อันที่จริงตอนเด็กอาคเนย์เคยนึกเกลียดหิรัญอยู่ครั้งหนึ่ง ตอนนั้นเป็นตอนที่เขาเพิ่งเริ่มมาอาศัยอยู่กับหิรัญแรกๆ เขาเคยนึกตัดพ้อโชคชะตาอยู่หลายหนว่าหากให้เขามีชีวิตอยู่ต่อแบบนี้ ก็สู้ให้เขาตายไปพร้อมพ่อกับแม่ในวันนั้นดีกว่า เขาจะได้ไม่ต้องอยู่อย่างทุกข์ทรมานไม่ต่างจากตกนรกทั้งเป็นอย่างนี้
หลังจากที่เขาถูกหิรัญจับได้ว่าพยายามจะโทรหาป้าผู้ดูแลที่ศูนย์เด็กกำพร้า หิรัญก็สั่งให้เขาย้ายจากห้องเก็บของมานอนด้วยที่ห้องนอนของอีกฝ่าย นั่นจึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้เขาต้องมาอยู่ในห้องเดียวกันกับหิรัญทั้งคืนจนถึงตอนเช้า
ก่อนหน้านี้ที่ต้องนอนในห้องเก็บของ เขายังได้อยู่ในห้องที่มีอุณหภูมิปกติ อีกทั้งยังมีผ้าหนึ่งผืนที่เอาไว้ใช้สำหรับปูนอนและห่มในวันที่อากาศเย็น แต่พอมาเมื่อคืนที่ได้นอนในห้องนี้เป็นคืนแรก หิรัญก็เปิดแอร์จนทั้งห้องเย็นจัด เขาที่ไม่มีผ้าไว้ใช้ห่มได้ขดตัวนอนหนาวอยู่กับพื้นจนกระทั่งถึงเช้า เลย
