Chapter 1
สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติสิขสิทธิ์ปี พ.ศ.2537
ไม่อนุญาตให้คัดลอก ทำซ้ำ ตัดแปลง ส่วนใดส่วนหนึ่งของนิยายต้นฉบับนี้
โดยไม่ใด้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากเจ้าของลิขสิทธิ์ ซึ่งเป็นของ นามปากกา MaNIE-STORY
Writer : MaNIE-STORY
บ้านปีกขวา
เพล้ง!!!!! นั่นคือเสียงของที่แตกดังสนั่นมาจากบ้านปีกขวาหลังกลาง ซึ่งแน่นอนว่าบ้านหลังนั้นเป็นของมารีน และหลังที่ถัดไปซึ่งสร้างเสร็จเมื่อไม่กี่ปีก่อนเป็นของลูกชายคนโตของเธออย่าง ลูคัส เพราะลูน่าลูกสาวคนเล็กยังอยู่บ้านหลังเดียวกับพ่อและแม่
เมื่อเสียงนั้นดังขึ้นหญิงสาวซึ่งเป็นลูกสาวคนเล็กของบ้านพร้อมกับผู้เป็นพ่อที่กำลังนั่งกินมื้อเช้าที่บ้านหลังหลักจึงได้แต่เดินตามเสียงนั้นไป
”ไอ้ลูคัส!! มาให้แม่ฟาดซะดีๆ!“
”โอ๊ยยยแม่!!!"
"ไอ้เจ้านี่ มานี่เลย!!!"
ไคเลอร์ที่รีบวิ่งมาห้ามศึกแม่ลูกของลูคัสกับมารีน ก็ไปขว้างทั้งคู่ไว้ นี่ไม่ใช่ความรุนแรงในครอบครัวปกติ แต่นี่คือความปกติมากๆของบ้านนี้
"เกิดอะไรขึ้นครับ ทำไมจะฆ่ากันแต่เช้าครับ"
"ไอ้ลูกชายตัวดีพี่ไง บอกให้มันไปรับลูกสาวเพื่อนหนูที่สนามบินแทนหน่อย มันทิ้งน้องให้รอ5ชั่วโมงพี่คิดดู!!!"มารีนเอ่ยทั้งที่ถือขวดไวน์เปล่าที่คว้าได้จากบ้านของลูกชาย
"ทำไมนานขนาดนั้น แล้วทำไมน้องเห็นไม่มีคนไปรับแล้วนั่งรอตั้ง5ชั่วโมง?"ไคเลอร์เอ่ย
"ก็ผมบอกน้องว่า ติดงานครับไปช้านะ แต่ไม่คิดว่าน้องจะรอไม่ไปไหนนี่ครับพ่อ"
"แล้วไปไหนมา?"
"เอ่อ...."
"เฮียตายแน่เลย"ลูน่าเอ่ยพรางทำสีหน้าสยองเมื่อรู้ว่าการที่พี่ชายมาดกวนของเธออ้ำอึ้งแบบนี้แสดงว่าผิดแบบที่แม่ต้องพิโรธ
"อยู่คลับ...ครับ"
"ว่าไงนะ!!!"ไคเลอร์เอ่ย
"มันน่าฟาดให้หัวแตกมั้ย!!! ให้น้องรอจนเกือบเช้าเลย!!!"
