~Elziel Dela Cruz~
[BEST WISHES]
Continuation of flashback…
“Ran!”
Bulalas ko nang makita ang pares ng sapatos na nasa aking harapan. Ngunit laking dismaya ko nang pagtingala ko ay hindi ang mukha ni Zoran ang nakita ko.
“Hindi na siya darating… Nanaman.”
Nakatitig lang ako sa malamlam na mga mata ni Mav. Bakit siya ang nandito? Siya na naman. Ramdam ko na ang pag-agos ng luha sa pisngi ko. Napayuko na lang ako, lugmok na lugmok. Hanggang dito na lang ba talaga kami ni Zoran? Tumigil na ang ulan pero patuloy pa rin sa pag-agos ang mga luha ko.
Pinaglalaruan ba ako ni Zoran? Bakit siya nagpadala ng singsing at sulat kung hindi naman niya ako sisiputin? Baka… hindi kaya?
Napatayo ako bigla at napakapit sa magkabilang braso ni Mav. Biglang nabuhay ang dugo ko, saglit na nakalimutan a
