yazardan...
Yaman, duyduğu gerçekle sarsılsa da yılların verdiği askeri disiplinle yüzündeki ifadeyi bir maske gibi sabit tuttu. Salih’in kendi öz kızını ve tarladaki onca insanı bir piyon gibi harcaması, Yaman’ın zihninde bu davanın rengini tamamen değiştirmişti. Artık sadece bir koruma görevi değil, bir hesaplaşma meselesiydi bu. görev değil, yıllanmış bir sırrı çözeceğini hissediyordu...
Gözlerini kısarak Ömer’e baktı. Sesi, gece rüzgarının uğultusuna karışan sert bir fısıltı gibiydi. "Yarın karşılarına çıkacağız," dedi Yaman, kelimeleri bir mermi gibi tek tek dökerek. "Ben yaralı oluşumu sonuna kadar kullanacağım. O hengamede vurulduğumu, sürüyü kurtarmaya çalışırken tarlanın kenarında ayrı düştüğümüzü anlatmışım gibi yapacaksın. Sen de tam olarak bunu teyit edeceksin. Tek bir kelime
