“ ไม่น่ามีหรอกพ่อ บ้านเราไม่ได้มีอะไรให้เขาสนใจไม่ใช่เหรอจ๊ะ”
“ แค่แม่ทำหวยเถื่อนพ่อก็รู้สึกผิดมากพอแล้ว อย่าให้พ่อต้องลูกเขยทำธุรกิจสีเทาสีเลย พ่อไม่ยอม”
“...........”
“ เลิกยุ่งกับเขาซะ”
“ คุณใจเย็นๆก่อน”
“ คุณจะให้ผมเย็นยังไง คุณรู้มั้ยว่าครอบครัวเขาน่ากลัวขนาดไหน ผมที่เป็นตำรวจมาก่อนนายใหญ่ของตำรวจยังกลัวครอบครัวนี้เลย เค้าอยู่เหนือกฎหมายแบบนี้ผมไม่เห็นด้วยสักนิด”
“ เขาเลวร้ายมากเลยเหรอจ๊ะพ่อ”
“ ทำธุรกิจแบบนี้ไม่มีคนดีหรอก”
“ แต่เขาช่วยครอบครัวเราไว้นะจ๊ะพ่อ”
“ ช่วยครอบครัวเรายังไง?”
“ ได้เงินมาใช้หนี้ค่าหวยของแม่หมดแล้ว”
“ ว่ายังไงนะ?”
“เขาเป็นคนใช้หนี้ให้หนู”
“โรร่า!!!”
“ คุณใจเย็นก่อน โรร่า เดี๋ยวออกไปซื้อของให้แม่หน่อย”
ผู้เป็นแม่เอ่ยตัดบทเมื่อเห็นสามีของตัวเองโกรธจนความดันเริ่มขึ้น หญิงสาวที่ออกจากบ้านมาก่อนขี่จักรยานไฟฟ้าคู่ใจออกจากบ้านเพื่อไปซื้อของตามคำสั่งแน่
(