มารีนที่วิ่งเข้าใส่ลูกชายถูกสามีหนุ่มคว้าห้ามไว้ได้ทัน ก่อนที่เขาจะอุ้มมารีนออกจากบ้านของลูกชาย
"เดี๋ยวพ่อมาคุยด้วย ขืนปล่อยไว้แบบนี้เกิดเหตุบุพการีฆ่าลูกในไส้แน่ๆ"ไคเลอร์เอ่ยก่อนออกไป
"โหเฮีย เฮียก็จะเฮียยยไปไหนอ่า"ลูน่าเอ่ย
"โห ด่าเฮียทำไมก่อน"
"ก็เฮียชอบทำให้คุณแม่กลายร่างอยู่เรื่อย"
"ยัยน้องสาว ไม่ช่วยก็อย่าบ่นเพิ่ม มีแม่คนเดียวบ่นก็หูจะชาแล้วเนี้ย"ลูคัสเอ่ย
"เฮียก็ชอบทำให้คุณแม่บ่นนิ สรุปเฮียทำอะไรอยู่อ่ะ ไม่ไปรับลูกสาวเพื่อนคุณแม่"
"ซักเฮียอีกแล้ว ก็นั่งควงสาวอยู่ ดื่มเพลินไป"
"โห เตรียมตอบคุณพ่อเลยนะคะ"
"น้องสาวหรือแม่อีกคนวะ" ลูคัสเอ่ย
เมื่อคืนแม่ของเขาบอกว่าลูกสาวเพื่อนจะบินมาไทย แล้วตอนนี้อยากให้เขาไปรับ เขาเองก็รู้ว่าเหมือนผู้ใหญ่อยากให้จับคู่ แต่เพราะเมื่อวาน เขาไปดื่มแล้วเพิ่งเจอสาวถูกใจคนใหม่ ทำให้ติดลมไปสักหน่อย จนน้องลงเครื่องติดต่อมาหาเขา เขาก็บอกว่าติดธุระเพราะก็กะว่าจะไปรับ แต่สุดท้ายติดลม แล้วเมากลับมาถึงบ้านตี5 ถึงทำให้ที่บ้านรู้ว่าน้องนั่งรอกว่า5ชั่วโมงจึงส่งรถไปรับแทน
ลูคัสที่เมามันจากปาร์ตี้และเพิ่งกลับมาในช่วงเช้า และต้องถูกฝ่ามือพิฆาตของผู้เป็นแม่ฟาดจนต้องตื่นมาทั้งที่เพิ่งหลับไปได้ไม่นานเท่านั้น ไคเลอร์ผู้เป็นพ่อเดินเข้ามาหาที่บ้านอีกครั้ง ก่อนเอ่ยกับลูกชายคนโตขึ้น
"พ่อจะว่าถ้าคำตอบมันฟังขึ้น ไหนบอกพ่อมา ว่าไปไหนทำอะไรมา รู้ใช่มั้ยว่าเพื่อนแม่คนนี้แม่เขาสนิทขนาดไหน และแม่ก็หวังให้ลูกสาวเขามาเป็นสะใภ้บ้านเรา" ไคเลอร์เอ่ย
"ผมไม่แก้ตัวครับพ่อ ผมไปดื่ม กำลังปาร์ตี้ มีสาวควงคนใหม่ เพลินไปจริงๆครับ"
"คำตอบนี้ถ้าถึงหูแม่ แน่นอนระเบิดลงบ้าน"
"เมียพ่อก็ฝ่ามือหนักมาก ผมหูอื้ออยู่เลยครับ ต้องไปหาลุงหมอให้เช็คสมองด้วยในตัว สะเทอนตั้งแต่ผิวหนังไปยันกลามลามไปสมอง"ลูคัสเอ่ย
"รู้มั้ย พ่อเห็นมึงทีไหร คิดถึงหน้าแม่มึงตลอด ถอดทุกอย่างเหมือนร่างโคลนนิ่งเลย"
"ผมบอกแล้ว ผมไม่ได้ดื้อเอง มันเป็นกรรมพันธ์"
"เอาเป็นว่า ช่วงนี้แมาพูดอะไรก็อย่าขัด ทำตามแม่หน่อย อย่าให้แม่โมโหบ่อยๆ แม่จะไม่สบายอีก"
"ครับ"
"รู้ใช่มั้ยแม่เคยเป็นซึมเศร้า แพนิครุนแรงมาก่อน"ไคเลอร์เอ่ย
"ครับ"
"แม่เคยถึงขั้นเกือบตาย ดีที่พ่อไปช่วยทัน เพราะฉะนั้นช่วยทำตัวดีๆให้หน่อย" นั่นคือคำสั่งของผู้เป็นพ่อ
