A Beautiful Deception

Labindalawang taong paghihintay para sa paghihiganti at hindi na siya makapaghintay na bumagsak ang taong naging dahilan ng pagkalugmok ng kanyang pamilya. Panahon na upang maningil ng atraso. Nakatayo sa harap ng salamin na bintanang mula sahig hanggang kisame ng kanyang opisina, nakatitig si Liam sa malawak na lungsod sa ibaba. Ang sikat ng papalubog na araw ay tumatama sa matatayog na gusali. Mula sa kinatatayuan niya ay tila payapa ang lahat - halos perpekto. Nakasanayan na niya ang tanawing iyon. The office, the company bearing his family name, and the empire he had built were all the things he had once only dreamed of possessing. Ngunit wala ni isa sa mga ito ang sapat upang burahin ang alaala ng lahat ng nawala sa kanya. Labindalawang taon ang nakalipas, nasa kanila na ang lahat. Isang iginagalang na pangalan. Isang matagumpay na kumpanya. Isang kinabukasang tila imposibleng masira. Hanggang sa ang dapat na matagumpay na partnership sa negosyo ay nauwi sa bangungot. His father, Edward Ricaforte, had been accused of financial fraud. Their company collapsed almost overnight, their assets were seized, and the Ricaforte name became associated with scandal. Liam was only twenty years old when he watched his father lose everything. He still remembered the newspaper headlines, the whispers behind their backs, and the humiliation of seeing people who once called his father a friend suddenly turn their backs on him. But what he remembered most was the look in his father's eyes. A mixture of disappointment, helplessness, and exhaustion. Edward never recovered from the devastation. And when he died, Liam buried more than just his father. He buried the boy who once believed that people could be trusted. Isang katok sa pinto ang pumutol sa kanyang pag-iisip. "Pasok." Bumukas ang pinto at lumitaw si Nathaniel Baltazar, ang kanyang matalik na kaibigan at chief operating officer. Nakasuot ng navy-blue na suit na bahagyang maluwag ang kurbata, pumasok ito na may dalang itim na folder. "Hula ko kanina ka pa nakatitig diyan?" tanong nito habang inilalapag ang folder sa mesa. Hindi lumingon si Liam."May problema ba roon?" "Wala. Nagtataka lang ako kung napagdesisyunan mo na bang bilhin ang buong skyline." Bahagyang ngumisi si Liam."Bigyan mo ako ng ilang taon pa." Natawa si Nathaniel bago umupo sa tapat ng mesa. "Ang meeting mo sa Singapore investors ay inilipat sa Huwebes. Kailangan din ng London office ang approval mo para sa bagong acquisition." "I-send mo ang mga dokumento sa email ko. Rerebyuhin ko mamayang gabi." "Nagawa ko na." Sa wakas ay lumingon si Liam at naglakad patungo sa kanyang mesa. Inabot niya ang baso ng whiskey na naghihintay sa tabi ng laptop bago umupo sa kanyang silya. Pinagmasdan siya ni Nathaniel sandali. "May iba pa." Tumaas ang kilay ni Liam. "Ano iyon?" Binuksan ni Nathaniel ang folder at naglabas ng ilang dokumento. "Ang Mondragon account." Naglaho ang ngiti sa mukha ni Liam. Sandaling bumalot ang katahimikan sa opisina. "Tell me." "Dadalo si Richard Mondragon sa taunang Philippine Business Leaders Gala sa susunod na Biyernes. Mukhang naghahanap ang Mondragon International ng bagong investors para sa hospitality division nito." Sumandal si Liam sa kanyang silya. "Interesting." "Akala ko gugustuhin mong malaman." "Nakakuha ka ba ng imbitasyon?" Tumango si Nathaniel. "Naayos na. Isa ang Ricaforte Holdings sa major sponsors ngayong taon." Dahan-dahang ngumiti si Liam. "Good." Isinara ni Nathaniel ang folder ngunit hindi agad ito itinabi. "Sigurado ka ba rito, Liam?" Tumingin si Liam sa kanya. "Saan?" "Sa paghabol kay Richard Mondragon." Inilapag ni Liam ang kanyang baso sa mesa. "Akala ko napag-usapan na natin ito." "Oo. Ilang beses na nga. Pero