CAS FEE's POV:
Minulat ko ang aking mga mata dahil sa ingay na naririnig ko. Nung una'y hindi ko pa mashadong na aaninag ang lugar, ngunit nong naglao'y, unti-unti ko na itong nakikita. Gosh! Saang planeta ba kasi ako nagsusuot?
Napakunot-noo ako ng mapansing hindi pamilyar sakin ang lugar na ito. Sa pagkaka-alam ko'y , sumakay ako sa sasakyan kasama si Greg para umuwi galing sa birthday ni mama Steph?! Pero bakit andito ako sa lugar nato? Para itong abandonadong gusali na nakakatakot. Ghad! Mahabaging langit!
" Tulonggggg! " Napa-pitlag ako nang may narinig akong sumisigaw na parang natatakot at umiiyak. I was stunned and fear occupied me! Ewan ko, pero pakiramdam ko'y kilala ko kung sino man yung babae na yon.
Oo!
Babae ang may-ari ng boses nayun. Hindi ako pwedeng magkamali. She's definitely a girl. Nanginginig ang tuhod ko at namamawis rin ang palad ko dahil sa kaba. Hindi ko mawari kung bakit ganito ang nararamdaman ko. Why do I feel so afraid all of a sudden? Nasan na ba kasi si Greg?
Yung lalaking yun talaga! Baka naman nandon siya sa mga chikabebss niya? Baka magchu-chukchakchens sila?
Natampal ko nalang ang sariling noo dahil sa mga kababalaghang iniisip ko. Well, that's not possible! Nasa nakakatakot na sitwasyon ako tapos nag-iisip pa ako nang kung ano-ano? Nanginginig man ngunit pinilit ko paring ihakbang ang mga paa ko papunta sa kung saan man nangagaling ang boses nayun. I'm afraid but her voice is dragging me to get closer.
Natatakot ako pero parang may nag-uudyok sakin na alamin ang lahat. Why? Why do all my curiosity suddenly ate me? Bakit gusto ng puso kong, maglayag at alamin ang isang bagay na hindi ko naman matukoy?
" Argghhhh... Masakit Nick! Tama na! Parang-awa mo na! I wanna go home! Ahhhh... " Muli ko na namang narinig ang boses nayun. Para siyang nahihirapan na ewan! There's a part of me who felt pity for her. I suddenly cupped my face and found out that my tears unexpectedly shed from the edge of nowhere!
I' m crying!
Yes I'am!
My tears just traveled down on my cheeks,without me knowing it! Hindi ko mapigilan ang luha ko at hindi ko alam kung bakit. I feel hurt and afraid! Para may kung anong tumatarak sa dindib ko.
Kahit ganito ang pakiramdam ko ay may nagtutulak parin sakin na tingnan ang babaeng humihiyaw sa sakit at takot. I move slowly and constantly until---------
.
.
.
.
.
.
.
.
Naitakip ko ang kamay sa sarili kong bibig dahil sa gulat! Shocks! Unti-unti akong nanghina sa nasaksihan ko------------
A girl around 13 to 15 years old , laying on a long table, and was being RAPED!
She screamed with so much pain and fear! Naaawa ako sa sitwasyon niya. Muli na namang tumulo ang luha ko and this time, ay humihikbi na ako. I dont even know why I'm feeling this way. I feel hatred and dirty! I must help her but I can't even move an inch. Kahit umiiyak ako'y, hindi ako napapansin nang lalaking gumagahasa sa kawawang bata.
But the thing is, hindi ko maaninag ang mukha ng lalakeng nagngangalang Nick! This guy is probably young but he's such a cacodemon.
The girl once again scream in pain when the guy suddenly push his 'thing' hardly. Dahil sa panginginig ng katawan ay muntik na akong matumba sa sahig, kung hindi lang ako nakahawak sa pader.
I can't watch this anymore!
l feel sorry for being worthless!
But when the light was about to consumed me, l was literaly shock for I have seen. A shadow of a familiar figure
...........
" Hey baby,wake up! We've arive! " Hindi ko na control ang sarili ko at nayakap ko si Greg ng mahigpit dahil sa masamang panaginip. Thanks God it's just a nightmare! Sa tingin ko ay nagulat siya sa pagyakap ko,pero niyakap niya rin ako pabalik. I felt the security in his arms.
I was still crying because of that DREAM!
I thought it was true!
It was really realistic!
" Hey baby! Are you ok? " Bahagya ko siyang tinitigan at makikita sa mukha niya ang sobrang pag-aalala. I can't dare to blame him though. What I had seen has always been in my dream for the past weeks.
Tumango ako dahil pakiramdam ko'y hindi ko kayang magsalita. Muli akong umiyak at yumakap na naman sa kanya. I can't think clearly! I'm afraid to close my eyes and witnessed those scenario again.
" Don't worry baby! Just rest, its just a bad dream. " Wika ni Greg sakin sabay halik sa noo ko. I didn't say anything when he started to lift me in a bridal way. I have no more strenght to walk , I guess!
Pumikit nalang ako at ang mukha na naman ng babae ang nakikita ko. For God's Sake! Namamawis na naman ang noo ko dahil sa kaganapang iyon.
I'm afraid! Napahigpit ang hawak ko sa braso ni Greg dahil sa naiisip ko. I don't know why but those pictures are keep flashing in my mind and disturbing me to fall asleep!
" Shhh.. It's ok baby, I'll be at your side! " Sa simpleng paglalambing lang ni Greg ay unti-unti akong bumigay. Marupok na kong marupok! But you can never betray your emotions and your heart.
' It's just a bad dream! ' Hiyaw ng utak ko sa sarili. Yes! Bangungot lang yun. Pero kung talagang masamang panaginip lang yun, bakit parang totoong-totoo? The scene was a bit familiar. The breeze was definitely into my bones. The feeling, the way I feel was a bit uncomfortable!
" Forget about that bad dreams of yours baby. " Napatigil ako sa pag-iisip ng kong ano-ano dahil sa boses ni Greg. He's still carrying me but I felt the calmness inside of me. I slowly smiled and lean my head on his chest.
Right!
This time, I'll let myself be happy! Hindi ko na pipigilan pa ang totoong nararamdaman ko para sa asawa, I'll be real starting today. Kung masaktan man ako sakali, I'll just embrace the pain with open arms. After all, this is what I've been begging for in the very first place!
*******************
A/N: Support niyo po ako!
Love you mga ka-readers ?