yazardan...
Şafağın ilk ışıkları Karadere’nin üzerine kurşuni bir ağırlıkla çökerken, evin içindeki hava sarsılmaz bir karargâh disiplinine bürünmüştü. Geceki fırtına dinmiş, yerini puslu ve tekinsiz bir sessizliğe bırakmıştı. Yaman, sabahın ilk ışıklarıyla birlikte Yuvalı köyünde gizlenen ekibin diğer iki halkası olan Behzat ve Çağatay’a toplanma talimatı vermişti.
İki saat geçmeden, köylü kılığındaki iki gölge arka bahçeden sızarak eve giriş yapmış Salon, artık bir sığınak değil; haritaların açıldığı, telsiz frekanslarının havada uçuştuğu büyük bir operasyon masası harekât merkezine dönüşmüştü...
Mert, şakağındaki sargı ve şişmiş gözüyle masanın bir köşesinde, hala yediği darbenin sersemliğiyle oturuyordu. Kendine gelmişti ama Yaman’ın o buz gibi bakışlarını her hissettiğinde yutkunm