hindi ibig sabihin na sang-ayon ako sa plano mo." "Hindi naman ako kailanman napigilan ng pagtutol mo." "Alam ko." Sumandal si Nathaniel. "Look, I know what happened to your family. I was there when everything fell apart. I know what you went through, and God knows you've worked harder than anyone I know to get where you are today." He paused. "But destroying another family isn't going to bring your father back." Liam's jaw tightened. "I'm just saying what you refuse to hear." "And I'm telling you that I don't need a lecture." Bumuntong-hininga si Nathaniel. Kilala na niya nang husto si Liam para malaman kung kailan wala nang patutunguhan ang usapan. Gayunpaman, may isang bagay siyang kailangang maintindihan. "Does Richard even know you're coming after him?" "Not yet." "Then how do you intend to get close enough to destroy him?" Liam opened the folder and removed a photograph. A young woman smiled at the camera. She had long, dark brown hair that fell gracefully over her shoulders, warm brown eyes, and a smile that seemed almost effortless. She wore a simple ivory dress, and behind her was the familiar backdrop of a garden filled with white flowers. Inilapag ni Liam ang litrato sa mesa. Sinulyapan ito ni Nathaniel. "Sino siya?" "Si Isabella Claire Mondragon." Tumingin muli si Nathaniel sa kanya. "Anak ni Richard?" "The one and only." "At anong kinalaman niya rito?" Dinampot ni Liam ang litrato, nanatili ang tingin sa mukha ng babae. "Lahat." Nagbago ang ekspresyon ni Nathaniel. "Huwag mong sabihing pinaplano mo ang iniisip kong pinaplano mo." "Then perhaps you should stop thinking." "Liam." Liam ignored him. Ilang linggo niyang pinag-aralan ang background ni Isabella. Ang edukasyon, trabaho, interes, mga lugar na madalas puntahan, at mga taong pinagkakatiwalaan nito. At twenty-five, she was the creative director of Mondragon Hospitality, one of the divisions of her father's company. Unlike her father, she rarely appeared in business magazines or attended corporate events unless necessary. She preferred working behind the scenes, managing hotel developments and overseeing the company's expansion. She's intelligent, well-educated, and apparently loved by everyone around her. More importantly, she was Richard Mondragon's greatest weakness. "Inosente siya," sa wakas ay sabi ni Nathaniel. "She's a Mondragon." "That doesn't make her responsible for what happened twelve years ago." "Her father destroyed my family." "Then go after her father. Not her." Liam stared at his friend. For a few seconds, neither spoke. Then he slowly pushed the photograph across the desk. "Iyon mismo ang balak kong gawin." Napatingin muli si Nathaniel dito. "Sa pamamagitan ng paggamit sa anak niya?" Hindi agad sumagot si Liam. Sa halip, dinampot niya ang kanyang whiskey at marahang sumimsim. "Pinahahalagahan ni Richard Mondragon ang dalawang bagay higit sa lahat. Ang reputasyon niya at ang pamilya niya." "At balak mong kunin pareho?" "Hindi agad-agad." Umiling si Nathaniel. "You're unbelievable." Liam leaned back. "I'll make her fall in love with me." The words came out calmly, almost casually, as though he were discussing another business acquisition. Nathaniel stared at him. "You cannot be serious." "Have I ever looked like a man who jokes about his plans?" "You're talking about making a woman fall in love with you just to hurt her father." "Precisely." "And what happens when she actually falls for you?" Liam's expression remained unreadable. "That's the point." Nathaniel let out a frustrated breath. "You're going to regret this." "Perhaps." "Hindi siya isang business deal na maaari mong manipulahin, Liam." Muling tumingin si Liam sa litrato. "Everything has a price, Nathaniel." "Not everything." For a