และคนที่ลูคัสกลัวมากที่สุดไม่ใช่มารีนผู้เป็นแม่ที่มือไม้หนักตามประสาลูกสาวมาเฟีย แต่ลูคัสกลับกลัวมาเฟียผู้เป็นลุงคนโตของเขามากที่สุด มาเฟียแม้จะรักหลานแค่ไหน แต่เพราะเขามีมาด หลานๆก็อาจจะมีกลัวมาดไปบ้าง
เช้าวันต่อมา มารีนผู้เป็นแม่ออกไปธุระตั้งแต่เช้า โดยที่เธอลากลูคัสลูกชายของตัวเองไปด้วย เมื่อได้คำสั่งจากไคเลอร์ผู้เป็นพ่อว่าให้ตามใจแม่จึงได้แต่ตาม
"ที่นี่สำนักเทพเจ้าเหรอแม่"
"ไอ้นี่"
"โอ๊ย แม่ตบผมอีกล่ะเนี้ย"
"เดินตามมาแล้วหุบปากเดี๋ยวไม่ขลัง"
"โอ้โห"
ลูคัสเดินตามผู้เป็นแม่ไปจนกระทั่งเข้าไปด้านในบ้านที่ดูเป็นสำนักมูเตลูลัทธิอะไรบางอย่าง ซึ่งมารีนที่ตอนนี้กำลังอินกับการมูเอามากๆ
"สวัสดีค่ะคุณมารีน"
"สวัสดีค่ะ มาก่อนเวลาไม่เป็นอะไรใช่มั้ยคะ"มารีนเอ่ยในขณะที่ลูคัสนั่งไม่รู้ไม่ชี้ที่ด้านหลัง
ทั้งสองนั่งคุยกันจับใจความได้ประมาณว่าเป็นการดูดวง การพยากรณ์บางอย่าง แต่ลูคัสที่เอาแต่คุยกับสาวๆในแชทก็ไม่ได้สนใจมากนัก
"ลูคัส" เสียงมารีนเอ่ยเรียก แต่เขากลับไม่ได้สนใจฟัง จนกระทั่งผู้เป็นแม่แผดเสียง
"ไอ้ลูคัส!!!!"
"โอ๊ย ตกใจหมดเลยแม่"
"ฟัง"
"ลูกชายคนโต ถ้าภายใน3เดือนนี้ ไม่ได้แต่งงาน ชีวิตจะจบสิ้น ทุกอย่างถูกกำหนดมาแล้ว ไม่ว่าจะเป็นการจบสิ้นที่หน้าที่การงานหรือแม้แต่ชีวิต เพราะฉะนั้น ภายใน3เดือน แต่งงานเพื่อแก้กรรมตรงนี้ให้ทัน นี่คือคำที่อยากจะบอก" เสียงแม่หมอคนนั้นพูด แต่มันเหมือนมีพลังงานบางอย่างพาเอามาเฟียหนุ่มอย่างลูคัสขนลุกเช่นกัน
"3 เดือน ผมจะไปแต่งงานทันได้ยังไง เมียเป็นตัวเป็นตนยังไม่มีเลย"
"ทำได้ แม่หมอคอยดูนะคะ อีก3เดือนลูคัสจะแต่งงานแน่"
"ห๊ะ!!!"
ลูคัสที่ร้องเสียงหลงเมื่อจู่ๆแม่ของเขาก็บอกว่าเขาจะแต่งงานในอีก3เดือน ซึ่งให้ตายก็เป็นไปไม่ได้แน่นอน เขาไม่ได้มีแฟนหรือคนที่จะอยากใช้ชีวิตด้วยไปตลอดชีวิต
"ผมจะไปมีได้ยังไง..โอ๊ยแม่"
"ขอบคุณนะคะ เดี๋ยวเจอกันอีกครั้งตอนลูคัสแต่งงานนะคะ"
มารีนลากคอลูกชายออกจากสำนักนั้นแล้วขึ้นรถให้ลูกชายขับกลับบ้าน เธอเอ่ยกับลูกชายคนโตขึ้น
"3เดือน"
"ครับ?"
"3เดือนต้องพาเมียมาบ้าน แต่งงาน!"
"โหแม่ 3 เดือน จะไปหาที่ไหนทัน"
"แม่หมอคนนี้แม่นมาก ไม่งั้นแม่ไม่มา"
"แล้วแม่เชื่อเหรอ ว่าถ้า3เดือนผมไม่มีเมียผมจะตาย?"
