Steffany’s Point of view
Malungkot akong nakatanaw sa labas ng binatana habang masuyong hinahaplos ang may kalakihan kong tiyan. Limang buwan na ang tiyan ko at halos apat na buwan na akong nakakulong sa kwartong ito, habang ang buong paligid ay napapalibutan ng mga bantay.
Parang gusto ko ng magalit sa aking ina ngunit pinipilit ko na unawain siya dahil batid ko na hindi naman siya literal na masamang tao. Nauunawaan ko ang nararamdaman niya dahil isa na rin akong ina, at hindi ko lang alam kung hanggang kailan mananatiling matigas ang puso niya para sa amin ni Hades. Maraming beses na akong nagmakaawa sa kanyan ngunit sa tuwina ay lagi akong bigo na mapapayag ito na pahintulutan akong makabalik ng mansion upang makasama ko na ang aking mag-ama.
Namalayan ko na lang na basâ na ang ma