brief moment, something shifted in Liam's expression. But it disappeared just as quickly. He returned the photograph to the folder and closed it. "Siguraduhin mong handa ang lahat para sa susunod na Biyernes." Tumango si Nathaniel bago tumayo at nagpaalam na sa kaibigan. Nanatiling nakaupo si Liam, ang tingin ay napunta sa folder sa mesa. Binuksan niya ito muli at kinuha ang litrato. Isabella Claire Mondragon. He studied her smile. There was something strangely disarming about it. Perhaps it was the way her eyes seemed to brighten, or the natural warmth that came through even in a photograph. Liam placed the photograph back inside the folder before reaching for his phone. "Kunin mo ang kumpletong schedule ni Isabella Mondragon." utos niya sa kanyang assistant nang sumagot ito sa tawag. "Gusto kong malaman ang bawat event na dadaluhan niya ngayong buwan." "Masusunod, Mr. Ricaforte." "At ayusin mo ang meeting sa organizers ng Philippine Business Leaders Gala. Siguraduhin mong kumpirmado ang pagdalo ko." "Yes, sir." Ibinaba niya ang tawag. Sa unang pagkakataon sa loob ng labindalawang taon, naramdaman ni Liam na sa wakas ay maayos nang nalalagay ang lahat sa lugar. Sapat na ang paghihintay niya. Ngayon na ang oras para pagbayarin ang pamilyang Mondragon. And if winning Isabella's heart was what it would take, then he would do exactly that. He would become the man she wanted. The man she trusted. The man she would eventually give her heart to. Even if every word he said was a lie. _____ Samantala, Hinaplos ng simoy ng hangin ang hardin ng Mondragon estate, dala ang amoy ng bagong tabas na damo at namumulaklak na mga bulaklak. Hapon na ngunit nakaupo pa rin si Isabella sa rattan na upuan na nasa hardin nakatuon ang atensyon sa mga dokumentong nakakalat sa lamesang nasa harapan niya. Isang tasa ng kape ang nasa tabi ng laptop niya, halos isang oras nang hindi nagagalaw. Kumunot ang noo niya habang sinusuri ang mga numero sa pinakabagong proposal para sa hotel development. "May hindi tama." Binaliktad niya ang isa pang pahina, ikinukumpara ang inaasahang gastos sa nakaraang ulat. Hindi nagtutugma ang mga numero. "Bakit mas mataas ang construction budget kaysa sa orihinal na estimate?" Inabot niya ang telepono at tinawagan ang project manager. Pagkalipas ng ilang ring, may sumagot. "Magandang hapon, Miss Mondragon." "Magandang hapon, Mr. Santos. Nire-review ko ang proposal para sa Tagaytay property, at may napansin akong discrepancy sa construction expenses." "Saang bahagi po, ma'am?" "Ang revised budget. May karagdagang gastos na hindi kasama sa orihinal na quotation. Maipapaliwanag mo ba kung saan ito nanggaling?" Sandaling katahimikan. "Ipapa-review ko po sa accounting department at padadalhan ka namin ng updated report." "Please do. Ayokong mag-approve hangga't hindi pa maayos na nache-check ang lahat." "Masusunod po, ma'am." Ibinaba niya ang tawag at sumandal sa upuan. "Trabaho, trabaho, trabaho." Tumingala si Isabella at nakita ang kanyang ina na nakatayo ilang talampakan ang layo, may hawak na baso ng bagong pigang orange juice. Ngumiti si Eleanor habang lumalapit. "Nakaupo ka rito simula pa kaninang tanghali." "Alam ko, Mom. Kailangan ko lang tapusin ang pag-review sa mga dokumentong ito." "Hinahanap ka ng papa mo." Bahagyang dumaing si Isabella. "Huwag mo namang sabihin na gusto na naman niya akong pa-attend-in sa isa pang business meeting." Natawa si Eleanor habang inilalapag ang baso sa mesa. "Sa totoo lang, gusto niyang dumalo ka sa Philippine Business Leaders Gala sa susunod na Biyernes." "Na naman?" "Isabella." "Ano? Tatlong business events na ang dinaluhan ko ngayong buwan." "At ikaw ang anak ng chairman ng Mondragon International. Inaasahan ng mga tao na makita ka." "Mabubuhay