"เชื่อ"
ลูคัสตบหน้าผากตัวเองอย่างคนถอนหายใจสิ้นหวังแล้วขับรถต่อไป นั่นหมายความว่าเขาจะต้องทำตามคำสั่งของผู้เป็นแม่ เมื่อแม่หมอทักมามากกว่านั้น เมื่อเขาถูกทักว่าจะมีสาวที่จะทำให้เขาต้องตามติดไม่เป็นอันทำงานเข้ามาในชีวิตเร็วๆนี้ แต่ถ้าเขาคว้าเธอไว้ได้ คนนี้จะคือคนที่อยู่กับเขาไปจนแก่เฒ่า
"คู่นอนที่นอนด้วยนี่ไม่มีใครถูกใจประทับจิตเลยหรือไง"
"ไม่มีแม่ คู่นอนก็คือคู่นอนครับ"
"ถ้าหามาเองไม่ได้ แม่จะให้แต่งกับน้องแพ๊ตตี้" แพ๊ตตี้คือคนที่เขาทิ้งไว้ที่สนามบิน5ชั่วโมงและเป็นลูกสาวเพื่อนแม่เขา
"น้องแพ๊ตตี้ยังเด็กอยู่เลยแม่ อายุเท่าลูน่าเอง"
"น้องมึงมหาลัยแล้ว เอาอะไรมาเด็ก"
"โห แม่อย่าเทียบกับตัวเองดิครับ"
ผัวะ!!!! เสียงฝ่ามือของมารีนฟาดเข้าที่หัวของลูกชายคนโตในขณะที่เธอรู้สึกว่าลูกชายกำลังกวนประสาท
"มึงขับรถไปอย่าพูดเยอะไอ้ลูกชาย"
เมื่อมาเฟียมาดร้าย แสนกวนแต่แฝงความโหดอย่างลูคัส ซึ่งเป็นหนึ่งในหลานชายของมาเฟียบ้านปีกขวา ต้องมามีแม่สุดโหดและมือไวอย่างมารีน นี่เขาเรียกว่าดีเอ็นเอมันส่งถึงกันจริงๆซินะ
หลังจากพาแม่อย่างมารีนกลับไปส่งที่บ้าน ลูคัสที่ขับรถออกจากบ้านปีกขวาตรงไปยังบริษัทที่เขาได้รับมอบหมายให้ดูแล และเพราะเป็นลูกคนโตของมารีนและไคเลอร์ แน่นอนว่าเขาจะต้องรับผิดชอบในงานที่เป็นของครอบครัวมากกว่าลูน่าน้องสาวที่ยังเรียนอยู่
“นายครับ หน้านายมันขมวดจนพวกผมขนลุกไปหมดแล้วครับ” ลูกน้องคนสนิทเอ่ยทักเจ้านายหนุ่ม
“มึงรู้มั้ย แม่กูบังคับให้กูมีเมียภายใน3เดือนเพราะหมอดูทักมาว่าถ้าไม่มีชีวิตกูจะหายนะ”
“ไม่เห็นต้องกลัวนี่ครับ เมียนายเยอะแยะไปครับ”
“ไอ้ส้นตีน นั่นคู่นอน ไม่ใช่เมีย”
“โห นายถีบซะแรงเลยเลย อ่อ คืนนี้มีส่งของ นายจะไปเองมั้ยครับ ลูกค้าบอกอยากเจอนายเองครับ”
“กี่โมงนะ”
“ตี1ครับ”
“อืม เดี๋ยวกูไป”
ตลาดมั่งคั่ง
ตลาดค้าขายของสด ของแห้งขนาดใหญ่พอสมควรซึ่งมีร้านค้ามากกว่า200ร้านที่นี่ ทุกวันในตลาดที่ไม่เคยหลับไหลซึ่งเปิดขายตลอด24ชั่วโมงก็มักจะมีผู้คนคับคั่งมาจับจ่ายซื้อของ และพ่อค้าแม่ค้าที่ขนส่งของกันเป็นจำนวนมาก
"นี่จ๊ะป้า อาหารที่สั่งได้แล้ว"
หญิงสาวที่มาพร้อมรถมอเตอร์ไซต์ไฟฟ้าคู่ใจของเธอพร้อมอาหารที่พ่อค้าแม่ค้าในตลอดสั่งมาเป็นมื้อกลางวัน เนื่องจากแม่ของเธอเปิดรับอาหารตามสั่ง
"อะนี่เงินค่าข้าว"
