos ako ng tayo at pilit na ngumiti sa kanya. Ma'am Jullie kung alam mo lang sana ang mga napag-daanan ko. Bulong ko sa loob ng isip ko.

"Okey lang po ako Ma'am. Wala lang 'to" sabi ko.

Inabot nito ang aking braso at maayos na inusisa ang katawan ko. "Pagod kana ba? kung hindi mo na kaya pwede ka naman mag log-out Rinne. Ang putla mo na kasi eh ako na yung natatakot para sayo so, take my advice okey? just go home" sabi nito habang hinahawakan ang noo ko.

Tumango-tango nalang ako bilang tugon at pilit na ngumiti sa kanya. Napatanong ako sa sarili ko ng biglaan.

Bakit nagkaletse-letse ang sistema ko ngayon? hindi ko na talaga maintindihan ang sarili ko. Ganun naba kalala ang epekto niya sakin?

Muli akong ngumiti kay Ma'am Jullie sa huling pagkakataon.

"Marami pong salamat sa pag-aalala at pag-iintindi sa akin Ma'am" sabi ko at ngumiti naman pabalik sa akin si Ma'am Jullie "Sige po, alis na ako para makauwi" yumuko narin ako bago siya tinalikuran.

"Pangako mong magpahinga ka ng maayos ah?" habol pa sa akin ni Ma'am Julie.

***

HEIDEN'S POV

"What in seven hell gotten into your mind? may pa love love ka pang nalalaman? You sounded ridiculously romantic" sabi ni Jeyo sa tabi ko na hindi ko pinapansin.

Napabuntong hininga na lang ako dahil sa gagong galung-gong na kanina pa nasisiyahan sa pang-aasar sakin. Sinimaan ko ito ng tingin bago uminom ulit ng alak.

"Stop assuming things Lauret. Love was just her second name" sabi ko "Magbilang ka na ng hininga mo kapag hindi ka tatahimik diyan" banta ko pa sa kanya.

"Yeah sa bagay CEO ka naman so it's okey if maging harsh ka sa'kin haha" natatawang sabi pa niya "But you can call her Rinne though Love pa talaga? So, you're now acting sweet to your secretary now that you've fired her three months ago... hmmm"

"It's no big deal okey? kapag ako ang mapuno yari ka talaga sa akin" nagpipigil na banta ko naman sa kanya pero tinatawanan lang ako ng gago.

"Okey, sabi ko nga tatahimik na ako" he murmured. He keep himself from bursting into laughter.

I rolled my eyes and just ignored Jeyo's mocking face.

He chuckled. "Oh, alak sa mga may balak" Jeyo uttered while pouring me another shot of vodka while smirking.

Pinakita ko rin sa kanya ang kamao ko.

"Kamao nga pala para sa nakakabwisit mong mukha" aniya ko dahilan kaya medyo nawalan ang pangingisi niya.

"Biro lang Dude. I mean alak para sa mga may balak mabuhay ng matagal" that line seems too old fashioned right? bahagyang napangisi ang labi ko bago muling uminom ng alak.

Hindi ako yung tipo na madaling malasing. I'm accustomed with alcohol very well. Ganyan naman dapat ang mga kagaya namin diba? malakas pagdating sa inuman.

Ngumisi ako kay Jeyo at nagkunot naman ang noo niya.

"Hoy, Anong nginingisi mo diyan? kinakabahan ako sa pagmumukha mo ah" nagtataka niyang tanong sa akin habang ngumunguso.

"Well, I have plans to bomb your Resto Bar for teasing me with my Love" diniin ko pa sa kanya ang pagbigkas ng love sabay ngisi.

Napatulala ang galung-gong. His jaw was literally dropped. Haha. I take his defeated face to leave.

Syempre joke lng Yun, Just making that asshole paranoid.

"The f**k? Hindi naman ata patas yan. Rinne Love Sandievo is still working here, remember? Gusto mo pang pasabogin ito ng Bomba?" sabi ni Jeyo at natigilan naman ako.

I didn't realize that.

Tumayo ako at binigyan siya ng I-don't-care-look bago ko siya iniwan.

Tuluyan na akong lumabas pero paglabas ko naman mula sa VIP section ay biglang may humawak sa braso ko at gusto kong malaman niyo na hindi ko na kailangan magulat.

"Hi babe wanna have fun with me tonight?" malandi nitong tanong sakin.

"Tss you'll regret having fun with me so, back off"

"Oh come on--"

"F*ck! I said back off"

Padabog naman na umalis sa harap ko ang babae. Pakialam ko ba?

Na trauma na ako sa mga ganung eksena. 8 years ago, when I was enjoying myself at a party, may isang babae ang biglang humarang sa daan ko at bigla niya akong hinalikan at pinasaya ng isang gabi. After that night, I was left screwed up finding her until now. Kaya ayaw na ayaw ko na sa mga ganung set up.

Mabilis akong pumasok sa loob ng kotse ko at kaagad na sumandal sa driver's seat. Maybe I'm just tired.

"Screw Up" I cursed sabay hampas sa steering wheel ng sasakyan. Why? s**t! why do I kept thinking about her? I should have known better that she's nothing to think of right?

Damn this brain. Mag-isip ka nalang ng ibang bagay pwede? yung nakakahibang? wag lang sana'yong nakakabaliw.

