“H-Hades...” nahihirapan kong bigkas habang mahigpit na nakahawak sa kanyang kamay. Patuloy naman na hinahaplos nito ang aking buhok at manaka-nakang hinahalikan ang noo ko na basâ na sa pawis.
“Kaya mo yan, Sweetheart.” Anya na sinisikap palakasin ang loob ko, tagaktak na ang pawis ko at halos habol ko na ang aking hininga ngunit sinisikap ko pa rin na ilabas ng normal ang aming kambal na anak. “Ahhhh!” Malakas kong sigaw ng muling umatake ang sakit, kasunod ang pagputok ng aking panubigan. Halos bumaon ang aking mga kuko sa balat ni Hades at kita ko na hindi man lang niya iniinda ang sakit bagkus ay matinding pag-aalala ang makikita sa mukha nito.
Pagkatapos ng ilang minutong paghihirap ay nangibabaw ang malakas na uha ng isang sanggol. Kapwa kami napangiti ng makita namin ang isang
