Odanın pencerelerinden sızan gri sabah aydınlığı, geceki buharlı savaştan kalan gerginliği hiç azaltmamıştı. Ömer, dar divanda huzursuz bir uykudan uyanıp boynunu kütlettiğinde, Leyla’nın yataktan çoktan kalkmış olduğunu gördü.
Leyla, banyo kapısının önünde durmuş, ıslak saçlarını arkaya doğru tarıyordu. Üzerinde yine o meydan okuyan koyu renk elbiselerinden biri vardı. Aynadaki yansımasından Ömer’in uyandığını fark edince, fırçayı lavabonun kenarına bilerek sertçe bıraktı. Çıkan o keskin ses, sabahın sessizliğinde adeta bir savaş ilanıydı.
"Hâlâ buradasın," dedi Leyla, aynadan Ömer’e dik dik bakarak. "Münih saraylarında sabah uykuları bu kadar uzun sürüyor herhalde. Ama burası Karaslan Konağı. Dışarıda adamlarınız birbirini vurmamak için tetikte beklerken senin burada pineklemen komik d