The more I'm thinking about her the more I'm having a hard time swallowing my ego. She always reminded me of someone that I can't have. Kaya ako naiinis sa kanya palagi.

I remember our deal. She agreed to be my slave. Bakit ko pala ginawa iyon? Maybe because of desire or I just want to forget. But, I was damn having a hard time fighting with my consciousness. She was too good and weak to be a slave. Kaya pinagdesisyonan ko nalang na hindi na itutuloy ang aking intensyon. That's why, I've decided to just fired her. But, alam ko naman na hindi ko talaga ginusto ang santihin siya. I was just so fvck up that day.

Maybe being Heartless is enough. Wag ko lang siya gawing alipin.

I thought she don't like to sign the resignation letter that I gave her past 3 months ago, but unexpectedly I found it on the top of my table with her signature. Great!

I'm enduring a stressful days with my assistant secretary, whom I called "Old Man". Si Mr. Joey Dweldo. He was a man with gut so, I pointed him. I came of thinking not to hired a female secretary again. Not again. But will it be again?

As what I saw earlier, Rinne, was really surprised seeing me around. Was she really scared of me that much? She wouldn't be.

How come? She even forgot her second name? I chuckled silently with that idea. She's too cute. She's still the same. The mahinhin type of girl ever that I knew. But actually mahinhin isn't my ideal girl. Yeah I'm too heartless toward her. Palagi ko itong sinusumbatan, at sinisigawan. But that is one trait of being a CEO. Believe me you're counted to put everything in order though it takes to cause someone into a great despair.

But is it to much to ask if I will hire her back again? I mean ---damn. Ang sama ko pala sa kanya.

Rinne's POV

Dumiretso kaagad ako sa ikalawang palapag ng aming bahay. Dahan-dahan ko naman binuksan ang pinto ng aking kwarto saka naglingi-lingi muna. Baka kasi magising ko si Baby Ameerah. Mula sa kinaroroonan ko ay naaninag ko ang mala-anghel nitong mukha sa madilim na ngayo'y mahimbing na natutulog. Nilapag ko ang bag na dala ko saka pumanhik sa banyo para mag-half bath. I need to refresh myself.

Naramdaman kong dumadaloy sa katawan ko ang malamig na tubig pero parang tulala lang ako sa kawalan dahil bumalik ulit sa isipan ko ang mga nangyari kanina.

Half part of me felt gladness at the perfect time I saw him around. Why? Miss ko lang siguro ang pagmamaktol at mga sigaw niya sa'kin. Siguro.

"Move on na Rinne, ang tagal na ng pagnanasa mo sa kanya pero hanggang ngayon para kalang anino sa paligid" Komento ko sa sarili ko which is true naman.

Isa pa, meron akong 5 million na utang sa kanya Haay!

Ang totoo niyan ay magkaklase kami ni Sir Heiden noon from first year college to 4rth year college. But during our last year I got transferred for some personal matter. Dahil malakas ang appeal niya, siya ay tanyag sa katagang "The campus heartthrob"

He was my only crush way back befor pero alam ko sa sarili ko na hanggang tingin lang ako sa kanya. Isa lang naman akong hamak na simple at mahinhin na babae.

Kaya sino ba ako para mapansin niya?

Naremember ko yung unang tagpo namin.

*Flashback*

Natutulog ako noon sa loob ng library malapit sa pinka dulo at tagong parte kung saan pinagitnaan ng mga bookshelf.

Nararamdaman kong my tumabig sa paa ko dahilan kaya ako dahan-dahan na dumilat. Namilog ang mata ko dahil sa nakita. He was really perfect for my soon to be Prince Charming.

Pero parang may mali eh. Bakit ang sungit sungit niya? Matalim na nakatitig sa'kin si Heiden.

"Ma'am, someone is sleeping right here" sumbong niya saka niya ako tinuro. Nanuyo ang mapula kong labi at napalunok bigla.

Mahigpit palang pinagbabawal ang matulog da library dahil may Rest Zone na nakalaaan para sa mga gustong matulog oh magpahinga.

Halos hindi ako makapag-salita pagkatapos niyang sabihin iyon. Kaagad akong umayod at hinarap siya. Gusto ko siyang sumbatan dahil sa ginawa niya pero bakit parang napadala ako sa pangingisi niya.

"You were just sleeping but why are you so fvcking noisy?" inis nitong sumbat sa'kin bago niya ako tinalikuran. Noisy? paano ako naging noisy?

Tulog nga ako diba?

Sinundan ko siya ng tingin. Pero bigla akong natameme. Bigla itong lumingon sa akin na ikinagulat ko.

"I really hate your snoring skills tsk" saka niya ako supladong tinalikuran.

"Clean the entire library Ms. Sandievo before last period. Do your punishment right now or else you will have to clean the entire campus" nabaling ang atensiyon ko sa isang laon na amazona si Ma'am Pierre.

Entire Campus talaga?

Napalunok ako dahil sa ma authoridad nitong utos sakin.

End of the flashback

Napailing nalang ako saka mabilis na tinapos ang paglilinis sa katawan.

Bakit ang bigat ng pakiramdam ko ngayon? Kailangan ko na ata magpahinga.