"แม่ให้ฝากมาถามว่าค่าหวยงวดที่แล้วป้าไม่ได้ลืมเนอะ" หญิงสาวเอ่ย
"ไม่ลืมๆ เดี๋ยวเย็นนี้ขายของเสร็จเดี๋ยวป้าเอาเงินไปให้นะ"
"มุขเดิมตลอดดดด"
"แหม รู้ทัน"
"อย่านานนะป้า บ้านหนูก็ต้องกินต้องใช้ คนที่เขาถูกเขาได้เงินไปแล้วเนี้ย"
"รู้แล้วๆ"
หลังจากกลับมาจากตลาดเมื่อส่งของเสร็จ หญิงสาวซิ่งรถไฟฟ้าคันเล็กคู่ใจกลับบ้านซึ่งอยู่ไม่ไกลตลาดมากนัก แต่ระหว่างทางกลับ เธอขี่มาตามริมถนน มีรถสีดำสนิทคันหรูที่ขับด้วยความเร็วหลายคันที่ขับตามกันมาเฉียดใกล้เธอจนมีแรงเหวี่ยงเกิดขึ้น หญิงสาวที่ประครองรถที่กำลังจะล้มแต่โชคดีที่เบรคได้ทัน
"โห ไอ้พวกบ้า มีเงินซื้อรถ แต่ไม่มีมารยาทเลย ขับเฉี่ยวมาได้!!! ใครได้ไปเป็นคู่โชคร้ายตายเลย!!!!" หญิงสาวที่ที่ยืนด่าตามหลังรถเหล่านั้นแม้ว่าเจ้าของหรือคนขับจะไมไ่ด้ยินก็ตาม
หลังจากกลับมาถึงบ้าน หญิงสาวเอาประโยคที่ป้าแม่ค้าในตลาดฝากมาบอกแม่ของเธอให้แม่ฟัง ก่อนที่เธอจะกดขำเพราะแม่ก็พูดเหมือนเธอไม่มีผิด
"มุขเดิมอีกละ"
"พูดเหมือนหนูเลย"
"โรร่า"
"จ๋าพ่อ พ่อเอาอะไรเดี๋ยวหนูหยิบให้"
"ไปไหนมาละ"
"ไปส่งข้าวให้แม่มาจ๊ะ ไปทวงค่าหวยด้วย"
"เฮ้อ ดูซิ พ่อเป็นตำรวจ แต่เมียเป็นเจ้ามือหวยเอง ต่อให้เป็นอดีตตำรวจก็เถอะ" พ่อของโรร่าที่ตอนนี้นั่งอยู่บนรถวีลแชร์ซึ่งเขาเคยเป็นตำรวจเก่า เพราะการปฏิบัติหน้าที่ครั้งสุดท้าย ทำให้เขาพลาดถูกยิงจนทำให้เดินไม่ได้ ขาข้างขวาแม้จะขยับได้นิดหน่อย แต่ก็พยุงขาที่ข้างที่ไม่มีความรู้สึกให้เดินไมไ่ด้ จึงนั่งวีลแชร์
"คุณก็ไม่ได้เป็นตำรวจแล้วนิ" แม่ของโรร่าเอ่ย
"คุณก็เป็นเจ้ามือหวยตั้งแต่ผมยังเป็นตำรวจแล้วนิ อยากจะจับเมียตัวเองเข้าคุกวันละ10รอบ"
"โห คุณนิ ฉันทำเพื่อปากท้องเรา ลำพังเงินเดือนตอนคุณเป็นตำรวจไม่พอกินหรอก ซื่อตรงแบบคุณ ไม่โตสักทีไง"
"พอๆ เถียงกันอีกแล้ว"
ทางด้านมาเฟียหนุ่มอย่างลูคัสที่ตอนนี้นั่งอยู่บนรถโดยมีลูกน้องขับให้ กำลังเดินทางไปยังโกดังสินค้าซึ้งคืนนี้จะถูกจัดส่ง
"เมื่อกี้กูเห็นอะไรแว๊บๆ"
"อ่อ มีคนขับรถจักยานไฟฟ้าบนขอบถนนครับ ขับเซไปเซมา แต่ไม่ได้ชนหรอกครับ"
"พวกมึงขับระวังๆหน่อย เดี๋ยวนี้พวกขับไม่แข็งลำบากเพื่อนร่วมทางมีเยอะ"
ฮัดชิ่ว!!! หญิงสาวจามไม่ยอมหยุด ในขณะที่กำลังนั่งทำรายงานเพราะเธอมีนัดส่งรายงานเรียนจบกับอาจารย์ในวันรุ่งขึ้น
"เป็นหวัดหรือเปล่าลูก"พ่อของโรร่าเอ่ย