ang mga tao kahit isang gabing hindi ako makita." Umiling ang kanyang ina, natatawa. "Para ka talagang papa mo kapag ayaw dumalo sa social gathering." Ngumiti si Isabella. "Kung ganoon, baka may namana nga ako sa kanya." Hinila ni Eleanor ang upuan sa tabi niya at umupo. "Sabi ng papa mo, maraming importanteng negosyante ang dadalo. May ilang international investors din." "Parang mas para sa kanya ang gabing iyon." "Umaasa siyang may makilala kang ilang tao." Napaliit ang mga mata ni Isabella. "Mom." "Bakit?" "May binabalak ba kayo ni Dad?" Natawa si Eleanor. "Bakit mo naman naisip iyan?" "Kasi tuwing sinisimulan niyong pag-usapan ang importanteng mga negosyante at social events, kadalasan ay may gustong ipakilala sa akin si Dad." "Dalawampu't lima ka na, sweetheart. Normal lang na makakilala ng bagong tao." "Wala akong problema sa pakikipagkilala. Ayoko lang na ipakilala na para bang nag-i-interview ako para sa mapapangasawa." Napahalakhak si Eleanor. "Hindi kailanman gagawin iyan ng papa mo." "Iyan din ang sinabi mo noong nakaraan." "Sige. Wala akong ipapangako." Umiling si Isabella, nakangiti. Mahal niya ang kanyang mga magulang, pero minsan ay nagiging sobra ang pag-aalala nila sa kanyang kinabukasan. Hindi siya tutol sa kasal o sa pag-ibig. Sa katunayan, umaasa siyang makakahanap balang araw. Isang taong mamahalin siya kung sino siya, hindi dahil sa apelyido ng pamilya o sa yaman na minana niya. Isang taong magpaparamdam sa kanya ng kaligtasan nang hindi siya kinokontrol. Isang taong ang mga pangako ay may kabuluhan. Tumingin siya sa kanyang ina. "Sa tingin mo ba, makakahanap pa rin ang mga tao ng tunay na pag-ibig ngayon?" Pinagmasdan ni Eleanor ang mukha ng anak. "Syempre naman." "Kahit sa lahat ng nangyayari sa paligid natin?" "Lalo na sa lahat ng nangyayari sa paligid natin." Bahagyang ngumiti si Isabella. Inabot ng kanyang ina ang kamay niya at marahang pinisil. "Huwag ka lang magmadali, sweetheart. Ang tamang tao ay hindi ipaparamdam sa'yo kung karapat-dapat ka bang mahalin." Tumango si Isabella. Umaasa siyang tama ang kanyang ina. ______ Lungsod ng Makati — That night Nakatayo si Liam sa harap ng salamin sa loob ng kanyang pribadong opisina, inaayos ang cufflinks ng itim niyang dress shirt. Naipadala na ng kanyang assistant ang kumpletong detalye ng paparating na gala. Ang guest list. Ang iskedyul ng event. Ang seating arrangement. At higit sa lahat, ang pangalan ng babaeng balak niyang makilala. Nag-vibrate ang telepono niya sa mesa. Lumitaw ang mensahe mula kay Nathaniel. Nathaniel: Kinumpirma ng organizers ang pagdalo mo. Nandoon din ang Mondragon International. Sinundan ito ng pangalawang mensahe. Nathaniel: Huwag mong kalimutan kung bakit natin ito ginagawa. Tinitigan ni Liam ang screen bago ibinaba ang telepono. Naglakad siya patungo sa mesa at binuksan ang folder sa huling pagkakataon. Nasa ibabaw ang litrato ni Isabella. Dinampot niya ito. "Isabella Claire Mondragon." bulong niya. He had never met her. He didn't know the sound of her laughter, the expression she made when she was annoyed, or the little habits she had when she was nervous. But he intended to learn all of them. He intended to become familiar with every part of her life. Not because he cared. But because he needed to know exactly how to win her trust. Liam placed the photograph inside the folder and closed it. Next Friday, he would meet the daughter of the man he hated. He would smile at her. He would make her laugh. He would make her believe that their encounter was fate. And eventually, he would make her fall in love with him. A slow, confident smile appeared on his face. Everything was about to begin. And Isabella Mondragon was about to become the most beautiful part of his deception.