"เปล่าจ๊ะพ่อ สงสัยมีคนนินทา 5555"
ท่าเรือ
ลูคัสที่มาตามนัดส่งของ ก็ได้เจอลูกค้าที่ต้องการจะพบเขาให้ได้ ซึ่งเป็นลูกค้ารายใหม่ที่เริ่มทำธุรกิจกันได้ไม่กี่ครั้ง ซึ่งลูกค้าเป็นหญิงวัยกลางคน ใบหน้าเย่อหยิ่งมาก ท่าทางผู้ดีมากจนไม่ค่อยน่าสนทนานัก
"สวสัดีค่ะ คุณลูคัสใช่มั้ยคะ"
"สวัสดีครับ ผมลูคัสครับ"
"อยากเจอตัวจริงนานแล้วค่ะ ไม่มีโอกาศเลย หล่อเหมือนกับคุณพ่อเลยนะคะ"ลูกค้าเอ่ย
"เคยพบคุณพ่อผมใช่มั้ยครับ"
"ใช่ค่ะ คุณไคเลอร์ เลยอยากเจอลูกชายด้วยค่ะ เก่งมากเลยนะคะ อายุยังน้อยอยู่เลย"
"ขอบคุณครับ"
"มีโอกาสขอนัดทานข้าวด้วยได้มั้ยคะ อยากคุยต่อยอดธุรกิจค่ะ"
ลูคัสเริ่มรู้สึกว่าลูกค้ารายนี้มองเขาแปลกๆ สัญชาตญานผู้ชายทำงานทันที เมื่อรู้สึกว่าแววตา การมองของลูกค้าสาวใหญ่คนนี้ที่มีต่อเขา มันมีแต่ความเสน่หาแปลกๆ
"ได้ครับ"
"ยิ่งมองใกล้ๆ ยิ่งหล่อเหมือนคุณไคเลอร์เลยนะคะ"
"ขอบคุณครับ ผมว่าเราไปดูของดีกว่าครับ"
ลูคัสที่ถอยหลังเมื่อสาวใหญ่คนนั้นเดินเข้าใกล้เขาจนรูสึกว่ามันเริ่มไม่ปกติ ปกติลูคัสจะค่อนข้างให้เกียรติผู้หญิงพอสมควร จะมีระยะห่าง แม้เขาจะเจ้าชู้ก็ตาม แต่ก็ไม่เคยเจ้าชู้ใส่ใครไม่เลือก นี่น่าจะรุ่นแก่กว่าแม่เขาด้วยซ้ำไป
ตลอดเวลาที่ดูงานส่งของกัน ลูคัสอึดอัดไม่น้อยแต่ก็พยายามทำให้งานเสร็จแบบไม่มีปัญหา กระทั่งเวลาที่ลูกค้ากลับออกไป
"โหนายครับ เจ๊แกจะกินนายให้ได้เลยนะผมดูออก"
"เออไง ป้าแกน่ากลัวชะมัด มิน่าทำไมอยากเจอกูนัก ถ้าบอกมาเจอเพื่อให้ลกสาวจะเข้าใจ นี่ป้าเล่นเอาตัวเองมาเสนอเลยว่ะ"ลูคัสเอ่ย
"นายไม่ลองเหรอครับ รสชาติแปลกใหม่"
"เดี๋ยวกูถีบไปนู่น ให้เกียรติที่อายุแก่กว่าแม่กูด้วย"
ทางด้านลูคัสที่ไปตามนัดลูกค้าในตอนดึก เสร็จสิ้นการส่งของในเวลาเกือบตี4 เขาขับรถกลับไปที่บ้านปีกขวา เพื่อพักผ่อน หลังจากอาบน้ำเสร็จ ก็นอนลงบนเตียงก่อนจะหลับไป
ในความฝัน เขาเห็นแม่หมอคนเดิมที่ดูดวงของเขาเอาไว้ว่าจะต้องแต่งงานใน3เดือน และที่น่าตกใจคือจะมีผู้หญิงเข้ามาในชีวิตเขา ทำให้เขาตามติดเธองอมแงม แต่แล้วในฝัน ภาพของลูกค้าสาวใหญ่ก็ปรากฏขึ้น เธอเหรอคือผู้หยิงที่จะเข้ามาทำให้เขาตามติดงอมแงม แต่ว่าก็คนแรกนะที่เจอหลังจากไปหาแม่หมอมา
"เชี่ย!!!!!"
ลูคัสที่ตื่นจากฝัน ร้องลั่นห้องนอน เหงื่อตกท่วมตัว เบิกตากว้างอย่างตกใจ เขามองซ้ายมองขวา ก่อนจะเอ่ยขึ้น